Voorronde Humo's Rock Rally in Het Depot

Hiphop, metal en alles daartussen

Afgelopen zaterdag hadden wij 's namiddags de helse waanzin van the Dillinger Escape Plan ondergaan in de club van de Ancienne Belgique. De echte, de levende, de Brusselse. Niet dat dode gedoe uit Oud België. Daarna hadden wij vooral nood aan een scheut popmuziek.

Geert Janssen

Wij dus naar Het Depot waar de achtste voorronde van 's lands bekendste Rock Rally doorging. Onze opwinding werd snel in de kiem gesmoord. Wij werden ronduit brutaal bij de keel gegrepen door rapper Swizzy Blades van het Leuvense hiphopcollectief L'Ame Buccale. De man was het niet eens met onze recensie van hun passage bij de Rockvonkfinale en wilde tekst en uitleg. Na veel gespartel, genuanceer en gesmeek voor ons leven liet hij ons gaan. Wij vielen op onze knietjes als een moslim en dankten de Heer.

Omdat toeval niet bestaat mocht datzelfde L'Ame Buccale de voorronde aftrappen. Wij vonden hen beter dan op Rockvonk. Meer dan veertig jaar na Leuven Vlaams kickten ze een eerbetoon aan onze mooi stad in het Frans en het Engels. Dubieus to say the least.

Vervolgens was het aan Bad Cirkuz, ook al geen onbekenden voor onze oren. De sterke en zwakke punten van dit soulgezelschap werden pijnlijk duidelijk. Het circus beschikt over een krachtige zangeres en een doeltreffende sound. Alleen laten ze hun nummers veel te lang aanslepen. Een goede eindredacteur lijkt ons noodzakelijk.

Het is tegenwoordig verplicht in elke Rock Rally dat er wat piepjong grut van de lagere schoolbanken wordt geplukt om met gitaar en al het podium opgeduwd te worden. Zaterdag viel die eer te beurt aan Barefoot & The Shoes. Een duo dat regelmatig de straatmuzikant uithangt in de Diestsestraat ter hoogte van het beeld van de bakkersjongen. De twee brachten doorleefde blues - inclusief silly hoedje - die rechtstreeks van de katoenvelden langs de Mississippi leek te komen.

Look & Trees speelde leuke enthousiaste rammelrock die kopje onder ging door een overdaad aan ideeën. Voorbeelden werden te slaafs nagevolgd. Volgende keer beter, jongens.

School Is Cool was het randgeval van de avond. Hun groepsnaam is knulliger dan het cultuurbeleid van Joke Schauvliege. Hun act leek op een workshop crea in een opvangcentrum voor verstandelijk gehandicapten. Het ongebreidelde enthousiasme spatte er echter van af. Vooral van de percussionist rechts dan. In no time lag Het Depot aan de voeten van School Is Cool. Respect!

Silverfish was de vreemde eend in de bijt. Vier heren in strakke kostuums, de bassist zelfs met een paardenstaart. Poprock gladder dan een hamster in de anus van Richard Gere. Los van de occasionele valse noot is Silverfish ongetwijfeld beloftevol. Het zou ons echter verbazen mochten ze het in de Rock Rally waarmaken.

Een streepje metal op zijn tijd appreciëren wij ten zeerste en zaterdag stond Emperors of Decay daarvoor in. De heren hadden hun microfoonstandaarden bekleed met kerstlampjes en tekenden alzo voor de meest gaye gimmick van de avond. Hun metal klonk solide maar niet origineel.

Toen volgden er nog drie groepen maar bij ons sloeg de vermoeidheid zo hard toe dat we "auw" zeiden. We zijn dan maar huiswaarts gekuierd om ons hoofd te rusten te leggen in de mist van ons bed.