Indommelen in STUK met Slaapwel Records Labelnights

Slaapverwekkend en wondermooi

Meestal is het adjectief "slaapverwekkend" niet meteen het woord waar je naar op zoek bent als je goede muziek bedoeld. Toch niet als het om een saai concert gaat waarbij je moeite moet doen om niet in je zetel in te dutten. Wel als je heerlijk zweverige soundscapemuziek bedoelt, met een bed waar je rustig in slaap mag vallen. Of moet vallen.

Herlinde Hiele

Slaapwel Records is een gloednieuw label, een initiatief van Wim Maesschalk die zelf muziek maakt als Wixel. Het label specialiseert zich in muziek om bij in te dommelen of weg te doezelen. De allereerste cd, Music for a Sleeping Sculpture of Peter Broderick van - jawel! - Peter Broderick ligt sinds kort te blinken in de rekken van uw dichtstbijzijnde cd-winkel. Bij wijze van promotour kwamen mannen van Slaapwel Records vorige week naar STUK om er hun publiek in slaap te wiegen.

Bij het betreden leek de Labozaal op een grote, gezellige slaapkamer in een internaat om van te dromen. Vijfenveertig bedden waren her en der verspreid. Gedimpte nachtlampen wezen de weg doorheen het duister. Een draaitafel stond centraal. Een miniatelier van vreemdsoortige instrumenten en elektronische snufjes om een muzikaal universum van warme, nostalgische klanken te verwekken. Wouter van Veldhoven mocht dat als eerste doen. Met behulp van lege blikjes en plastic bekertjes creëerde hij een krakerige grondlaag, waarop hij voorzichtig de rest van zijn muziek zacht en wondermooi schikte. Het publiek had zich geheel in de sfeer gezellig bij elkaar op bed genesteld en genoot met een kopje thee in de hand. Een enkeling viel prompt in slaap. It's a hard knock life.

Pyjama's

Daarna dienden pyjama's aangetrokken en tanden gepoetst te worden. Nadat we grinnikend om onze medemensen en hun pyjama's in allerlei vreemde vormen en kleuren opnieuw onder de wol kropen, was het aan Peter Broderick om ons in slaap te zingen. De man begon echter tot onze irritatie met door behulp van zijn loopstation en een stroperig gezongen "It's okay" onze slaperige trommelvliezen een oneindigheid te teisteren. Muisstil en haarscherp zingen, het is niet velen gegeven. Gelukkig schakelde hij vervolgens over op een instrumentale variatie, die ons wel kon bekoren. In een mum van tijd lagen we heerlijk te ronken. Van de laatste artiest, Steinbrüchel, moeten we dus helaas bekennen dat we er niet al te veel van hebben gehoord. Al klonken ergens in onze dromen wel mooie klanken door.

Snurken

De volgende ochtend werden de pyjama's tot onze spijt opnieuw omgewisseld voor een degelijke dagplunje en ging het richting artiestenkeuken voor een heerlijk ontbijt. Er gaat niets boven een lekkere mok dampende koffie, vloeibaar zwart goud om de restjes droom uit de kieren van ons hoofd te keren. Een van de muzikanten had een briefje achtergelaten met de mededeling dat hij zich 's nachts had geamuseerd met een uur lang de geluiden van een slapende massa mensen op te nemen. Misschien hoort u ons op een van de volgende cd's van Slaapwel Records dus wel ergens snurken. Naar auteursrechten gaan we waarschijnlijk kunnen fluiten.

www.slaapwelrecords.com