Vrije tribune

Sporters zitten op dure bankjes!

"Op wereldschaal genereert de sport meer vrijwillige inzet dan welke religieuze, politieke of andere maatschappelijke instelling ook," zo stelt de Leuvense sportsocioloog Jeroen Scheerder in de aftrap van zijn boek Spelen op het middenveld. De K.U.Leuven erkent dit en voert daarom al jaren een stevig sportbeleid. Tenminste, zolang de spelers de sportvelden niet verlaten. Een studentensportvereniging die ook naast de trainingen en wedstrijden actief wil zijn, spartelt plots in het luchtledige.
Nog vorige week mochten we op de voorpagina van Veto lezen dat de waterpoloploeg kampioen speelt, waarvoor onze oprechte felicitaties. Die andere waterbeesten, de universitaire zwemploeg, zijn ook al jaren kampioen. Niet omdat we teren op uitzonderlijk individueel talent, wel omdat we een hechte vriendengroep zijn met voldoende leden die voor elkaar door het vuur gaan. Dit ondermeer omdat we naast onze sportieve bezigheden andere activiteiten organiseren, zoals filmavonden, een cantus, een quiz. We doen dit zonder enig winstbejag en vragen enkel een geldelijke bijdrage die gemaakte kosten dekt, zoals huur van lokaal en materiaal.
Nu blijkt echter ten eerste dat het niet (langer) mogelijk is om als zwemploeg zelf een initiatief te nemen buiten het sportcentrum om. Alle begrip, je wil niet dat de naam van de universiteit wordt misbruikt. Een kort telefoontje en het sportcentrum erkent onze activiteit. Ten tweede behoort de zwemploeg niet tot de erkende verenigingen (door LOKO of GeBu) die volgens de protocollen een gunstig huurtarief of volledige vrijstelling van de huurkosten van universiteitslokalen verkrijgen. Hoewel wij dus een K.U.L.-interne vereniging zijn, kunnen we geen beroep doen op de voorwaarden waaronder bv. politieke jongerenverenigingen, zoals het liberale LVSV en het extreemrechtse NSV, opereren aan onze Alma Mater. Ten slotte is deze situatie een verandering t.o.v. enkele jaren geleden, toen wij voor filmavonden nog gratis een lokaal ter beschikking kregen en dus geen bijdrage aan onze zwemmers vroegen.
De huidige situatie heeft als gevolg dat ons voor het gebruik van een middelgrote aula gedurende één avond een huurtarief wordt opgelegd van 90 euro, bestaande uit 55 euro basishuur en 35 euro bijkomende huur. Deze prijs is vergelijkbaar met de huur van een degelijke parochiezaal met mogelijkheid tot drankvoorziening. Je kan dan foefelen en je activiteit aan een erkende kring of presidium koppelen om deze kosten te ontglippen. Je kan liegen. Je kan onder eigen naam commercialiseren en winst maken. Of je kan verbaasd reageren en dit probleem, een lacune in onze ogen, aankaarten bij het studentenbeleid. Waar je van de vicerector, een gekend sportliefhebber, nul op rekest krijgt.
Nochtans ligt een oplossing voor de hand: het erkennen van de universitaire sportteams onder of via LOKO Sport. Deze tussenstap is noodzakelijk aangezien de sportteams geen VZW zijn en dus niet onder eigen adres en statuten opereren. Het LOKO Sportsecretariaat zou deze functie kunnen waarnemen. Vermoedelijk gaat het in zijn totaliteit om slechts een vijftal activiteiten op jaarbasis, daarvoor hoeft geen enkele partij zich in de vingers te snijden. Het kan niet moeilijk zijn om een aantal modaliteiten toe te voegen die bepalen wat wel en niet kan.
Een gelijke behandeling, meer vragen we niet. Omdat we net als die andere verenigingen vrijwillige inzet en enthousiasme genereren, onder de neutrale vlag van de sport. Omdat we tafelspringers willen zijn en geen bankzitters. En omdat we deelnemers aan onze quiz van woensdag 18 maart niet willen bedelven onder woekerprijzen, enkel en alleen om onze zaalhuur te betalen.

Herman Loos, (sportverdienstelijk) student Godgeleerdheid en AAP Sociale wetenschappen.