24 | Rondkomen met 24 euro

Een week lang rondkomen met 24 euro zonder onze levensstandaard te verlagen. Die opdracht kregen we vorige week op ons bord. Wij zijn niet verlegen om een uitdaging en stemden toe.

Sarah Van Pee

Snel maken we een rekensommetje: op 7 dagen 24 euro uitgeven, dat betekent ongeveer 3,40 euro per dag. Het wordt lastig, maar met gratis shizzle en lieftallige blikken moet dat lukken.

Op zaterdag en zondag verkassen we naar ons ouderlijk huis, een land van melk en honing, waar alles is wat ons hartje begeert. Geen geld uitgegeven. 6,80 euro meer voor de komende week. Katsjing!

Op zondagavond halen we de sociale schade die we in het weekend hebben opgelopen in op het terras van café Libertad. Een kriek kost daar 2,20 euro. De tweede kriek wordt ons na wat geknipper met de oogjes getrakteerd door de opdrachtgever van dit artikel.

Op maandagmiddag moet er gegeten worden. Gelukkig heeft la mama ons een pizza meegegeven. Lieve la mama. Voor het dessert stellen we ons lief voor om een meningsverschil bij te leggen door een ijsje te trakteren. IJsje in the pocket!

Receptie

Diezelfde avond vindt de uitreiking van de literare prijs van Babylon plaats. We moeten er heel wat muzikale intermezzo's voor doorstaan, maar we worden toch ruimschoots beloond met een fijne receptie. Er wordt nagekaart in café De Commerce, alwaar 4,40 euro voorgoed onze portefeuille verlaat.

Op dinsdag wordt het tijd om een brood te kopen. Dat is lang genoeg uitgesteld. Bij de bakker bestellen we een grote grijze tijger. 2,20 euro. Als avondmaal kopen we een courgette voor 20 cent, halen we de couscous uit de kast, de quorn uit de diepvries, en ziedaar: een volwaardige maaltijd voor een schamele 20 cent. Doet u ons dat maar na!

Een meevaller: vorige week is het kiesweek van Ekonomica geweest, en we hebben nog een klein voorraadje snoep, chocolademelk, Gini en spaghettisaus in een pakje liggen. Voor het middagmaal van woensdag proberen we de spaghettisaus uit. Best eetbaar, is ons verdict.

Des avonds trekken we naar de Dionysia voor wat toneel, alwaar ons 5 euro afgetroggeld wordt, en 2 euro voor wijn. 7 welbestede euro's, want het is toneel dat ons leven verandert. Verbouwereerd en gechoqueerd stommelen we de zaal uit. We zijn nog steeds niet bekomen. Op de terugweg blijven we plakken op het terras van de Libertad, alwaar ons lief de drank betaalt. Lief lief.

Op donderdag is het dan weer slotavond van het InterFacultait Theaterfestival. Na de prijsuitreikingen en wat speeches die niet onbewogen ontvangen worden, kunnen we genieten van de receptie. Daarna staat er nog een verjaardagsfeestje op het programma. In ruil voor onze tapperskunsten krijgen we daar drie drankjes. Goede deal, lijkt ons.

Alma

De volgende dag beseffen we dat we eigenlijk erg zuinig geleefd hebben, en dat er een kleine uitspatting van af kan. Naar Alma! We eten vegetarisch voor 4,60 euro, onze duurste maaltijd van de hele week. Laat niemand nu nog beweren dat Alma ons goedkoop voedsel voorschotelt. De avond brengen we door in goed gezelschap, en nogmaals - het is echt niet onze schuld - wordt ons wijn en kriek getrakteerd. Om vier uur in de ochtend sluiten we de week af met frietjes.

De eindafrekening komt uit op 23,60 euro. Dat kunt u niet natellen, want stiekem hebben we u niet alles verteld. Arme u. Maar toch: missie geslaagd!