KULeugen

Gekke Gijs speelde de week voor de paasvakantie twee keer een rolletje in het Babylontoneel om iemand anders te vervangen. De KULeugen voelde hem daarover aan de tand.

Gijsfan

KULeugen: Wat dreef je ertoe je op te geven voor het Babylontoneel?
Gekke Gijs: «Ik heb mezelf niet opgegeven. Dat deden vrienden van mij, om eens goed te lachen. Maar ik dacht, waarom ook niet, ik doe mee en ik trek het gewoon volledig in het belachelijke. Zo kwam ik op het idee een zo groot mogelijke übernerd te spelen, een rolletje dus. Ik had dat karakter op voorhand wat uitgedacht en had mij daarbij wel geïnspireerd op mijzelf. In zekere zin heb ik mezelf gewoon wat uitvergroot en verdraaid.»

«Want er zit wel ergens iets nerdy in mij. Ik schaam mij daar ook niet voor. Ik heb ook nooit een echte leugen verteld. Mijn medeacteurs waren wel wat boos toen ze mijn ‘bedrog’ vernamen, maar uiteindelijk kunnen ze mij niets verwijten, want eigenlijk doe ik niets ergers dan het toneelstuk zelf. Zo zie je maar hoezeer je de werkelijkheid geweld kunt aandoen door dingen te verdraaien en anderzijds blijkt wat voor leuk theater dat oplevert. De mensen die mij kennen, hadden het wel meteen door.»

KULeugen: Wat is de meest positieve reactie die je hebt gekregen op je deelname?
Gekke Gijs: «Ik kreeg een mail van het presidium dat er iemand een brief had gestuurd waarin stond dat het toch enorm zielig was voor mij dat ik geen vrienden had. Vrienden hebben vond hij immers de basis van het mens-zijn. Hij vroeg om mijn emailadres, opdat ik vanaf nu toch tenminste één vriend zou hebben. Die brief heeft mij echt diep geraakt.»

KULeugen: Emo!