KULeugen

De Nederlandse komiek Micha Wertheim maakte vorige week een bijzonder pijnlijk optreden mee: minutenlang lachte hij zo meedogenloos met een gehandicapte — pardon: persoon met een fysieke functiebeperking — uit het publiek, dat alle toeschouwers de zaal ontstemd verlieten. Wertheim gaf achteraf te kennen dat hij niet wist dat de man in kwestie daadwerkelijk gehandicapt was, maar het kwaad was al geschied. Nader onderzoek leert dat gelijkaardige situaties ook dichter bij huis voorkomen. Aan de K.U.Leuven, bijvoorbeeld. Een overzicht van de drie meest in het oog springende gevallen.

3: Professor Hermans doceerde al jaar en dag Polemologie aan zijn faculteit, altijd zonder veel problemen. Tot hij tijdens een les plots een studente zag zitten met een kinderpop op haar schoot. Hij maakte enkele torfsiaanse kwinkslagen, zonder al te veel succes bij zijn studenten, en ging toen een stap verder: hij hoonde de studente om haar poppenliefde en maakte zich zelfs vrolijk om de lelijkheid van de pop. Pas toen zijn zesendertig studenten met slaande deuren de aula verlieten en de huilende studente voorbij hem passeerde, zag hij dat de pop in werkelijkheid een onvolgroeide Siamese tweeling was die bij de studente uit haar buik groeide.
Sindsdien brengt professor Hermans het grootste deel van zijn tijd door in zijn tuin.

2: Professor emeritus Urbanus Vermeulen herinnert zich zijn pijnlijkste moment als docent Ottomaanse, Moorse, Turkse en Arabische Geschiedenis nog glashelder: “Ik was net met vuur aan het illustreren hoe de Spanjaarden onder Filips II de Moren letterlijk het bloed van onder de nagels haalden. Misschien vonden mijn studenten dat ik wat licht ging over de vreselijke folterpraktijken die de reconquistadores erop nahielden, want ze begonnen al halvelings te morren, zodat ik me genoodzaakt zag mijn toevlucht te nemen tot humor om de situatie te ontzenuwen. Ik sprak een meisje met een doek op haar hoofd aan en vroeg haar naar voren te komen. Bij wijze van grap deed ik enkele martelingen na bij haar — natuurlijk niet echt, bij de Moren deed het veel meer zeer. Tezelfdertijd deed ik, zoals elke zichzelf respecterende wetenschapper dat zou doen, wat meewarig over het minimale vermogen van de islamieten om pijn te verdragen. Terwijl onze vleesgeworden God potdorie dagen aan een kruis heeft gehangen! Enfin, achteraf bleek dat dat meisje zelf een moslima was, wat de verontwaardiging van de aula wel verklaarde. Maar hoe kan ik weten welke religie iemand aanhangt als ze zich onder een hoofddoek verstoppen?�

1: De pijnlijkste ervaring die we konden opsporen is die van huidig rector Marc Vervenne. Volgens getuigen pestte de bijbelwetenschapper meermaals en doelbewust studenten die de ‘g’ en de ‘h’ wél behoorlijk konden uitspreken en niet spraken alsof ze Salomon zelve waren. De getraumatiseerde slachtoffers durfden nooit klacht in te dienen, maar zijn nog steeds in behandeling. De rector excuseerde zich pas toen hem duidelijk werd dat het voor bewoners van dit deel van het land niet meer dan normaal is dat die twee consonanten duidelijk van elkaar onderscheiden worden.