Cinema ZED goes Swedish | Jesper Ganslandt

Cinema ZED goes Swedish | Jesper Ganslandt

Wie inmiddels scheel kijkt van de zoveelste Hollywood blockbuster in 3D kan nog altijd zijn toevlucht zoeken tot de Cinema ZED. In deze vrijhaven voor de alternatieve film, staan vanaf 13 mei drie films van de jonge Zweedse regisseur Jesper Ganslandt op het programma. Een voorproefje film uit het land van Pipi Langkous.

Ewout Duyck en Sebastien Van den Bogaert

Jesper Ganslandt, wie heeft er nog nooit van gehoord? Nagenoeg iedereen vermoeden we. Ook wij vroegen ons af wie deze mysterieuze jongeman moge zijn en waarom hij de volgende weken een prominente plaats krijgt in de programmatie van Cinema ZED. Vanaf deze donderdag tot begin juni worden namelijk zijn films Apan (The Ape), Falkenberg Farewell en The Film I'm No Longer Talking About verschillende malen vertoond.

Experimenteel

"Jesper Ganslandt was een toevallige ontdekking," zegt Johan Van Schaeren van Cinema ZED ons. "Onze eerste kennismaking met deze regisseur was met zijn film Falkenberg Farewell op Offscreen, het Brusselse filmfestival voor ongewone en onconventionele films." An De Winter vult aan: "We besloten dan drie van zijn films op te nemen in de programmatie, eerst en vooral omdat we de film erg goed vonden. We volgen de Scandinavische cinema sowieso wat op en hebben er goede ervaringen mee. Het publiek volgt ons meestal wel in onze keuze, er is een zekere vertrouwensband."

Wat is het dan, dat de programmatoren van Cinema ZED zo aantrekt bij Jesper Ganslandt? "Hij is een jonge, veelbelovende regisseur," gaat De Winter verder, "een beetje vergelijkbaar met Felix Van Groeningen in België. Hij behoort tot de nieuwe generatie van Zweedse filmmakers na Ingmar Bergman, regisseurs die het experiment niet schuwen. Dat zijn films kwailiteitsvol zijn betuigt bijvoorbeeld de keuze om in 2006 Falkenberg Farewell in te zenden voor de Oscars. Hij gebruikt een schokkerige camera waardoor zijn films een documentaire tintje krijgen. Zijn films zijn donker en bevreemdend, maar tegelijk ook wat romantisch."

Apan (The Ape)

Dat zijn films experimenteel zijn, wordt met verve bevestigd in zijn laatste film Apan (The Ape), uit 2009. Deze film werd opgenomen zonder dat de acteur op voorhand wist welke scène er zou volgen of wat er precies aan de hand was, zodat het zowel voor de kijker als voor de acteur een verassing is. De film begint dan ook vreemd, gaat nog vreemder verder en eindigt door de kijker achter te laten met een totaal Huh?-gevoel. Heel de film lang heeft men slechts vermoedens over wat er aan de hand is. Zeer prominent in deze film is de schokkerige camera die slechts één personage volgt.

Dit personage in kwestie is Krister, een geagiteerde rij-instructeur die in permanente staat van shock lijkt te verkeren. Naarmate zijn dag vordert dalen we steeds verder af in het duister. Kirster tracht brokken te lijmen van een ramp die eigenlijk niet meer te lijmen valt. Doorheen de film worden er zeer weinig woorden gewisseld en lijkt de camera bijna aan Kirster's gezicht te plakken. Voor claustrofobische mensen is deze film van Ganslandt dus geen aanrader. Hetzelfde gevoel van beklemming in snel voortrazende wereld is overigens ook het thema in Falkenberg Farewell, Ganslandt's debuutfilm.