Carte Blanche | Leven zonder internet In Carte Blanche mag een Vetomedewerker zelf op zoek naar interessante gebeurtenissen in Leuven. In eerdere artikels van deze studentenkrant werd al een dag in bed gelegen, dakloze gespeeld, 24 uur muziek beluisterd en een gans etmaal film gekeken. Deze week leven wij een dag zonder internet. Thomas Cliquet Moeilijk te geloven hoe snel het wereldwijde web onze levens heeft ingepalmd. In het laatste decennium van de vorige eeuw was het nog niet vanzelfsprekend om elke dag je mail te checken, laat staan dat je een e-mailadres had. Nu is dat bijna een verslaving. Ah, de filatelist in ons zucht bij dat besef. Daarom nemen wij de uitdaging aan. Het zou interessant zijn om eens een dag door de tijd te reizen om daadwerkelijk te voelen hoe het is om te leven zonder constante toegang tot informatie. Maar wij hebben een sterke wilskracht en hebben zo'n dom hulpmiddel als een teletijdmachine niet nodig om onze belofte te houden geen internet te gebruiken. Wij leggen onszelf daartoe een straf op: als we de verleiding niet kunnen weerstaan, moeten we nog een dag zonder internet doorkomen enzoverder enzovoorts tot het ons lukt onafhankelijk te zijn. 's Nachts zonder internet leven is peanuts: wij slapen namelijk dolgraag. Rond acht uur 's morgens worden we wakker en zoals steeds hebben we moeite om meteen uit bed te komen. Maar de plicht roept, wij dienen een thesispresentatie te maken. Gelukkig is een laptop gebruiken niet verboden. Al snel vergaat de moed ons zonder de hulp van Google en de onlinebibliotheek van de KU Leuven en nemen we ter ontspanning een boek ter hand van de schrijver Joseph Roth. "Joseph wie?" vraagt u. Zijn biografie is ongetwijfeld terug te vinden op internet maar dat zou tegen onze zelf opgelegde regels indruisen. Lokroep Hoewel het internet geen seconde gemist wordt tijdens onze leesactiviteiten, vinden wij het jammer dat we niet snel even de nieuwsberichten op deredactie.be kunnen bekijken. De oplossing is een krant kopen. Maar dat kost geld en wij zijn arme studenten. Een stem in ons hoofd vraagt zich af of we niet bij een vriend op bezoek kunnen gaan en hem een nieuwssite kunnen laten checken zodat we zelf ook op de hoogte blijven. Net op tijd beseffen we dat dit valsspelen zou betekenen. Hoe zouden wij nog met onszelf kunnen leven? We draaien wat met onze duimen, het is niet altijd even makkelijk de lokroep van het wereldwijde web te weerstaan. We willen net sms'en om met ons lief iets te gaan eten maar de batterij van onze gsm is plat en facebook gebruiken zou tegen de regels van deze dag ingaan. Wij weigeren ons erbij neer te leggen dat internet levensnoodzakelijk is. Vroeger, in de jaren zestig en zeventig, een periode waar wij om persoonlijke redenen zeer geïnteresseerd in zijn, was er ook geen internet. Goede muziek daarentegen was er in overvloed, die je wel niet op YouTube kon bekijken maar - veel beter - op platen- of cassettespelers draaien. Hoe charmant! Was het vroeger beter, zonder internet? Wat je niet hebt, kan je niet missen, zeker? Voor we hier in clichés vervallen, er is voldoende te doen zonder internet. Eén dag zonder is helemaal niet onoverkomelijk. Je zult wat meer moeite moeten doen, ja. In plaats van Wikipedia de Winkler Prins gaan raadplegen in de Centrale Bibliotheek op het Ladeuzeplein. Maar dan ben je tenminste eens buiten geweest. In plaats van Wikipedia, raadplegen we Winkler Prins