Joppe Bestevaar

Zon, liefde en feest

Zoals Bing Crosby ons naar Kerstmis doet verlangen, doet jazz-collectief Black Mango ons dromen van een zwoele dans op de Malecón van een broeierig Havana, na een drietal mojito's. Zomerse jazz met Cubaanse mambo-invloeden en Afrikaanse ritmes, it is. "We Are Sex", zo luidt de beschrijving op hun MySpace-pagina. Wij verdenken alvast Joppe Bestevaar, baritonsaxofonist bij Black Mango, van het poneren van deze nogal expliciete stelling.

Bet Bosselaers & Eric Laureys |

Joppe blijkt een typische Lemmens-student: ietwat prettig gestoord, maar zo gepassioneerd. Hij speelde in talloze bands, maar Black Mango is de eerste groep waarvoor hij zelf de nummers schrijft. Een kleurrijke verzameling van tien getalenteerde muzikanten: drums, percussie, conga, contrabas, piano, sousafoon, baritonsax, trombone en twee trompetten. "Er komt geen zang aan te pas; enkel wat gekreun en gejoel", aldus Joppe. Dat geloven wij best, als je groepsnaam Cubaanse slang is voor "een ontzettend lekker wijf".

Joppe Bestevaar: «We kennen geen kak van Cubaanse muziek, maar we spelen het graag. We wilden die huidskleur ook in onze groepsnaam. Als onze muziek een vrouw zou zijn, man! Zo sexy! Ter plekke verlaat je dan de aardbol omdat je het niet aankan.»

Veto: Is Black Mango een ambitieuze band?

Joppe: «We willen zover gaan als we kunnen: Polé Polé, Couleur Café. De band en de muziek groeien constant. We willen dat mensen denken: 'Ik ga kuisen en leg Black Mango op'. Je liefde vertalen naar muziek, en dat die liefde dan een rol speelt in andermans leven, dat is toch neig! Ik zeg nu 'kuisen', maar seks is natuurlijk nog beter.»

Veto: Klikt het goed, zo tussen tien bijeengezochte muzikanten?

Joppe: «We hebben chance dat het allemaal grave mannen zijn, allemaal individuen. Het moeten keigoede muzikanten zijn, maar ook monsters op hun manier. Sommigen studeren heel de dag, anderen zitten aan de Red Bull. Wat deze band doet werken, is de combinatie van wat ze kunnen en hoe ze met hun leven omgaan.»

Veto: Wat geeft dat op het podium?

Joppe: «Iedereen gaat op zijn eigen manier met de muziek om, maar met hetzelfde gedachtegoed. Ikzelf sta retegeil, een andere lijdt precies constant pijn, nog een andere roept de hele tijd - van pure extase. Alles berust op individuele pijlers. Ik hou van het bigbandprincipe: 'groot' is daarom niet beter, maar ik wil veel kleur, volk en energie op het podium. Geen enkele economische keuze primeert boven het inhoudelijke.»

Veto: Is muziek een soort roeping?

Joppe: «Het is een groeiend proces. Eén cd, Blue Train van John Coltrane, is heel belangrijk geweest. Dagenlang heb ik daarnaar geluisterd, al begreep ik er toen niks van. Zo graaf, zo'n energie! Ik was zo ontvreemd van de wereld als je maar kan zijn. Maar een roeping belt niet plots aan je deur: je moet het ontdekken. Ik heb verschillende jobs gedaan waar ik in kon doorgroeien, maar muziek heeft mij altijd blijven pakken.»

«Black Mango betekent zon, liefde en feest. Manneke, als je ook maar met één van de drie stopt is het gedaan. Dát is de roeping van de band, en je mag zelf kiezen of je er zat bij wordt. Hoe harder de mensen dansen, hoe beter wij ook spelen. Op de duur is iedereen in zijnen blote aan 't kussen.»

Black Mango speelt op maandag 7 december omstreeks 21u in Café Orient te Leuven.

www.myspace.com/blckmngo