Lezersbrief |

Subsidies voor racisme

Vorige week verscheen er in Splinter een opiniestuk van Jelle Dehaen waarin hij van Comac beweert dat 'het gebrek aan respect voor de menselijke waardigheden tot de kern van hun overtuigingen behoort'. Met dat opiniestuk poogt de auteur het debat rond de erkenning van de NSV te herleiden tot een klassiek debat van links versus rechts. Hiermee wil hij de geloofwaardigheid van onze inspanningen tegen de erkenning van de NSV door LOKO onderuit halen.

WC-papier voor mensen zonder papieren

De discussie draait echter niet om politiek-ideologische kwesties. Het debat gaat erover of onverdraagzaamheid getolereerd, gesubsidieerd en dus gestimuleerd moet worden binnen de universitaire wereld. De NSV heeft in het recente verleden herhaaldelijk activiteiten en acties georganiseerd met een duidelijk discriminerend karakter. Een kleine greep uit hun bewonderenswaardige palmares: rollen WC-papier naar mensen zonder papieren gooien (onder de slogan 'papieren voor de sans-papiers!') getuigt op zijn zachtst gezegd niet bepaald van respect voor de medemens. Hun 'vormingscel' prijst tot op vandaag voortdurend de Apartheid in Zuid-Afrika de hemel in. Daarnaast geven ze in hun politieke beginselverklaring te kennen dat ze holebi's nog steeds niet als volwaardige burgers beschouwen: voor hen 'is het huwelijk steeds een verbintenis tussen 1 man en 1 vrouw. Deze verbintenis dient maatschappelijk beschermd en aangemoedigd (sic) te worden.'

Gesubsidieerde onverdraagzaamheid

Als LOKO de NSV erkent, voorziet zij deze vereniging van subsidies voor hun activiteiten en materiaal. Daarnaast zouden zij gratis gebruik kunnen maken van lokalen van de KUL. Behalve deze materiële voordelen zou onze universiteit de indruk wekken dat het aangemoedigd wordt om bekende racisten en Holocaust-ontkenners uit te nodigen: zo plant NSV Gent binnenkort een 'debat' met o.a. Nick Griffin, de notoire voorman van de British National Party, berucht om zijn negationistische uitlatingen. LOKO heeft de middelen om zoiets te voorkomen, want volgens hun subsidiereglement kan een vereniging die zich niet houdt aan de letter én de geest van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens niet erkend worden.

Morele hypocrisie?

In zijn opiniestuk kraait Jelle Dehaen over 'morele hypocrisie' wanneer Comac inspanningen levert tegen de erkenning van de NSV. Zijn wij hypocriet als wij ons inzetten voor een gratis, democratisch en kwaliteitsvol onderwijs? Zijn wij 'extreem-links' als wij actie voeren voor de vrede en tegen oorlog? Zijn wij 'respectloos voor de menselijke waardigheid' als wij ijveren voor vast en menselijk werk? Als men in vraag wil stellen of deze waarden in strijd zijn met de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens zijn wij altijd bereid om de discussie aan te gaan. Maar laten we ons voorlopig concentreren op wat er echt gaande is op de campus: de nakende erkenning van een racistische en gewelddadige vereniging.

Sander Vandecapelle

Comac Leuven