Mémoires van een voorzitter-preses (2)
Ik ben niet de enige leidersfiguur in het Leuvense. Op gelijke hoogte bevinden zich burgervader Louis T en mijn rector, Marc V.
Mijns inziens is de rector een lepe man. Naar de buitenwereld toe lijkt hij niet altijd de snuggerste en de meest vastberaden persoonlijkheid. Maar achter dat masker van bescheidenheid en onkunde schuilt zoveel meer. Men mag dan wel lacherig beweren dat Oosterlinck de ware rector is, ikzelf ga daar niet mee akkoord. Wanneer Vervenne zich ‘s avonds in het begijnhof — zijn begijnhof — bevindt, denkt hij vast handenwrijvend vanuit zijn bed “Alweer een dagje als rector voorbij. Dat heb ik goed gedaan�. En terecht, ik heb respect voor de rector, hij is een belangrijk persoon.
Wanneer ik zelf ‘s nachts thuiskom van een rustige drink in de kroeg met vrienden en plebejers van de Letterenfaculteit in mijn ‘s Meiersstraat 5, pleeg ik Vervennes gedachtegang te imiteren. “Ik ben Klaas Kaiser, ik ben voorzitter-preses, ik ben mooi de belangrijkste student van Leuven.� Daarop neem ik mijn grote knuffelbeer ter handen en dommel ik rustig in.
Klaas “Kaiser� Keirseৢ