Svenja Van Driessche soleert

"Mijn man moet respect tonen voor mijn passie"

Bij een interview komen wij weleens vaker mensen tegen die het verder hebben gebracht dan wijzelf. Eva De Roovere, Arne Smeets, Mark Waer, Jef Stalin en tal van andere celebs passeerden reeds de revue. Nu ook Svenja Van Den Driessche, een zestienjarige solovioliste.

Els Dehaen

@@SVENJA.jpg

foto: Christiaan Franz


Veto: Svenja is geen alledaagse naam.

Svenja Van Driessche: «Mijn moeder heeft die naam in Duitsland gelezen op een geboortekaartje en was meteen verkocht. De naam is van Scandinavische origine.»


Veto: Heb je last van plankenkoorts?

Svenja: «Ik vind van mezelf dat ik niet echt zenuwen heb. Meer een gezonde soort adrenaline. Ik heb hier zelf voor gekozen, dus het is niet zo dat ik vrees mijn ouders teleur te stellen wanneer ik het minder goed doe.»

«Ik werd nooit gepusht om voor viool te kiezen. Ik ben ooit eens meegegaan naar een vioolrecital van mijn moeders beste vriendin en sindsdien ben ik gewoon verliefd op de viool. Vroeger heb ik twee jaar piano gespeeld, maar dat viel niet meer te combineren. Ik doe liever één ding goed, dan twee dingen half.»


Veto: Je bent nog schoolplichtig. Is dat geen belemmering?

Svenja: «Mijn algemene opleiding krijg ik in het Koninklijk Atheneum van Keerbergen. Ik geniet van een speciaal statuut waarbij ik enkel halve dagen naar school moet. Dan ga ik naar huis om viool te studeren of krijg ik les aan de muziekkapel Koningin Elizabeth.»

«Wat ik na mijn middelbare studies ga doen, weet ik nog niet goed. Ik ben momenteel verbonden aan de muziekkapel Koningin Elizabeth en hoop daar zo lang mogelijk terecht te kunnen.»

Leeftijd


Veto: Je bent nu net zestien jaar. Ben je al rijp genoeg om een muziekstuk volledig te doorgronden?

Svenja: «Ik vind het belangrijk om de inhoud en achtergrond van een compositie te begrijpen en het in zijn tijd en sfeer te kunnen plaatsen. Het spreekt voor zich dat ik over enkele jaren meer inzicht in een werk zal hebben. Mijn techniek en levenservaring zullen daar zeker toe bijdragen.»


Veto: Je bent met viool gestart op je achtste. Is dat vroeg genoeg om tot de absolute top te behoren?

Svenja: «Dat is inderdaad redelijk laat. Normaal beginnen kinderen al rond hun zesde, soms zelfs op hun vierde. Ik speel dus nog niet zo lang viool als sommige andere muzikanten van mijn leeftijd en heb alles als het ware op kortere tijd moeten leren, maar momenteel ondervind ik daar nog geen nadeel van.»


Veto: Heb je dan meer talent dan een ander of is het een kwestie van oefenen?

Svenja: «Dat vind ik een moeilijke vraag. Ik kan niet oordelen over mijn eigen talent. Sowieso komt niemand er zonder de nodige studie-uren. Zelf studeer ik bijvoorbeeld zo'n vier uur per dag, waardoor ik reeds de nodige eelt gekweekt heb op mijn vingers.»

Vingers


Veto: Zou jij enkele vingers over hebben voor de man van je leven?

Svenja: «Absoluut niet. Ik wil voluit voor mijn carrière gaan en wil daarin niet tegengehouden worden door mijn toekomstige man. Ik vind wederzijds respect in een relatie erg belangrijk: mijn man moet respect tonen voor mijn passie en dan zal ik hem ook niet tegenhouden in de zijne.»

Op dinsdag 1 december soleert Svenja in "Lettres Oubliées" om 20.00h in de Schouwburg van Leuven.

Dit artikel verscheen op maandag 30 november 2009 in nummer 10 van jaargang 36. - Disclaimer