Improvicatie-collectief The Lunatics

Improteam imponeert

In lang vervlogen tijden was het Gentse collectief The Lunatics bij momenten nog gratis te bewonderen in Leuvense cultuurhuizen. Intussen is het improgezelschap tot de betalende categorie gaan behoren. Met reden, zo blijkt. De Minnepoort was vorige woensdag nagenoeg uitverkocht en aanwezigen lieten de snedige scènes van het improteam gedwee op hun lachspieren inwerken.

Daphne De Wit

Zeven spelers, twee muzikanten, één MC die de scènes aan elkaar praatte en dé cruciale factor bij improvisatie: het publiek. De toeschouwers kregen het genoegen - de een al wat vindingrijker dan de ander - onderwerpen af te vuren waarmee The Lunatics vakkundig aan de slag moesten. "Seks!", "Mega Mindy!", "Horror!", "Seks!", "Tobback!". Durf ze vooral in combinatie denken, want dan krijg je pas impro-comedy pur sang.

Kuifje

Van de zeven spelers, waren er twee special guests. Zo was er Comedy Casino Cup-finalist Joost Van Hyfte wiens heldere mimiek regelrecht afkomstig leek te zijn uit een Kuifjesalbum. En laat dat voor een keer een compliment zijn. Daarnaast liet ook Jeron Dewulf zich onderwerpen aan de grillen van het publiek. Een acteur die u misschien beter kent als psychiater Marc Dewaele uit de televisiesoap Familie. Uit wat voor album of soap deze heren ook afkomstig mogen zijn, hun improprestaties moeten hen nagegeven worden. Al sloten die qua niveau naadloos aan bij The Lunatics zelf, waaruit klaarblijkelijk ook een Neveneffectentalent ontsproten is. Koen De Poorter, een ander vierde van de Neveneffecten, vervolledigde woensdagavond dan ook het Gentse improteam.

Synchroon

Wat de meeste scènes des te geslaagder maakte, was dat de spelers er zienderogen van genoten hun medespelers in het nauw te drijven. Een karaktertrek die vanzelfsprekend door het publiek gesmaakt werd. Zo dwongen ze elkaar in rollen waarin de een enkel nog in rijmvormen of in het Frans mocht spreken, terwijl anderen perfect synchroon een dansje met bijhorende tekst moesten neerzetten à la Nicole en Hugo, en dat alles - u raadt het nooit - à l'improviste.

Toegegeven, sommige moppen waren flauw. Wanneer Jeron bij "Jezus" de woordspeling maakte "niet je broer" maar "je zus", of wanneer de zoveelste seksmop ertussen gegooid werd. Anderzijds zijn die klassiekers een veilige manier om de toeschouwer blijvend aan het lachen te houden. Na de pauze moest de MC die ook als applausmeester werd ingeschakeld, dan ook nog maar nauwelijks zijn best doen om de zaal in een uitgelaten stemming te krijgen. Toen tijdens het tweede deel ook enkele toeschouwers op de scène gehaald werden, werd het alleen maar komischer. Voor één man draaide zijn five minutes of fame enigszins uit op een non-event. Hij moest minutenlang pirouettes draaien op het podium, tot groot jolijt in de zaal. Eigen schuld dikke bult. Had hij maar niet zo luid "snot op tafel" (waar haalt-ie het?) moeten roepen toen er een titel gevraagd werd voor de open scène.

http://www.lunatics.be