Tafelrond (11): Tom De Coster (VRG)

"Ik ben ook wel blij dat mijn lief nu niet hier is"

Presessen zijn ware 'pussy magnets'. Ze hebben een goed voorkomen, kunnen veel drinken en studeren nooit. Hun lief is op Erasmus en hun ouders zijn boos. Zever? Wij vroegen Tom De Coster hoe het presesleven er echt uitziet.

Martijn Smiers

@@TAFEL.jpg

foto: Jochem

Tom leidt een presidium van ruim zestig man. "Ik ken ze allemaal heel goed eigenlijk. Waar ik heel veel belang aan hecht, is gewoon vriendelijkheid. Dat apprecieer je ook bij anderen. Ik probeer onder alle omstandigheden aardig te blijven en niet zo te zeggen: 'ik ben de baas en gehoorzaam me'."


Veto: Een beetje Herman Van Rompuy?

Tom De Coster: «Rustige vastheid ja.»


Veto: Is vriendelijk zijn niet lastig als wandelende agenda?

Tom: «In het begin moet je echt opletten dat je niet kortaf bent: "ik ben efkes bezig". Eigenlijk leer je het na een tijd te relativeren. Dat moet ook wel, anders word je zot.»

Bloopers


Veto: Want er gaat bij VRG vast wel eens iets mis.

Tom: «Ja. Op de openingscantus was ineens de stekker van de tap er op een of andere manier uitgetrokken, waardoor er het hele laatste gedeelte geen pintjes meer waren. Je moet je voorstellen hoe het is om dan driehonderd man in bedwang te houden. We hebben uiteindelijk nog veel liedjes gezongen, maar we zijn er wel mee moeten stoppen.»


Veto: VRG is rijk en groot, toch?

Tom: «We hebben inderdaad veel kosten. Op elke activiteit maken we verlies, op de td's na misschien. Onze grootste activiteit was Campus Tour in Alma 2. Daar zijn ongeveer duizend mensen gepasseerd. Op zo'n avond komen er veel problemen naar je toe, maar op Campus Tour heb ik toch anderhalf uur kunnen feesten.»


Veto: Hoe goed staat 'preses VRG' op je cv?

Tom: «Persoonlijk denk ik niet dat het een cv-opportuniteit is, zoals bij Ekonomika of als je de politiek in wilt. Je leert er in ieder geval echt wel iets van, zoals ik nu heb geleerd mijn leven te structureren.»

Klachten


Veto: En toen zei je vorig jaar: "Mam, pap, ik word preses."

Tom: «Ze waren er tegen. Mijn vader had altijd gezegd: 'Eén ding mag je niet doen: preses worden.' Ik heb weer geluisterd, zoals gewoonlijk. Voor mij was het geweldig om die anekdote te vertellen toen ik gekozen was, want mijn vader was er toen ook bij.»


Veto: Overleeft je studie het presesschap?

Tom: «Ik zou echt willen afraden aan toekomstige presessen van VRG om preses te zijn in het laatste jaar met de thesis. Het is heel zwaar, maar eigenlijk heb ik qua relatie wel weer geluk. Ik mis haar enorm hard, mijn vriendin, want ze zit in Montpellier in Frankrijk, maar ik ben ook wel blij dat ze niet hier is. Onze relatie zou eronder lijden als ik de tijd tussen haar en het presesschap moest verdelen.»


Veto: Ben je nog wel eens thuis?

Tom: «Weinig. Er komen al klachten. Zoals het bekende fenomeen dat ik alleen maar afkom om mijn was te doen. Ik moet mijn vrienden van thuis ook een beetje verwaarlozen, dat vind ik echt erg. Ook heb ik oma en opa plechtig beloofd om volgend jaar veel tijd voor ze te gaan vrijmaken.»

Dit artikel verscheen op maandag 7 december 2009 in nummer 11 van jaargang 36. - Disclaimer