Neeka & Echo Beatty in 30CC

"Ik vind Annelies mijn duistere zusje"

Vorige woensdag stond Ilse Govaerts alias Neeka in 30CC. Haar achtergrondzangeres Annelies van Dinter verzorgde als Echo Beatty ook het voorprogramma. Reden genoeg voor een klein, fijn dubbelinterview, quoi?

Geert Janssen

Veto: Onze redactrice cultuur omschreef u als de Belgische tegenhanger van de Amerikaanse new weird folk-beweging, Ilse. Terecht?

Ilse Goovaerts : «Neen. Ik was blij met die beweging omdat de folk terug was. Maar ik zit meer aan de popkant. Ik voel mij meer verwant met wat momenteel uit Brooklyn komt: Yeasayer, Grizzly Bear.»

Veto: Annelies, u werd door onze redactrice cultuur omschreven als het best bewaarde geheim van de Belgische pop. Onthul eens een stukje van het geheim.

Annelies van Dinter : «Ik ben onder de naam Echo Beatty twee of drie jaar bezig. Ik had eerst de nummers thuis opgenomen en gearrangeerd. Daarna heb ik muzikanten gezocht. Allemaal mensen die ik al langer kende. Nu wil ik meer focussen op zelf een sound opbouwen. Ik heb juist mijn groep ontbonden, het werkte even niet meer met hen. Sindsdien treed ik op met een loop station. Less is more, ik ben ook meer naar muziek aan het luisteren die heel eenvoudig is maar toch supermooi.»

Goovaerts: «Ik vind Annelies mijn duistere zusje.»

Wenen

Veto: Het viel ons op hoe ritmisch uw materiaal is, Annelies.

van Dinter: «Ik ben eigenlijk ook drummer, al van mijn elfde. Toen ik mijn groep had ontbonden en alleen ging optreden, wilde ik wel iets meer doen dan gewoon het singer-songwriterprincipe van mooie liedjes met gitaar. Ik ben dan met een loop station aan de slag gegaan. Dat is er op heel korte tijd uitgekomen want ik had twee weken om mij voor te bereiden.»

Veto: Welke muziek heeft u beïnvloed?

van Dinter: «Mijn invloeden gaan heel, heel breed. Euhm. Shit. Ik krijg altijd een black-out als ze mij dat vragen. Eigenlijk moet ik er mijn iPod bijhebben dan kan ik scrollen en vanalles zeggen.»

Goovaerts: «Fleetwood Mac, je vroegste invloed!»

van Dinter: «Scout Niblett had ik heel graag gezien van 't weekend.»

Goovaerts: «'t Schijnt dat het keislecht was.»

van Dinter: «Ze heeft gespeeld in de Botanique en toen was ze ziek. De dag erna in Antwerpen is ze beginnen wenen tijdens de soundcheck en heeft ze gewoon niet gespeeld.»

Graceland

Veto: Ilse, u wordt altijd vergeleken met Joni Mitchell.

Goovaerts: «Zij heeft mij geleerd dat je met een blanke stem ook soul kunt zingen. Dat je niet dat rauwe moet hebben van zwarte soulzangeressen als Aretha Franklin. Als ik al op Joni lijk dan denk ik dat dat komt doordat we allebei eigenzinnig blijven. Ik denk niet dat ik haar imiteer. Anderzijds heb ik een popkant die zij niet heeft. Paul Simon is bijvoorbeeld ook een hele grote invloed. Er is een documentaire waarin hij beschrijft hoe hij het nummer Graceland schreef. Hij vond dat zijn beste song ooit. Ik vond het heel herkenbaar hoe hij dat proces beschreef.»

Veto: Wat is uw 'Graceland', uw beste song?

Goovaerts: «Tot hier toe? Hoe oud was Paul Simon toen hij Graceland heeft geschreven?»

van Dinter: «Hij was in ieder geval al gescheiden.»

Veto: Hij was minstens twintig jaar bezig.

Goovaerts: «Dan heb ik nog minstens tien jaar. Don't Hold Me Back is mijn meest bekende maar of dat ook mijn beste song is? Van mijn nieuwe plaat Robin is Child In The Wild mijn favoriet.»

Veto: We zullen het over tien jaar nog eens vragen.

Goovaerts: «Awel ja.»

Pauze

Veto: Welk beeld heeft u van uw publiek?

Goovaerts: «Mensen die fan zijn van een goede stem en goede songs blijven mij volgen. Verder zijn er bij elke plaat wel mensen die afhaken of bijkomen.»

van Dinter: «Op elke plaat die je hebt gemaakt staan de nummers centraal maar door de klank verschillen ze heel erg. Ik heb het gevoel dat er wel mensen zijn die los van het genre fan zijn van je stem en je nummers en die je overal in volgen.»

Veto: Zelf hebben we aangehaakt bij uw optreden op Rock Werchter ten tijde van de plaat 'Candy Comfort'.

Goovaerts: «Dat was mijn doorbraakplaat. Ik ben nog altijd heel blij met die plaat, maar ze was te braaf. Misschien heeft ze daardoor net een breder publiek bereikt.»

Veto: Toen Patti Smith moeder werd, heeft ze haar carrière tien jaar op pauze gezet. Bent u al met dat dilemma geconfronteerd?

Goovaerts: «Is dat echt? Heeft die dat gedaan?»

Veto: Ze heeft in de jaren tachtig maar één plaat uitgebracht en heeft nooit opgetreden.

Goovaerts: «Ik heb gelezen dat ze om vijf uur opstond om te schrijven voor de kinderen wakker werden. Ik heb lang nog een deeltijdse job gehad maar ik ben gestopt met werken toen ik moeder werd omdat ik het niet meer gecombineerd kreeg met de muziek. Bij mij was het dus eigenlijk andersom. Ik heb natuurlijk geen zodanige carrière dat ik maanden aan een stuk weg ben van huis om te toeren.»