Sinterklaas was het land nog niet uitgevlucht toen Leuven al volop versierd werd om de komende kersttijd aan te kondigen. An sich geen probleem mee. De KULeugen juicht elk initiatief om de grauwheid van Tobbackgrad in te dijken volop toe. De aard van de versieringen zorgen echter voor onverwachte problemen. Zoals te zien valt op de Bondgenotenlaan heeft het stadsbestuur geopteerd voor flashy lichtjes. In wezen een relatief subtiele toets. Door er zo veel mogelijk zo kort mogelijk op elkaar te dumpen toont de stad Leuven zich opvallend intolerant.
Met name de epilepsielijders onder ons zijn er de dupe van. Ludo Geloen, woordvoerder van Gasthuisberg vertelde ons dat de laatste week gemiddeld twee epilepsiepatiënten per dag worden binnengebracht. Het overdreven schouwspel van de kerstversiering provoceert een toeval. “De symptomen zijn hevig schudden en wartaal uitkramen. Niet zelden bevuilen de patiënten zichzelf tijdens zo’n toeval met fecaliën of braaksel. Ook rector Mark Waer is in zo’n toestand binnengebracht. We hebben hem echter laten gaan toen bleek dat hij helemaal geen epilepsie had maar gewoon van een cantus kwam.”
Er waren dagen dat
wij ons strobreed
in een urn legden.
En onze geur als jassen
ophingen.
Iets met klei, drukte
zij zich samen.
Nee, zei Noach, De
ark zit vol.
Einde
Familie Dehaen
Dat Mark Waer kan oreren, weten wij al sinds hij zijn maidenspeech op het publiek afvuurde bij de opening van het academiejaar.
Evenwichtig, elegant, bedachtzaam: wij zouden het hem niet kunnen nadoen. Ook op de cantus ter ere van het 75-jarig bestaan van
Historia, de kring van Geschiedenis, trakteerde de rector zijn commilitones op een sterk staaltje redevoering:
“Alles wat ik nu ga zeggen, gaat tegen mij gebruikt worden…
In het leven had ik nog twee wensen:
- les geven aan theologen, en die is deze (vorige, red.) week in vervulling gegaan
- en een echte cantus meemaken
Dit is een onvergetelijke ervaring. Ik heb nooit een echt studentenleven gehad omdat ik Leuvenaar ben.
En het heeft ook een praktische kant: professor Vos (die de cantus voorzat, red.) is een van mijn lastigste klanten in de Academische
Raad.
En nu weet ik hoe ik hem het zwijgen kan opleggen (algemene hilariteit)â€
Officieel heette het dat Jolijn geen opvang voor de kinderen vond. Maar na de cantus verklapte voorzitter J. Boonen aan mensen in het publiek dat zijn vrouw bij een van de kinderen in het ziekenhuis was, omdat het gevallenwas.
Vreemd genoeg was op de Facebookpagina van de cantus woensdag al duidelijk dat Jolijn niet aanwezig zou zijn op de feestelijkheden. En dat was nog voor het ongeval.
