Múm in Het Depot

Een Mingvaas die aan diggelen valt

Een oude vriend van ons is vorig jaar al zijn spaargeld kwijtgespeeld toen zijn IJslandse internetbank instortte. Ook de muziekindustrie van die godvergeten rots is niet meer wat ze geweest is.

Geert Janssen

Björk lijkt van de wereld verdwenen. Sigur Rós struikelde tijdens de sprong naar een groter publiek. Múm daarentegen staat nog steeds stevig in de schoentjes. Dat bewees dit zestal vorige donderdag in Het Depot en tegenspraak wordt niet geduld. Dit was elegante muziek over het water en de vissen die er in huizen. Over de wind die de zomer verjaagd en onze koorts verlicht. Múm was zo gevaarlijk en fragiel als een glazen naald. Zo lieflijk als een Mingvaas die aan diggelen valt.

Hippies

Bloedmooi, allemaal goed en wel, maar het optreden kwam wat te traag op gang en duurde uiteindelijk iets te lang. Múm bewees over veel zelfkennis te beschikken en hield het bij één bisnummer. En plus waren er verdacht veel hippies aanwezig in de zaal. Hippies, lieve lezer, herkent u aan hun constant aroma van ongewassen dreadlocks en goedkope wiet. Hippies moeten zo snel mogelijk worden uitgeroeid.

Ook voorprogramma Ansatz Der Maschine, fiere inboorlingen van het perfide Kortrijk, wist te overtuigen. Zij klonken als een ingetogen ochtendjam tussen free jazzlegende Albert Ayler met een kater en drum & bassgod Squarepusher.

Deze combinatie van droeve grootheidswaanzin en grandioze tristesse was aangrijpend tot en met. Onze arme slapen werden gebalsemd met een heerlijke scheut vloeibare melancholie. Thuis zullen we Ansatz niet snel door de boxen jagen maar vorige donderdag was het wel degelijk de juiste groep op de juiste plaats.