The Sore Losers | "Moeilijker dan noten neuken"

Laat u niets wijsmaken door Jos Ghysen, Willy Claes of Stijn Meuris. Het gaat hartstikke goed met Limburg. Deels verantwoordelijk daarvoor zijn The Sore Losers, de zilveren medailles van Humo's Rock Rally 2010. Vorige woensdag passeerden ze in Het Depot. Op voorhand passeerden wij in hun kleedkamer.

Geert Janssen & Jurgen Lahey

Veto: De laatste keer dat jullie in Het Depot stonden, was als voorprogramma van The Van Jets. Is het anders om te headlinen?

Cedric Maes (gitaar): «Als we het voorprogramma doen, wil ik de hoofdact naar huis spelen.»

Jan Straetemans (zang & gitaar): «Als voorprogramma wil je je laten opmerken, een beetje solliciteren. Je moet de aandacht naar je toe trekken tijdens dat half uur. Als headliner wil je meer bevestigen. Mensen kopen een ticket voor ons en het moet het waard zijn.»

Veto: Welk genre mogen we op The Sore Losers plakken?

Maes: «Het is bluesgerelateerde rock. Maar als je bluesrock zegt, denken mensen meteen aan ZZ Top.»

Veto: Het is muziek met een fout imago.

Straetemans: «Ach, de jaren tachtig: hoe fout was dat? Terwijl nu veel groepen teren op die sound. Kijk, ik zal altijd muziek blijven maken en er zullen altijd andere mensen zijn die daar een label op kleven.»

Veto: Cedric, jij speelde vroeger bij het legendarische El Guapo Stuntteam. Worden The Sore Losers gezien als het vervolg daarop?

Maes: «Voor ons is er duidelijk een verschil tussen The Sore Losers en El Guapo. Nu hebben we iemand die echt kan zingen, bijvoorbeeld.»

Straetemans: «Ik was een hele grote fan van El Guapo. Ik ben ook blij dat ik met Cedric in een groep zit. Maar we zijn wel een nieuwe groep begonnen om iets nieuws te doen.»

Veto: Wat is net het verschil tussen beide groepen?

Maes: «Waar we nu heel sterk in zijn, is gewoon songs schrijven en de zanglijn laten primeren boven de 24 riffs per minuut.»

Nichelabel

Veto: Jullie plaat is uitgebracht bij Excelsior Recordings, het hipste Nederlandse label van het moment.

Straetemans: «Zo'n deal moet zakelijk goed zijn, maar het moet ook artistiek klikken. Ferry Roseboom, de baas van Excelsior, had onze demo's gehoord en wilde onze plaat uitbrengen. Dat was voor de Rock Rally en voor we al veel hadden opgetreden. Ferry geloofde in onze muziek.»

Maes: «Als je tweede wordt in de Rock Rally komt iedereen zeggen dat je muziek goed is.»

Veto: Dat jullie bij hetzelfde label zitten als Fixkes stoort niet?

Maes: «Ik vind het zelfs goed dat we niet op een nichelabel zitten.»

Straetemans: «Excelsior is een heel ambachtelijk label, waar de liefde voor muziek primeert. Ferry doet een paar keer per jaar de moeite om naar een optreden te komen kijken. Echt fijn.»

Veto: Het woord is al gevallen: de Rock Rally. Kwam het door jullie ervaring in eerdere groepjes dat jullie tweede werden?

Maes: «Voor ons viel dat uit de lucht. Er hing op de finale wel een vreemde sfeer in de backstage: wij waren daar de oude zakken, de vieze oude mannen. Terwijl we niet eens wilden meedoen: onze vorige drummer had ons ingeschreven.»

Straetemans: «We hadden geen verwachtingen, maar als we er direct waren uitgevlogen, had ik mij dat wel aangetrokken.»

Veto: Worden jullie nog beter als muzikanten?

Maes: «Tuurlijk, bij El Guapo heb ik gitaar leren spelen om de rest van de groep te overtreffen. Nu zit ik in een groep met een goede songschrijver en probeer ik daar beter in te worden. Gewoon iets maken met drie akkoorden en geen solo: dat is veel moeilijker dan noten neuken.»

Veto: Hoe ontstaan jullie nummers?

Straetemans: «Cedric komt meestal naar mij met een eerste idee. Een stukje muziek en een goede oneliner. Ik kan dat goed uitwerken.»

Maes: «Meestal heb ik een riff en twee regels tekst.»

Straetemans: «Dat is het moeilijke werk: het begin, de opening naar iets. Ik was thuis een keuken aan het bouwen. Mijn oude huisbaas had iets helemaal verkeerd gedaan. Mijn pa kwam binnen en zei: "Hij is er mee begonnen en heeft het als eerste moeten doen. Binnenkomen en zeggen: "Dat had ik toch anders gedaan" is altijd gemakkelijker."»

Solide

Veto: Improviseren jullie veel tijdens optredens?

Maes: «Ik speel veel andere dingen, maar de basis blijft wel dezelfde. Onze bas en drums zitten strak op elkaar: op zo'n solide basis kun je wel een beetje buiten de lijntjes kleuren.»

Straetemans: «Wie echt improviseert, speelt ook heel slechte optredens. Omdat je het gewoon laat gebeuren. Erop is erop en erlangs is erlangs, maar je hebt het ten minste geprobeerd.»

Maes: «Ik vind solo's te gek. Een gitaar heeft veel frets en die hoge staan er echt niet op voor de versiering. Soleren heeft in de jaren tachtig een slechte naam gekregen door bands als Van Halen, maar een solo kan een meerwaarde geven aan een nummer.»

«Groepen als wij, die live iets neerzetten, worden zeldzaam. Daft Punk bestaat gewoon uit twee roadies in een duur decor. The Black Eyed Peas mag je van mij aan de kassa van de GB zetten. Als het erger wordt, staan wij binnenkort in een hutje in Bokrijk. Dan komt er iemand de klas binnen: "Kijk, dit waren de muzikanten van de 21ste eeuw. Die gebruikten houten instrumenten."»

«Ik merk ook dat jonge mensen na optredens naar mij toekomen en Led Zeppelin niet eens kennen. Dat is ook logisch want Zep wordt niet meer op de radio gedraaid. Op de radio hoor je alleen maar dingen die ze naar Rock Werchter kunnen sturen.»