Creature With The Atom Brain en Grails in STUK

Albatros met dreunende gitaren

Rockers pur sang konden vorige week hun hart nog eens ophalen met een stevige dosis gitaargeweld. De leveranciers van dienst hadden een uitgelezen spijskaart van exquise klanken voorbereid. Twee plaatsen gereserveerd, slabbetje om de nek en overgoten met gouden gerstenat waren we klaar om Michelinsterren te zien. Aan tafel!

Mathias Vanden Borre

Creature With The Atom Brain serveerde het voorgerecht voor het Amerikaanse Grails en deed dit met verve. Dat ze Creature als voorprogramma konden strikken, beloofde veel goeds over wat volgen zou. Deze band is namelijk niet van de minste. Zo stond dit viertal vorig jaar zélf als hoofdact geprogrammeerd in STUK en oogstten toen ook redelijk wat succes met hun uitstekende tweede plaat 'Transylvania'.

De verwachtingen werden méér dan ingelost met een zwart omfloerst, gitaargedreven geluidstapijt en voortdenderende ritmes. Hun sound deed soms denken aan Black Sabbath gekruist met Queens Of The Stone Age overgoten met een saus van Frank Zappa. Dit resulteerde in nihilistische, met noise gelardeerde snoepjes. Duidelijk geen spek voor de bek van de liefhebber van licht verteerbare radiodeuntjes.

Grails startte het hoofdgerecht een langzaam aanzwellende melodie en deed meteen denken aan de zwevende psychedelica van Pink Floyd vóór 'Dark Side Of The Moon'. Dit had waarschijnlijk ook te maken met het feit dat de frontman verdacht hard op David Gilmour leek. Maar al snel maakte het geluid van een zwevende albatros plaats voor drum inclusief paukenslag. Gitaren zetten in en ziedaar slingert de melodie voort naar een eerste instrumentale climax.

De term post-rock - hoewel dit haast een containerbegrip is - was zeker op zijn plaats. Stemgeluid komt bij deze band nauwelijks kijken. Op een langgerekte zweverige 'oe-hoe' na, trok niemand zijn mond open. Ook geen 'hello' , 'thank you' of ander verbaal teken van leven. Toch een beetje bevreemdend want bindteksten - wat een lelijke term, trouwens - maken ons inziens integraal deel uit van een optreden.

Podiumprinsen

"Laat de muziek maar voor zich spreken," moeten de mannen gedacht hebben. En hier zaten ze er vlék oep. De vijf podiumprinsen toonden zich uitstekende muzikanten met de gevarieerdheid die instrumentale rock nodig heeft om te kunnen blijven boeien. De kneepjes van het vak werden uitgepuurd met meeslepende gitaarrifs, bevreemdende geluidseffecten en steeds weer een nieuwe invalshoek. Waar Creature smaakte als een stevige foie gras, had Grails meer oog voor gelaagdheid als waren ze een roulade van minstens drie verschillende diersoorten. Geen voer voor vegetariërs!

Tortoise - neen, geen schildpaddensoep - stond eerder dit academiejaar met een gelijkaardige feestdis in STUK geprogrammeerd. Eerlijk gezegd hadden we toen méér het gevoel dat we terugkwamen van een hoogmis van de haute cuisine, waar Grails nasmaakte als een uitstekende kandidaat voor Mijn Restaurant.