Alex Agnew over zijn nieuwe show 'More Human than Human'

Navraag | Alex Agnew

Ik ben geen dansende aap

Al van kindsaf is Alex Agnew zowel thuis als elders de leukste. Toch heeft het heel wat voeten in de aarde gehad eer hij effectief één van Vlaanderens bekendste grapjassen werd. Intussen moet echter al bijna tien jaar alles en iedereen eraan geloven. Toch biechtte Analex ons in Het Depot op dat zelfs hij 'More Human than Human' is.

Matthias Adriaensen & Wannes Van Herck

Veto: U speelt uw nieuwe show in Leuven alleen al drie avonden. Is dat niet eentonig?

Alex Agnew: «Neen, zeker niet. Elke show begint uiteraard met de première, waar de hele persmeute naar komt kijken. Dan ben ik al van die bullshit af. Eens ik echt ga toeren, verzin ik hopen materiaal bij. Mijn stukken worden almaar langer. Ik gooi daarentegen ook veel materiaal weg. Veel dingen kan je maar tot twee weken na de feiten vertellen. Bij de treinramp van vorige week zaten bijvoorbeeld een paar goede jokes, maar dat verveelt snel.»

Veto: Vindt u het niet frustrerend dat een deel van uw publiek de meeste nieuwe stukken vooraf al op YouTube zag?

Agnew: «Dat moet je erbij nemen. Sommige fragmenten van mij haalden al meer dan driehonderdduizend hits. Philippe Geubels noemt zoiets broodroof, maar daar ben ik het niet helemaal mee eens. YouTube heeft immers veel voor mijn carrière betekend. Mij maakt dat allemaal niet zo veel uit. Ik vind het belangrijker dat mijn zalen vol zitten dan dat ik elke euro zie van mijn dvd-verkoop.»

«Gezien mijn hardcore punk achtergrond heb ik een do it yourself-mentaliteit. Ik hecht dan ook veel waarde aan een fanbasis. Om die te onderhouden moet je hen af en toe wat meer geven dan gewoon een show. Vandaar ook mijn merchandising. Als ik naar een coole groep ga kijken, wil ik daar achteraf ook een shirt van. Klaarblijkelijk werkt die aanpak. Al doe ik het natuurlijk niet enkel uit altruïsme, het brengt ook geld op.»

Veto: Speelt u uw shows ook in Nederland?

Agnew: «Ja, maar daar speel ik wel in veel kleinere zalen. Als ik in het zuiden speel, dan is er nog een overloop van Vlamingen. Maar in hartje Nederland ben ik minder populair. Wim Helsen is dat bijvoorbeeld veel meer. Hij kan in Nederland echt grote zalen uitverkopen, terwijl ik dan hooguit in de kelder wat mag doen voor de mensen die geen ticket konden bemachtigen.»

«In het verleden liet de omkadering het daar trouwens wel eens afweten. Desondanks marcheert mijn comedy ook daar vrij goed. Zeven jaar geleden won ik dan ook hun grootste cabaretwedstrijd, het Leids Cabaret Festival.»

Luiers

Veto:U mocht vorig jaar met uw band Diablo Blvd op Graspop en Pukkelpop spelen. Fier?

Agnew: «Zeker weten. Festivals als Graspop en Pukkelpop zijn immers bewust bezig met hun programmatie. Dat is heel anders dan Werchter, waar mensen naartoe gaan die gewoon graag drie dagen in een tent maffen.»

«Op Graspop vervingen we weliswaar een andere groep. We dachten dan ook dat er geen kat zou zijn, maar de tent zat uiteindelijk ramvol. Iedereen ging uit zijn dak en wij hadden den boner van de eeuw. Zalig!»

Veto: Metal is eigenlijk uw bijberoep. Zou u liever in de eerste plaats muzikant zijn?

Agnew: «Dat hangt ervan af. Muziek is natuurlijk veel internationaler. Mocht onze volgende plaat een enorme hit worden, dan ga ik met veel plezier toeren. In dat geval schuif ik comedy even aan de kant. Anderzijds breng ik de mensen heel graag aan het lachen met mijn flauwekul. Hoe dan ook zou ik dus ooit terugkeren. Ik ben evenveel komiek als muzikant.»

Veto: Voelt het soms als een last om altijd de clown te moeten uithangen?

Agnew: «Ik ben zeker niet de hele tijd grappig. Toch is de drang om onnozel te doen zelden afwezig. Meestal bedank ik wel om op tv voorgekauwde oneliners te komen afvuren. Op die manier de leukerd uithangen vind ik niet funny. Het aanbod van De slimste mens ter wereld om in de jury te zetelen, heb ik dan ook afgewezen. Ik wil niet overal als een soort dansende aap worden opgevoerd. Als je Jan Decleir interviewt, dan ga je toch ook niet vragen: "Allez, acteer eens wat." En toch wordt er van komieken wel verwacht dat ze de godganse dag hilarisch zijn. Mijn vriendin zal kunnen beamen dat ik ook vaak een depressieve klootzak ben. (lacht)»

Veto: Heeft u nog tijd om de luiers van uw dochter te verversen?

Agnew: «Overdag zeker wel. Dat valt echt heel goed mee. Ik ben redelijk veel bij mijn dochter, waarschijnlijk zelfs meer dan ouders die een nine-to-five job hebben. Ik heb er dus zeker wel de tijd voor. Helaas. (glimlacht)»

Nerd

Veto: Op uw webstek geniet u zichtbaar van een blowjob door Spiderman. Was u vroeger op de speelplaats 'die nerd met de comicbooks'?

Agnew: «Absoluut! Altijd geweest. Van mijn zeven jaar ben ik daar mee bezig. Ik heb echt kasten vol. Batman, Spiderman, Watchmen, Frank Miller en al die stuff.»

Veto: Is uw humor dan ontstaan als een defensiemechanisme tegen pesten?

Agnew: «Waarschijnlijk wel. Ik was niet bepaald de meest populaire gast aller tijden. Maar zodra de pestkoppen merkten dat ik grappig was, wilden ze mij geen klop meer geven. Toen ik later karate ging doen, konden ze dat bovendien niet meer. Maar at heart blijf ik de nerd. Net zoals mijn vrienden trouwens. We blijven kleine kinderen die action figures verzamelen.»

Veto: Waarom bent u pas op uw negenentwintigste voor het eerst op een podium gekropen?

Agnew: «Ik heb dat inderdaad lang uitgesteld, omdat ik het gewoon niet dierf. Zo ik heb eerst ook nog 1001 onafgewerkte studierichtingen gedaan, zoals Germaanse, communicatiemanagement, journalistiek. Ergens vond ik dat telkens wel interessant, maar niet genoeg om mijn luiheid op te geven. Het is trouwens inherent aan komieken dat het luie mensen zijn. Hoe dan ook waren mijn studies nooit een roeping. Ik was eigenlijk echt een hopeloze student.»

«Dat aanmodderen duurde tot ik tijdens mijn lerarenopleiding Drama onderwezen kreeg. Die leraar zei me dat ik iets voor een publiek moest gaan doen. Toen heb ik me ingeschreven aan het Herman Teirlinck Instituut. Hoewel ik daar niet slaagde voor het toelatingsexamen, zei de jury dat ik overduidelijk een komiek was.»

Veto: Werd u dan onrustig van het feit dat u zich maar niet kon ontplooien?

Agnew: «Tuurlijk. Tot mijn 29ste heb ik me lopen afvragen wat ik hier eigenlijk liep te doen. Op een bepaald moment ben ik dan met comedy begonnen omdat ik echt geen excuus meer had. Als ik onnozel deed, zegden de mensen steevast dat ik m'n roeping had gemist. Dat maakte me kwaad, want ik was nog niet dood.»

«Ik ben dan op free podia begonnen. Toen ik in 2003 het Leids Cabaret Festival won, kreeg ik ineens ook persaandacht. Op die manier ging de bal geleidelijk aan het rollen en werd ik geboekt. Plots werd een avondvullende show van mij verwacht. Maar ik heb dus wel degelijk een lange weg afgelegd. Bovendien stond comedy op zich destijds nog in zijn kinderschoenen.»

Facebook

Veto: Vandaag zijn zelfs de zogenaamd politiek correcte media lovend over uw shows. Hoe komt het dan dat over uw humor de idee blijft bestaan dat het platvloers is?

Agnew: «De intelligentie van mensen die iets vrij direct en bot zeggen, wordt vaak onderschat. Ik vind daarentegen dat je juist blijk geeft iets te snappen wanneer je het kan herleiden tot de heel kinderachtige essentie ervan.»

«Ten tijde van mijn eerste voorstelling Ka-Boom vonden velen wat ik deed maar platte kak. Tegenwoordig hebben ze echter wel door dat ik wel degelijk al eens een boek heb gelezen. De Standaard schreef onlangs dat ik platvloersheid naar een literair niveau verhef. Dat vond ik wel grappig. Ik werd zelfs vergeleken met Gerrit Komrij. Al vond ik dat laatste een beetje overdreven. (lacht) Daartegenover staat dan bijvoorbeeld Humo, dat me al zes jaar lang doodzwijgt. Zo'n blad maakt een lijst met een topvijf van de beste komieken van Vlaanderen en ik sta daar niet in. Sorry, maar dan stelt die lijst gene fuck voor! Ik wrijf dat kliekje met alle plezier mijn succes in hun gezicht. Uiteindelijk zullen ze wel moeten bijdraaien.»

«Ik vind gewoon dat als je platvloers gaat, je het dan ineens goed moet doen. Wentel je in de smerigheid en ga zo ver als je kan. Op die manier wordt het ook een vorm van kunst.»

Veto: Uw tweede show 'Morimos Solamente' en uw huidige voorstelling zijn al heel wat maatschappijkritischer dan hun voorganger. Bewust?

Agnew: «Zeker. Ik wil mezelf niet eindeloos herhalen. Ik weet nog niet precies wat ik voor m'n volgende show ga doen. Momenteel denk ik aan de Apocalyps. Het gaat alleszins terug een donkere worden. Deze was iets lichter, want ik had een dochter en het was allemaal mooi. Maar dan is die dochter anderhalf jaar en denk je: 'Shit, de wereld is nog altijd kut, ik zal daar maar weer eens iets over verzinnen.'»

«Ik wil ook dringend iets doen over Facebook. Vreselijk! Het feit dat elke mongool met een mening zichzelf belangrijk genoeg vindt om die te verkondigen. Ik weet niet of dat echt een goede zaak is. Hetzelfde gebeurt trouwens met Wikipedia.»

Veto: Tot slot: Heeft u een anale fixatie?

Agnew: «Ik vind anus een keigrappig woord, dat heeft iedereen al wel door. Onlangs las ik dat ze me al Analex Agnew noemen. Ik vrees dat ik dus inderdaad een fixatie heb. Nochtans ben ik niet zo'n anale seks-man.(lacht)»