Koen De Graeve wil met zijn hart voelen

"Au fond valt er niets te begrijpen"

Een bekende smoel hebben is geen keurmerk voor je kwaliteiten als acteur. Koen De Graeve bewijst dat het tegendeel waar kan zijn. Van een onbekende theaterman groeide hij uit tot een meer dan gewaardeerd acteur uit de Antwerpse Studio Herman Teirlinck. Deze week zit De Graeve in de jury van het Internationaal Kortfilmfestival. Als hij genoeg babysitters vindt voor zijn drie kinderen, zal hij ook daar zijn gefundeerde mening uiten. U krijgt alvast een voorsmaakje.

Herlinde Hiele & Eric Laureys

Veto: Welke films hebben u beïnvloed?

Koen De Graeve: «Er zijn wel enkele films die een diepe indruk hebben nagelaten, bijvoorbeeld The Deer Hunter. Dat was een film die ik voor de eerste keer op televisie zag toen ik veertien of vijftien jaar oud was. Die prent begint zo vrolijk om dan uiteindelijk op magistrale wijze in de Vietnamoorlog te belanden. Die gruwel is zo fantastisch gespeeld. Dat heeft een diepe impact gehad. Maar tot mijn twintigste was ik me er echt niet van bewust dat ik effectief iets in die richting wilde gaan doen.»

Herman

Veto: Met welke overtuiging bent u dan toch gestart aan Herman Teirlinck?

De Graeve: «Voor sommige mensen slaat hun overtuiging in als een bom, bij mij was dat niet zo. Het was meer een opeenvolging van lege momenten waar ik genoeg van had en waar ik iets mee wilde doen. Op de radio werden er eens audities op Herman Teirlinck aangekondigd. Dat heeft de doorslag gegeven.»

Veto: Is de discipline aan Herman Teirlinck bijzonder hoog?

De Graeve: «De opleiding is of was heel zwaar. Wij hadden vijfenzestig à tachtig uur les per week. Wij moesten elke dag stevig doorwerken en soms zelfs op zaterdagvoormiddag. Je moest sowieso hard werken in toneel-, dans-, bewegings- en coördinatielessen. Uiteraard waren bepaalde docenten strikter omdat hun vak dat nu eenmaal eiste. Andere docenten vonden het oké als je maar twee keer per jaar kwam opdagen, als maar zou blijken dat dat de juiste manier was geweest. Er werd dus eerder vaak een appel gedaan op de persoonlijke discipline. Talent zoeken kan niet altijd met harde hand.»

Veto: U speelt vaak "den simpelen tist", de niet bijster intelligente mens. Een rol die u op het lijf is geschreven?

De Graeve: «Ik vind dat leuk om te spelen, intelligentie kent vele gezichten. Iedereen heeft een bepaalde graad van intelligentie. Het is vaak zo dat hoe intelligenter het personage is, hoe saaier de uitkomst. Dat heeft veel te maken met het leven dat we momenteel met z'n allen proberen te leiden: een leven van indijking en overzicht. In die zin zijn de mensen die de verhalen maken sowieso mensen die minder intellect en rede willen tentoonspreiden, die het louter rationele willen doorprikken. "Al lachend zegt de zot zijn waarheid", dat soort dingen. Een deel van het verhaal kan je dus best laten zien door de ogen van een kind of de zatlap of nen simpelen tiep. De mensen kweken daar sneller een bepaalde sympathie voor. Dat brengt je tegelijk ook iets verder van jezelf en op die manier kan je een situatie beter overschouwen. Daarnaast is het leuke aan acteur zijn ook om iemand te spelen die zwaar onderhevig is aan de dingen die hij meemaakt door een bepaald gebrek aan 'intellect'. Al duizenden jaren lang is een acteur niets anders dan iemand die demonen probeert te bezweren en de angsten en de lusten van de mens belichaamt. Het is veel fijner om je daarin te laten gaan dan van een wijntje te nippen en een monoloog over de beurssituatie af te steken.»

Veto: Hoe belangrijk is intelligentie voor u?

De Graeve: «Ik denk dat een gevoelsintelligentie tien keer zo belangrijk is om de kwaliteit van een leven naar boven te halen. Er zijn niet zoveel dingen die je als mens begrijpt. Puur op intelligentie leven, is niet genoeg. Het leven is zo eindig. Je moet in staat zijn om dat toch te bevatten en dan vooral met je hart te voelen, begrijpen wanneer andere mensen de bocht maken. Zo kom je al heel snel bij een gevoelsmatige intelligentie die veel ruimer is dan het constant proberen te bespreken van zaken en alles zodanig uiteen te zetten zodat iedereen het kan begrijpen. Au fond valt er immers niets te begrijpen.»

Slimste Mens

Veto: Nu het over intelligentie gaat. U zei ooit "Mij zul je nooit in de Slimste Mens zien". U zit toch in het nieuwe seizoen. Wat heeft Eric van Looy daarvoor moeten doen?

De Graeve: «Hij zal daar nog iets speciaals voor moeten doen! Eric is gewoon blijven volhouden tot ik ja heb gezegd, sluwe vos als hij is. Hij gaat daar sowieso met iets over de brug moeten komen, een compensatie. Ik heb mij bijvoorbeeld laten vertellen dat Eric af en toe een Vlaams filmpje maakt...»

Veto: U wilt graag nog eens een rol in een blockbuster? Dat is de deal?

De Graeve: «Er is helemaal geen deal. Ik wil gewoon nog heel graag met hem samenwerken.»