Onder de haardroger (4): Mieke Lapauw

"Nieuwe inzichten maken me gelukkig"

Waar is de tijd dat dames van middelbare leeftijd 's morgens naar de bakker en 's middags naar de post gingen? Je zoekt ze tegenwoordig beter in de computerles of in één van de aula's die onze universiteit rijk is. Wij kropen alvast onder de haardroger met Mieke Lapauw (54), leerkracht en studente filosofie.

Jens Cardinaels

Voltijds lesgeven en 's avonds ook nog eens colleges volgen: doe het mevrouw Lapauw maar eens na. Met een blonde Leffe en een sigaretje, waar ze af en toe zachtjes aan trekt, vertelt de lerares gedragswetenschappen en godsdienst over haar passie: studeren.

Veto: Waarom studeert u nog?

Mieke Lapauw: «Daar zijn verschillende redenen voor. Ten eerste ben ik erg leergierig. Ik heb een haast natuurlijke drang om nieuwe kennis te verwerven en nieuwe inzichten te krijgen. Ik geef les in een middelbare school en hoewel ik dat erg graag doe, ervaar ik dat soms als afstompend. De leerstof is daar uiteraard aangepast aan het niveau van mijn leerlingen. Ik heb daardoor de behoefte om iets systematisch en grondig te bestuderen. Ten derde helpt studeren me een open geest te houden. Ik wil een brede kijk op de wereld behouden. Tenslotte is de sfeer aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte fantastisch: de professoren zijn heel professioneel en leggen alles met veel passie uit.»

Examens

Veto: Uw studie overlapt erg met de studie die u op uw achttiende deed.

Lapauw: «Ik studeerde toen godsdienstwetenschappen. Nu zie ik soms dingen die ik 30 jaar geleden ook bestudeerd heb. Door de evolutie die ondertussen plaats gevonden heeft, worden die onderwerpen vaak uit een andere hoek bekeken. Bovendien speelt ook mijn leeftijd een grote rol: nu ik ouder ben heb ik een beter inzicht in de stof die we zien. Maar dat zouden de examens moeten uitmaken (lacht). Helaas kan ik die niet afleggen door mijn werk. Ik kan overdag geen colleges volgen en volg daarom avondcolleges. Gelukkig woon ik in Heverlee, daar spaar ik tijd mee uit. Ik heb ook niet de tijd om echt te studeren, maar ik lees de leerstof wel altijd grondig na.»

«Ik studeer dus niet voor het diploma, maar puur uit interesse. Nieuwe inzichten krijgen en zelfs begrijpen dat sommige dingen niet te begrijpen zijn: daar word ik echt gelukkig van. Ik denk trouwens niet dat dit mijn laatste studie is. Ik overweeg antropologie te studeren als ik met pensioen ben. Ik heb dat veertien jaar geleden al een jaartje gedaan, maar ik ben daar door mijn werk mee moeten stoppen.»

Veto: De eeuwige student. Ook wat uitgaan betreft?

Lapauw: «Nee (lacht). Ik en nog een andere oudere filosofiestudent hebben wel de gewoonte om na de colleges een Leffe te gaan drinken. Soms worden we vergezeld door anderen - meestal ouderen, hoewel de jongeren ons zeker niet negeren. De contacten met en tussen de andere studenten zijn zeer gemoedelijk. Idem dito wat de proffen betreft. Samen over dezelfde dingen filosoferen op die oude, authentieke bankjes schept een band. Onlangs nog organiseerden enkele studenten een discussieavond over de filosofen Arendt en Levinas. Ook de oude garde werd uitgenodigd. Er werd zelfs lekker gekookt. We worden dus zeker niet de aula uit gekeken.»