Tafelrond | Alexander Noë

De beste techniek om een preses te interviewen bestaat erin de man vast te binden op een stoel, waarop u 's mans oor traag bewerkt met een bot mesje. Speel bij voorkeur 'Stuck in the middle with you' plagerig op de achtergrond en dreig er ten slotte mee het schild van de kring te zullen verbranden. Deze techniek heet in het milieu 'Tafelrond'. Alexander Noë, preses van Historia, loste onder invloed van voorliggende methode de brandende waarheid over de vete met Babylon.

Ewout Duyck & Dorien Styven

Veto: Historia deelt een fakbar met vier andere kringen. Hoe verloopt dat?

Alexander: «Heel goed eigenlijk. Er heerst een hele toffe sfeer tussen de verschillende kringen onderling en ook in de fak gaat dat heel goed.»

Veto: En de strijd tussen Babylon en Historia dan?

Alexander: «Ja, er zijn nu verschillende vlaggen en schilden gestolen, foto's gemaakt en op Facebook gezwierd. Heel leuk, maar het is nu wel afgelopen. Uiteindelijk hebben we het schild van Babylon teruggegeven omdat ik vond dat het toch wel een beetje te ver ging. Je moet wrevel voorkomen als je met zoveel kringen een fakbar deelt.»

Veto: Je bent ook gegijzeld door Babylon.

Alexander: «Inderdaad. Ik haastte mij naar de kringvergadering en toen ik in de fak binnenkwam vroeg Jelle, de preses van Babylon, of hij even met mij kon spreken. Op hun perma hebben ze mij toen heel snel als een worst vastgebonden. Ze dachten dat Historia hun vlag dan zou teruggeven. Na een kwartier was er nog altijd geen reactie en toen zei Jelle al 'ja, ze zien jou niet graag he!' (grinnikt).»

«Ze hebben toen gewoon zonder mij vergaderd en daarna is het presidium naar een cantus vertrokken. Na anderhalf uur heeft Babylon mij weer laten gaan en moest ik mij nog haasten om op tijd de cantus te kunnen openen. Alle aanwezige Babyloniërs hebben toen wel een strafje mogen doen (lacht). En ja die nacht hebben wij de andere vlaggen van Babylon gepikt. We zijn daar dan mee door Leuven getrokken, hebben die onder rijdende bussen gelegd en daar foto's van gemaakt. Die staan ook op Facebook. Allemaal ludieke acties.»

Karton

Veto: Zie jij jezelf als het boegbeeld van Historia of toch meer als een groepsleider?

Alexander: «Eigenlijk meer dat laatste. Als preses draag je Historia natuurlijk voor een jaar, maar ik zie ons meer als een team van 34 man dat dit jaar de verschillende taken op zich heeft genomen, een toffe bende die activiteiten organiseert voor de andere studenten. Je mag als presidium ook niet als een blok naar buiten komen. Als we bijvoorbeeld een activiteit voorstellen in de les, vind ik het belangrijk dat we niet zeggen dat het presidium weer iets organiseert, maar dat we de mensen aanspreken met 'beste historianen'. Anders maak je de kloof alleen maar breder.»

Veto: Historia viert dit jaar zijn 75-jarig jubileum. Wat staat er nog op het programma?

Alexander: «Wel, we hebben al een grote cantus georganiseerd. Er komt nog een boek, geschreven door vier historianen. Die mensen hebben elk een tijdsperiode voor hun rekening genomen. Dat was echt veel werk en zij hebben daar ook heel veel tijd in gestoken. Verder is er een tentoonstelling over de geschiedenis van de kring.»

Veto: Wat wil je eigenlijk doen met je geschiedenisdiploma?

Alexander: «Awel, die vraag krijg ik om de zoveel tijd en sinds vorige zomer heb ik een standaard antwoord: ik studeer eerst vier jaar, dan krijg ik mijn diploma. Dat stuk karton rol ik dan op en dat steek ik in je gat. Dat is cru gezegd, maar ik ben die vraag zo beu gehoord. Je kan eigenlijk niks en tegelijk alles doen met geschiedenis. Het hangt allemaal van jezelf af. Ik heb er in elk geval nooit spijt van gehad.»