KULeugen

Cho Seung-hui, die in de Amerikaanse staat Viriginia 32 medestudenten in koelen bloede vermoordde, was niets minder dan een Vlaamse student die het in zijn heimat gewoon niet kon waarmaken. Een en ander blijkt uit de ontluisterende dagboeken die Seung-hui tussen de twee gruwelijke moordpartijen in opstuurde naar zijn ouders en zusje Katja in Kapelle-op-den-Bos, waar de campuskiller zijn jonge jaren doorbracht.
“Met Katja schiet ik goed op,â€? vermeldt Seung-hui in zijn persoonlijke schrijfsels, “al verschiet ze wel eens van mijn plotse agressiebuien. (…) Alle andere mensen zijn losers, ze zien me niet eens staan en lachen zelfs met de manier waarop ik Jou, m’n lieve, lieve roze Dagboek, overal mee naartoe sleep.â€? En dat is nog maar eind 1997. Cho is slechts dertien als hij dit schrijft.
Een jaar later blijkt wat de werkelijke reden van zijn ontvreemding van alle menselijke waarden is. “Liefste Dagboek, vandaag heeft de druppel het vel van het kind in de badkuip doen vallen. Zo kan het niet verder. Het is al voor de vierde keer deze week, zo vaak heeft vader het ons nooit laten doen! (…) Het is gewoon misdadig om kinderen (al ben ik dat al lang niet meer!) zo veel bloedworst te laten eten. Wie lust die vuile beuling nu? En dan moeten we die afschuwelijke vleesprak nog mengen met appelmoes ook! (…) Ik zweer het, als ik ooit een manier vind om mijn vader hiervoor te doen boeten, dan zal mijn wraak zoeter zijn dan alle appelmoes die ik al heb moeten vreten!â€?
De latere campuskiller slikt en buigt het hoofd in het sombere leven dat hij leidt, maar slaagt na veel vijven en zessen (op twintig) voor de middelbare school en wil een droom waarmaken: hij wil gaan studeren. Zijn ouders kunnen nooit vermoeden hoe die ‘droom’ er uiteindelijk zou uitzien.
12 november 2001: “Liefste Dagboek, vandaag heb ik gezocht naar een manier om meer dan acht kilometer en vele jaren bloedworst te wreken. Ik heb alle winkels afgelopen op zoek naar een wapen, maar niets lijkt hier in dit belachelijke land te vinden te zijn als je het nodig hebt. If only Flanders were separate, dan zou de wapenwetgeving veel soepeler zijn! Ach, heer (sic), verlos me uit mijn lijden! Dag, boek!�
Van onze onderzoeksjournalist Dougie De Keyzer.

Volgende week in KULeugen: het vervolg van Cho’s kruistocht, die eindigde in een bloedbad waar niet enkel hijzelf zich in had kunnen wassen.