Sinds het syndicaat vrouwen in zijn rangen tolereert, wordt de eenheid en harmonie danig op de proef gesteld. De laatste miskleun van onze andersslachtige collega’s betreft de eis om de vuilbakjes in de wc’s exclusief voor te behouden aan maandverbanden en andere in te leggen of in te brengen absorberende materies. Dat zou het einde betekenen van het clandestien deponeren van perforators en nietmachines van collega’s, bij wijze van practical joke. De syndicale top heeft deze arrogante claim dan ook formeel verworpen, daar het syndicaat het bestaan van “de maandstonden� niet bewezen acht.
De Actief-Lanterfantende Studenten pikken het niet dat in K.U.Leugen 6 wel de extreem-rechtse Nationaal-Socialistische Vrienden politieke advertentieruimte krijgen aangeboden, maar niet wij, die een volwaardig politiek tegengewicht kunnen bieden voor hun populistisch gezwam.
Deze beslissing van de redactie verbaast ons echter geenszins: in het fascistische Vlaanderen is er immers geen plaats voor de mening van de meerderheid – onder het mom van ‘politieke correctheid’ wordt elke zuivere socialistische gedachte onderdrukt door zogenaamd ‘democratische’ instellingen en door de overheid gehersenspoelde ‘massa’-media, die in werkelijkheid slechts een kleine maar machtige elite vertegenwoordigen.
Toch breidt onze beweging alsmaar uit: deze week, bijvoorbeeld, verwelkomde ALS-Leuven met blijdschap in het hart haar veertiende actieve lid. Rechtgeaarde socialisten aller landen, verenigt u! Schop de wereld een geweten!
Actief-Lanterfantende Studenten, die het Dwaze Anti-sociale Nationalisme voluit de rug toekeren. ALS, niet DAN!
Toen wij, de Nationaal-Socialistische Vrienden, ons het artikel over Ernest Claes uit de vorige Humo lieten voorlezen (zelf raken wij dat extreem-linkse blad uiteraard nooit aan), trof het ons dat de ‘Zwarte Witte’, zoals Claes in onze kringen gemeenzaam wordt genoemd, jarenlang zijn oprechte overtuigingen heeft moeten verloochenen. Dit betreuren wij zeer zeker, al begrijpen we waar die volksverloochenende beslissing vandaan kwam: in het stalinistische Vlaanderen is er immers geen plaats voor de mening van de meerderheid – onder het mom van ‘politieke correctheid’ wordt elke Vlaams-nationalistische gedachte onderdrukt door zogenaamd ‘democratische’ instellingen en door de overheid gehersenspoelde ‘massa’media, die in werkelijkheid slechts een kleine maar machtige elite vertegenwoordigen.
Toch breidt onze beweging alsmaar uit: deze week, bijvoorbeeld, verwelkomde NSV-Leuven met blijdschap in het hart haar dertiende actieve lid. Vlaanderen ligt aan onze voeten! Ooit veroveren we de wereld!
Een stevige groet van Uw enige hoop op een Vlaamse ontvoogding, de Nationaal-Socialistische Vrienden.
Als er meer allochtonen bij De Lijn gaan werken, zullen er dan ook meer autochtonen zijn die keet gaan schoppen op de bus?
‘Nooitgedacht’ is niet alleen de kleurrijke naam van een Zuid-Afrikaans wijngebied én een, eveneens Zuid-Afrikaans, paardenras. ‘Nooitgedacht’ is ook een rubriek waarin wekelijks een bedrieglijke vraag wordt geopperd, die door brede en intense gesprekken onverwachte antwoorden kan aanreiken.
“Dat moet hij van zijn moeder hebben.�
Een burgemeester van een Vlaams-Brabantse provinciehoofdstad op de vraag waar de ‘goedheid’ van zijn zoon Bruno vandaan komt
Ik ken nog een hele schuine mop. Maar ik ga hem niet vertellen, want anders valt hij om.
Hahahahahaha… ha!
Rik is niet vies van een goede grap met een kwinkslag. Dit is zijn toogmop van de week!
Rector V. was in zijn nopjes. Eindelijk had hij iets gedaan waar hij fier op kon zijn. Het betrof dan ook niet het minste: de eer van de universiteit, en meer in het bijzonder van zichzelf. V. had namelijk net zijn eredoctoraten bekendgemaakt. Nu ja, ‘zijn’ eredoctoraten: die waren natuurlijk gekozen door een speciaal daartoe aangestelde commissie. Maar daar was hij nu net zo fier op: eindelijk had hij, rector V, een commissie helemaal naar zijn hand kunnen zetten. “Ziet ge wel,� zo dacht hij flink, “dat ik niet zomaar formaliteitenrector ben. Ik kan ook mensen onder druk zetten, zoals Westerlinck deed toen hij nog rector O. heette!�
V. had wel meer redenen om tevreden te zijn: zijn goeie vriend Sintidesbald Kieken, de vermaarde musicus die steeds op oude muziekinstrumenten speelde omdat hij geen nieuwe kon betalen, werd op V.’s voorstel voor hun jarenlange vriendschap beloond met een eredoctoraat. Ze zaten samen in SPES, de ‘Speelpleinwerking in Economie en Samenleving’, gingen altijd samen naar optredens — V. als toeschouwer, Sintidesbald als muzikant — en hielden allebei van een stevig hapje haute cuisine. Zonder de vrouwen erbij, dat spreekt.
Sintidesbald Kieken had vriend V. meteen gefeliciteerd met zijn keuzei: “Eindelijk krijgt iemand die het waard is een eredoctoraat. Want wat is voor ons, katholieken, nu eenmaal het hoogste goed in de wereld? Vriendschap, natuurlijk. En die is onbetaalbaar. Behalve misschien met een eredoctoraat. Ja, dat hebt ge goed gedaan, V, ik ben fier op u.� Rector V. voelde zich helemaal warm worden, en dit keer niet omdat hij het toilet niet op tijd had gehaald. “Daarvoor doet ge het toch, hé, rector zijn. Dan neemt ge al die ongemakken zoals medewerkers die competenter zijn dan gij en al die beslissingen die genomen moeten worden er volgaarne bij.� Hij mijmerde even voort, zette zich dan in de rectorale zetel voor het plasmascherm dat Hedwige Naaiens nog voor zichzelf had laten aankopen en sprak door de parlofoon: “Breng me nog eens die film van Robert Benikni, Vitten op Bella of zoiets. Ik vind dat een schone film. Misschien moeten we die mens toch ook maar een eredoctoraat geven.�
Paul-Henri Giraud
Ik wens mij via deze weg te verontschuldigen voor mijn leugens omtrent de column die vorige week in het weekblad Humo verschenen is in de rubriek “De mailbox van Arnon Grunberg�. De VRT had mij echter het verbod opgelegd om op voorhand bekend te maken dat niet Grunberg, maar wel degelijk ondergetekende de column geschreven had, dit in het kader van een nieuw programma dat binnenkort op Canvas te zien zal zijn in een marathonaflevering van twee uur, vier minuten en vijfenvijftig seconden. Mijn excuses zijn oprecht, maar ik hoop dat de ontdane lezers en fans van Grunberg begrijpen dat ik door anders te handelen mijn betrekking bij de openbare omroep op het spel zou hebben gezet.
Koen Fillet
Het syndicaat wenst al haar leden die werkzaam zijn binnen de universitaire gebouwen te herinneren aan de circulaire B98bis handelende het houden van huisdieren op de werkplek. Dit document stelt duidelijk dat enkel warmbloedige, niet-geslachtsrijpe zoogdieren met een maximaal gewicht van 3.5 kg zijn toegestaan. Het syndicaat zag zich genoopt tot deze regelneverij nadat de labrador van B. Lombaerts van de dienst personeelsverloop de roodwangschildpad van zijn overste op onzachte wijze langs achter benaderd had.
(over politici) “Wij beslissen – het volk zal wel volgen.â€?
Frederiek Vermeulen, voorzitter Leuvense Overkoepelende StudentenOrganisatie op zijn weblog
DISCLAIMER: Alle standpunten hier verkondigd kunnen hoogstens hun auteur persoonlijk binden en geen enkele organisatie.