Dik gebuisd!

Gebuisd, gezakt, geflest?

De verse feestdrukte doet het misschien niet vermoeden, maar de examens hebben als vanouds weer diepe wonden geslagen. Veto mengde zich onder de slachtoffers en peilde vakkundig naar hun gemoedsgesteldheid. Meer nog, we beperkten ons niet tot zuiver ramptoerisme, maar gingen ook op zoek hoe het in het tweede semester beter te doen. Studieadvies, monitoraat, remediëren?

Pieter Haeck & Ide Smets

Je oor te luisteren leggen bij de gebuisden van deze wereld: het levert heel wat uiteenlopende reacties op. Voor Tim, eerste bachelor Handelsingenieur 'bleek het moeilijker dan verwacht,' een andere 'wist niet goed waar het fout gelopen was' of voor een zeldzaam geval is nu buizen deel van een strategie om een graad te behalen in tweede zit. Erasmussers hadden wat problemen om het hier heersende systeem onder de knie te krijgen. "In mijn thuisland Mexico leggen proffen veel meer klemtonen. Je weet welke hoofdstukken belangrijk zijn. Als je die niet leert, mag je het vergeten. Hier is alles even belangrijk. Dat heb ik verkeerd ingeschat," vertelt Pato, een erasmusstudent Economie. Wat de reden ook mag zijn, het spijtige resultaat is in elk geval een getal van één tot negen, op twintig.

Het valt meteen op dat de gemiddelde gebuisde student weinig benul heeft van wat de K.U.Leuven allemaal aanbiedt om deze achterstand weg te werken. Examens inkijken is een mogelijkheid die door velen nog net wordt aangegrepen, maar daarna is begeleiding vaak een onontgonnen pad. En terwijl elke faculteit met een monitoraat toch over een ideaal aanspreekpunt inzake begeleiding beschikt, worden die blijkbaar zelden gefrequenteerd door de mensen die het echt nodig hebben.

"Dit heeft te maken met het pedagogisch systeem van de K.U.Leuven, dat het zoeken naar begeleiding als een verantwoordelijkheid van de student zelf ziet. In praktijk blijkt het echter noodzakelijk dat het monitoraat zelf actief gaat opsporen welke mensen extra begeleiding nodig hebben," vertelt Herman Loos, monitor van de Faculteit Sociale Wetenschappen. Om dit beter te kunnen detecteren, voerde de universiteit onlangs het niet-bindend studieadvies, een soort van waarschuwing, in. Heb je minder dan 60 procent van de studiepunten die je opnam, ook werkelijk binnengehaald? Reken dan maar van yes dat het monitoraat je uitdrukkelijk zal uitnodigen op een collectieve sessie, waar de mogelijkheden tot begeleiding duidelijk worden uiteengezet. "De afgelopen week waren die sessies bij ons alvast een succes, wat de vraag over de middelen, die zich ook al eerder stelde door de stijgende studentenaantallen, extra in de kijker zet," verklaarde de monitor.

Pampers

Wilt u ondertussen wel eens weten aan wat voor concrete begeleiding het monitoraat u kan onderwerpen? Deze dames en heren ontvangen u op hun spreekuur graag voor het bijspijkeren van zowel vakspecifieke als meer algemene gebreken, zoals het maken van een planning of notities. Tim, die ondertussen beroep heeft gedaan op het monitoraat, heeft er al wat opgestoken: "Proffen gaan in het begin van hun cursus vaak minder snel, waardoor je het nog relatief makkelijk kan bijhouden. Rond de helft van het semester komen ze echter pas echt op dreef. De monitor heeft me nu aangeraden om het aantal pagina's in mijn cursus te delen door het aantal weken in een semester."

De vraag stelt zich echter of de monitoraten nog sluitende individuele bijstand kunnen bieden, nu ze geconfronteerd worden met uit de pan rijzende studentenaantallen. Een ander probleem waarmee de monitoraten vaak te kampen hebben, is het verzet van proffen tegen de 'bepampering' van de studenten. Dat brengt ons bij een vraag die niet alleen op POC's, maar ook in de maatschappij behoorlijk hard leeft: bestaat er zoiets als 'te veel begeleiding' of moet de universiteit alles doen wat ze in haar mars heeft? Pato vindt het alvast geen goede zaak: "Te veel begeleiding leidt tot onzelfstandige studenten. Dat zie ik elke dag in Mexico. Langs de andere kant is niet helpen ook geen optie. Zolang de universiteit kan verzekeren dat ze ondanks haar monitoraten studenten aflevert die aan de eisen van de werkgevers voldoen, is er geen probleem."

Absurde slaagpercentages voor bepaalde vakken, bijvoorbeeld de officieuze negen procent bij Strafrecht in derde bachelor Rechten, tonen aan dat, zelfs als het kaf al van het koren gescheiden is, heel wat studenten zich nog lelijk mispakken aan één of ander opleidingsonderdeel. Bovendien is het ook zo dat de echt structurele begeleiding van het monitoraat na de eerste bachelor wegvalt. Studenten durven zich in deze situatie al eens beroepen op de eerder dure ondersteuning van de verschillende repetitoren. "Deze mensen bezitten ongetwijfeld wel kennis over het vakgebied, maar het ontbreekt hen aan concrete aanwijzingen over de aanpak van de lessen en het examen," was de reactie bij de monitor toen we peilden naar deze praktijken.

Voelt u zich met al die termen al zoals een kind in een snoepwinkel? Then you've ain't seen nothing yet. Het monitoraat is immers de poort naar de wondere wereld van de meer gerichte aanpak van de Dienst Studieadvies. Over een aantal gesprekken kunnen ze nu met jou op zoek gaan naar de passende remedie, die zich op twee domeinen kan situeren: studiebegeleiding of heroriëntering. "De echte waarde van de dienst Studieadvies is het netwerk dat wij ten toon spreiden met verschillende andere diensten, aangezien onvoldoendes zich vaak situeren in een breder kader en implicaties hebben voor kinderbijslag of beurzen," gaf Jan Herpelinck, verantwoordelijke van de dienst Studieadvies, ons nog mee.

Hopelijk bent u, lieve lezer, ondertussen niet doodgevallen van al deze informatie en bent u ondertussen gewapend om nog meer informatie in cursusvorm te slikken.