Stadsvlucht | Buurthuis 't Lampeke, steak en volksdansen

Wie woont er, ondanks de dominantie van de studenten, nog in het hart van Leuven? In de omgeving van de Ridderstraat een behoorlijk bont gezelschap, zo bleek. We brachten een bezoekje aan buurthuis 't Lampeke.

Lize Vandersteegen & Eline Van Eldere

Bij het binnenkomen, vragen wij naar meneer Wiercx, de man met wie we een afspraak konden regelen. De buurtbewoners zitten na het eten nog wat na te praten voor de tv en schieten ons gauw te hulp: "Wiercx! Dries, jom, er is volk voor u!"

Lydia (63) en Lisette (62) schuiven mee aan tafel. Beiden zijn al decennialang trouwe bezoekers van de buurtwerking en zagen de organisatie dus ook mee evolueren tot wat ze nu geworden is.

Lydia: «Ik heb altijd al in de Ridderbuurt gewoond, dit was een echte arbeiderswijk, maar dat is helemaal veranderd. Vroeger zat alleman buiten, iedereen kende elkaar.»

Dries Wiercx (33): «Leuven werd een zeer geliefde stad om te vertoeven. De woonprijzen schoten omhoog, zodat enkel nog tweeverdieners en jonge gezinnen de leegstaande huizen konden kopen. Er zijn wel heel wat sociale woningen in de buurt.»

Lisette: «Ja, hier achter den hoek ook. Wij kennen veel van die mensen. Zij komen geregeld langs.»

Lydia: «Het is een heel gemengde buurt. Alle leeftijden en nationaliteiten lopen hier rond. Studenten zien we de laatste jaren wat minder. Vroeger hadden we daar toch soms last van: nachtlawaai en allerlei vuiligheid voor onze deur.»

Lisette: «Oh, maar laatst liepen er ineens studenten binnen in 't Kroegske, ons stamcafé. Plezier dat we maakten! Af en toe komen er 's middags studenten eten in 't Lampeke. »

Dries: «De mensen hier zijn zeer open. Let op, het is niet de bedoeling dat we Alma nummer 25 worden. We proberen vooral zo veel mogelijk mensen te betrekken in onze werking. We hebben ook verschillende afdelingen: een peutertuin, een aparte jongerenwerking. En dankzij het sterk gestegen aantal vrijwilligers kunnen wij ook steeds meer activiteiten organiseren.»

Lisette: «Vorig jaar was er bijvoorbeeld ons Spel Zonder Grenzen op Den Bruul. Er was ook een studentengroep die deelnam, die heeft zelfs gewonnen. De ouderen speelden niet mee, die stonden aan de tap. Als het zonnetje schijnt is dat leuk, de mensen drinken dan veel (lacht).»

Barcelona

Lydia: «Er is altijd wel iets te doen. Vandaag zijn de gasten nog gaan ijsschaatsen. En wij zijn vorige week gaan volksdansen.»

Lisette: «Ja, dan hebben we Dries nog leren dansen! Maar zingen kan hij niet, dat moeten we zelfs niet proberen te vragen op de zangnamiddag (lacht).»

Lydia: «Of een keer gaan bowlen, dat hebben we ook al gedaan. En elk jaar is er een steakdag.»

Dries: «Ja, een eetdag eigenlijk.»

Lydia: «Maar ze geven altijd steak. »

Lisette: «Op Kerstavond hebben we ook elk jaar een diner hier. Het is heel belangrijk dat we dat ook echt op die dag zelf doen. Er zijn veel mensen eenzaam, en die kunnen niet allemaal bij hun familie gaan vieren. Daarom komen wij dan samen, als één familie. Hier zijn zelfs al koppels ontstaan.»

Lydia: «Maar we moeten nog tot volgende week wachten om ons in te schrijven. Er kan hier slechts 50 man binnen en iedereen wilt graag meedoen.»

Dries: «Met Nieuwjaar is dat anders. Leuven leeft dan, iedereen gaat naar buiten om naar het vuurwerk te kijken.»

Dries: «De stad verkoopt ons ook soms toegangskaartjes aan een vijfde van de prijs en dan krijgen onze mensen ook de kans om naar het theater te gaan. Of naar een concert. Het aanbod varieert enorm.»

Lisette: «Het leukste was denk ik toch onze reis naar Barcelona.»

Lydia: «Haha, met de Jef.»

Lisette: «Hihi, ja. Jef is mijn man. Vorig jaar was ons 45-jarig jubileum, toen hebben ze dat hier nogal gevierd. Maar in Barcelona is zijn portefeuille gestolen op de metro.»

Lydia: «Ja, en dan hebben de mannen een filmpje gemaakt.»

Lisette: «Haha, en onze Jef zo: "Als ik em nog eens zie, 'k zou em nogal een peer geven!" Zo grappig!»

Voordat wij het pand mogen verlaten, staan de geïnterviewden er nog op om ons het desbetreffende vakantiefilmpje te laten zien. Hilarische fragmenten van het karaokéoptreden van L3, (Lydia, Lisette en een andere vriendin), herinneringen aan het bezoek aan een gelijkaardige buurtwerking en het verloren lopen van vriendin Yvonne op de metro, passeren nog snel de revue. En mocht u nu nòg niet overtuigd zijn: 't Lampeke is echt een fijne bende!

www.lampeke.be