Wat u niet in Veto las: SSchatten van de Kul – Zwarte relikwieën
De gebouwen van de K.U.Leuven herbergen massa’s verborgen pareltjes en ongeziene meesterwerken. Tweewekelijks schotelen we jullie hier een staaltje van voor. Hier lees je wat vorige week niet in de rubriek kwam.
Dat gebouwen grote schatten herbergen weet je nu al, maar dat ook menig professor collecties aanlegt is waarschijnlijk minder bekend. Wij trokken daarom naar professor Cristal Nachtergaele.
Het kleine kantoor van de professor Oostlandse Krijgsgeschiedenis is gevuld met prullaria en unieke stukken. Haar enthousiasme is bewonderenswaardig, haar spreekstijl luid en krachtig. Eerst krijgen we een set porseleinen borden en gouden bekers onder de neus geschoven.
Nachtergaele: “Oh, oh, oh, kijk eens naar dit mooi servies. Deze borden zijn nog van mijn grootvader Heinrich geweest. Echte Duitse makelij, die zijn niet kapot te krijgen!�.
Voor een westerse vrouw heeft ze een opmerkelijke obsessie voor oosterse symbolen. Op haar rode trui zien we bijvoorbeeld een centrale witte bol met midden erin het hindoeïstische teken voor de zonnegod. Nachtergaele: “Ja, wol heeft me altijd goed gestaan. Heb je trouwens al de verloren gewaande schilderijen aan mijn muur gezien?� Na meerdere grote namen te hebben aanschouwd, wijst ze met gestrekte arm naar de rechterbovenhoek van het kleine achterkamertje terwijl ze hard met haar voet op de grond stampt om onze aandacht terug naar haar zaak te brengen.
Nachtergaele: “Het Is ‘T Laatste ERfstuk dat ik jullie kan tonen. Die ingekaderde gouden pen heb ik als klein meisje gekregen van de grootste Duitse staatsman die er ooit leefde! Tevens een romanticus die samen met zijn geliefde Eva de dood vond. Jammer genoeg moet ik jullie nu wegsturen, want ik heb veel werk te doen. En je weet het hé, arbeid verlost!�
Bij het naar buiten wandelen merken we wederom haar fascinatie voor andere godsdiensten op, ditmaal de Joodse, evenzeer als een fotocollectie van sanitaire voorzieningen, schoorstenen en spoorwegen op stille asgrijze heides.
Deze kindertekening van ene A.H.
uit 1897 is het pronkstuk uit de
collectie van professor Nachtergaele.