Lezersbrief | Milleniumdoelstellingen

De twee artikels in Veto over de Milleniumdoelstellingen waren interessant, maar geven wel een vrij optimistisch beeld van het behalen van die doelstellingen. Nochtans hebben de Wereldbank en het IMF enkele jaren geleden verklaard dat de meeste landen in het Zuiden deze doelstellingen niet zullen behalen. En dat was dan nog net voor het uitbreken van de economische crisis. En ondertussen zijn ook de voedselprijzen weer sterk aan het stijgen zodat volgens de Wereldvoedselorganisatie het aantal ondervoede mensen de laatste paar jaar sterk gestegen is.

Opvalllend is wel dat, over een langere periode gezien, het vooral de landen zijn die de kapitalistische vrije markt geen vrij spel geven en waar sterke vakbonden en sociale organisaties aanwezig zijn die de beste resultaten behalen. Neem bv. Cuba. Dat land scoort op de 'Human development index' van de VN al vele jaren veel beter dan de andere landen in het Zuiden die de neo-liberale recepten toepassen.

Eigelijk is Cuba één van de zeer weinige 'ontwikkelingslanden' die de mileniumdoelstellingen al grotendeels verwezenlijkt heeft. Alhoewel de gewone Cubanen het niet altijd gemakkelijk hebben zijn honger en extreme armoede nagenoeg uitgeroeid in Cuba, gaan alle kinderen er (gratis) naar school en krijgen vrouwen op alle vlakken gelijke kansen. Het percentage vrouwen in bv. het Cubaanse parlement ligt een heel stuk hoger dan het wereldgemiddelde. De gemiddelde levensverwachting bedraagt 79 jaar, even hoog dan in de meest ontwikkelde landen zoals bv België. De kindersterfte is er één van de laagste van de wereld (lager dan in de VS). Dat komt ondermeer omdat 100 % van de Cubaanse kinderen gratis ingeënt zijn tegen 13 infectie- en kinderziektes.

Ook het aantal vrouwen dat sterft bij de geboorte van hun kind ligt veel lager dan in de rest van Latijns-Amerika. In de Dominicaanse republiek, een buurland van Cuba ligt dat cijfer meer dan vier maal zo hoog, om van Haiti, een ander buurland van Cuba, maar te zwijgen.

Wat doelstelling 8 betreft kan Cuba een uitzonderlijk palmares voorleggen :want hoewel Cuba zelf eigelijk een ontwikkelingsland is geeft het sinds het begin van de revolutie al enorm veel gratische hulp aan andere ontwikkelingslanden. Zo studeren er jaarlijks tienduizenden studenten uit andere landen (meestal gratis) in Cuba terwijl er tienduizenden Cubaanse gezondheidswerkers (bv. 70.000 in 2008) in tientallen andere landen actief zijn en daar een belangrijke bijdrage leveren aan het behalen van de milleniumdoelstellingen in die landen (bv. in Venezuela).

Ook in de bestijding van belangrijke ziektes en HIV/AIDS en op het vlak van duurzame ontwikkeling scoort Cuba zeer goed : Volgens een rapport van het WWF (Wereldnatuurfonds) van enkele jaren geleden is Cuba HET ENIGE LAND ter wereld dat een goede levenskwaliteit voor zijn bevolking (o.a. gemeten volgens de HDI) combineert met eeen ecologisch verantwoorde "menselijke voetafdruk" die het milieu niet te zwaar belast.

Al de hierboven vernoemde feiten en cijfers zouden iedereen tot nadenken moeten stemmen : vooral dan diegenen die beweren het beste met de mensheid voor te hebben, maar tegelijkertijd niets liever zouden willen dan dat het Cubaanse socialistische/communistische systeem zou opgedoekt worden.

Roger Liekens

Opgelet: lezersbrieven en vrije tribunes worden niet nagelezen door onze eindredactie.