Staminee (6): Politika Kaffee

Seksueel begerenswaardig

Laatst zaten wij in de gentleman's club bij de geneugten van een goed glaasje sherry met graaf Rémy D'Amkreutz te debatteren over de vossenjacht. D'Amkreutz, een notoir progressief, vond dat de vossenjacht gerust ook in een zwarte blazer mocht gevoerd worden terwijl de eeuwenlange traditie toch rood voorschrijft. De gemoederen raakten verhit en in een opwelling van woede noemden wij D'Amkreutz een socialist. De country club besloot ons twee weken te schorsen en dus moesten wij een andere lieu de repos vinden. Daarom trokken wij afgelopen donderdag naar Politika Kaffee waar - zo werd ons gezegd - Schopenhauer, Kierkegaard en de politiek in de Zuid-Oost Indiën steevast bediscussieerd worden.

Jelle Dehaen

Wanneer wij die donderdag Politika binnenwandelen, is ons gezelschap aanvankelijk uitermate kritisch. Volgens de ene zijn de kleuren lelijk en is er te veel licht. Een ander klaagt dat het naar verf ruikt en er wordt collectief geklaagd dat de pinten niet fantastisch getapt zijn. Is ons gezeur terecht? Politika is een fakbar en stuit natuurlijk op de grenzen die eigen zijn aan dat genre. Maar is Politika een slechte fakbar? Verre van, integendeel zelfs.

Wijzelf vonden de kleuren best aangenaam - zo was er onder andere een mooie muurtekening - en wie een pint voor een euro krijgt, hoeft niet al te veel te verwachten. Dat Politika trouwe aanhangers heeft, blijkt wanneer een jongeman ons aanspreekt. Als hij doorheeft dat wij van Veto zijn, steekt hij een lofrede op Politika af. Hij vertelt ons dat we een slechte avond gekozen hebben aangezien het op datzelfde moment Nederlandstalige Fuif van de faculteitskring Politika in de Albatros is. Volgens hem is donderdag sowieso de minst aangename avond en tekenen "alle plezante mensen" vooral op zondagavond present. Hij besluit met te zeggen dat de sfeer in Politika veel aangenamer is dan in de fakbar van Rechten waar veel meer agressie in de lucht hangt.

Die donderdagavond bestaat het aanwezige volk vooral uit redelijk jonge freules. Ons uitsluitend mannelijk gezelschap besloot - na uitvoerig debat en grondig statistisch onderzoek - dat een derde van de meisjes seksueel begerenswaardig was. We zijn er nog niet uit in hoeverre dit resultaat goed is, maar wij waren niet ontevreden. Die donderdagavond sloot Politika naar aanleiding van de Nederlandstalige fuif om twee uur. Wij gingen nog wat drinken in een ander café waar na een goed half uur twee niet onaardige dames zich bij ons kwamen voegen. De dames - de ene heette Lise Detobel, de andere Julie Genar - hadden opgevangen dat wij een artikel schreven over Politika en stelden zich voor als twee van de vijf beheerders ervan. Zij spraken ons aan omdat zij hun fakbar en haar reputatie zo genegen zijn. Voor zoveel gedrevenheid kunnen wij slechts respect hebben.

@:Julie Genar: «Donderdag is inderdaad de minst representatieve avond van Politika. Normaal is ons publiek hoofdzakelijk mannelijk en zijn wij de rock-fakbar bij uitstek. Wij hebben ook een bier van de maand en organiseren elke twee weken op woensdag een themafeestje. Zo is er de travestieavond waarop telkens weer blijkt dat mannen zich graag verkleden als vrouwen. Wij hebben het meest trouwe publiek van alle fakbars. Een nadeel is dat wij de best bereikbare wc's van de hele Tiensestraat hebben waardoor bezoekers van andere fakbars bij ons komen, wat vroeger tot problemen leidde.»

Veiligheid

Lise Detobel: «Ik heb ooit op mijn verjaardag verstopte toiletten moeten uitkuisen. (lacht) Wij doen elke vakantie kleine structurele werken. Omdat we dit jaar wat vroeger begonnen zijn, ruikt het nu al naar verf. Als jullie klagen dat jullie pinten niet perfect getapt zijn, hebben jullie misschien gelijk, maar in welke fakbar of zelfs café is dat wel zo? Wij werken ook met vrijwilligers. Wie bij ons een avond komt tappen, krijgt 10 à 15 bonnetjes dus van zulke mensen kun je niet dadelijk perfectie eisen. Wij moeten dankbaar zijn dat die mensen hun avond aan de fakbar willen wijden.»

«Een van de problemen van onze fakbar is veiligheid. We zijn verplicht stewards te hebben maar die mensen moeten gekleed lopen in compleet onnozele jasjes. Ik heb dat ook al gedaan en je hebt werkelijk geen enkel gezag. Wij hadden LOKO (de Leuvense Overkoepelende KringOrganisatie, red.) al in het begin van het jaar gewaarschuwd voor die vestjes maar ze hebben niet naar ons geluisterd.»

Julie: «De agressie is een groot probleem en wordt elk jaar erger. Ik heb dit jaar toen ik aan het opruimen was een groot mes gevonden. Wie pakt er nu in godsnaam een mes mee als hij naar een fakbar gaat? Wij hebben het gevoel dat de politie vaak te weinig doet aan de veiligheid. Sommige dingen zoals de verzinkbare toiletten hebben ze goed gedaan, maar er is toch nog veel werk aan de winkel.»