UURKULtUUR in het M museum | Nocturne

Om de voorlaatste week voor de kerstvakantie een beetje op te vrolijken - met papers, voortijdige examens en de blokperiode als zwaard van Damocles boven ons hoofd - maakten we een avonduitstapje naar museum M.

Charlotte Vekemans

Een combinatie van gratis workshops, muziek en rondleidingen door medestudenten zorgde voor een levendige sfeer in het anders vrij stille museum M. In grote getale kwamen groepjes studenten aan en liepen meteen geïnteresseerd door naar de tentoonstelling van Charles Burns, graphic novelist van groot allure. Vooral in die zalen was het dan ook ontzettend druk en verdrong iedereen zich rond de tekeningen waar studenten van kring Mecenas (Kunstwetenschappen) een woordje uitleg bij gaven. Met verve, moeten we erbij zeggen. Hier en daar een stamelend woord of blozende blik daar gelaten, gaven ze een zeer interessante uitleg die iedereen duidelijk kon boeien. Na elke uitleg werden we doorverwezen naar de volgende collega om zo vlotjes de hele tentoonstelling te bekijken. Een klein minpuntje was wel het korte animatiefilmpje in het begin van de expositie. Door het grote aantal bezoekers was dat moeilijk verstaanbaar en waren ondertitels erg handig geweest.

Verloren

Helaas viel het enthousiasme een beetje weg in de uitgestrekte witte zalen van Dirk Braeckman. Onze voordien drukbezette gidsen liepen een beetje verloren en konden slechts hier en daar uitleg geven. De tentoonstelling was mogelijk niet genoeg in de verf gezet bij de reclame rond de Nocturne want veel studenten haakten af na Charles Burns. Jammer, want de uitleg was ook daar erg interessant en soms zelfs noodzakelijk om de foto’s naar waarde te kunnen schatten. In de zaal helemaal bovenaan hadden de Mecenas-studenten het al opgegeven en zaten rustig te kletsen. De andere exposities hadden nog minder geluk: de tentoonstellingen van Hans Demeulenaere en Marc Nagtzaam, Mika Rotteberg of de vaste collectie werden amper bezocht.

Gezellige drukte

Beneden was er dan nog de Tagtool, een apparaat waarmee je tekeningen live kan animeren en die dan ook op de muur werden geprojecteerd. Computer-nitwits als we zijn bleven we op afstand maar het zag er erg leuk uit, met enkele tekenaars die duidelijk hun inspiratie bij Charles Burns hadden gehaald. De lounge had iets minder succes, mogelijk is het later nog drukker geworden maar tot negen uur was het er erg rustig. De muziek gaf wel meteen de toon aan van de avond en zowel bij het binnenkomen als bij het buitengaan zorgde dat voor een vrolijke bedrijvigheid. Het was dus een succes, en dat was naar ons inziens dan vooral door de combinatie Charles Burns en alwetende Mecenas-studenten.