Isolde Lasoen

Zeg niet te gauw: 't is weer een vrouw!

Bij sommige vrouwen geeft 'The look you give that guy' exact weer welke gevoelens van jaloezie zich van een man meester maken. Isolde Lasoen is zo'n sommige. Al vindt zij 'The look you give that guy' gewoon een steengoed nummer en schuilt er meer achter die prachtige blauwe ogen en lieftallige sproeten. Een sterke vrouw die weet wat ze wil en die het tot leading lady van het Belgische drumlandschapy heeft geschopt. "Maar daar stopt het niet", aldus de dame.

Matthias Adriaensen & Philip Gallasz

Veto: U toert nu met Briskey. Die muziek wordt omschreven als de soundtrack bij een imaginaire film. Kunt u zich daarin vinden?

Isolde Lasoen: «Op een bepaalde manier wel. Briskey leunt aan bij mijn achtergrond als jazzdrumster. Als je jazz studeert, ben je een en al bezig met improvisatie. Bij Briskey is de muziek gesteund op de improvisatie van de muzikanten. Er is wel een zekere structuur, maar live kunnen we daar volledig van afwijken. In die vrijheid kan ik me vinden.»

Veto: Wij lazen dat u ooit op een festival met drie verschillende bands na elkaar moest spelen. Nooit schrik te veel hooi op uw vork te nemen?

Lasoen: «Eigenlijk niet. Ik zit nu officieel in zeven of acht bands maar in de winter valt dat allemaal wat stil. Meestal zijn er slechts één of twee projecten vollen bak bezig. Ik weet heel goed wanneer ik te veel hooi op mijn vork neem en dat is tot nu toe niet het geval. Ik heb die afwisseling nodig. Deze zomer heb ik de drummer van Novastar vaak vervangen. Ter voorbereiding ben ik toen een week op voorhand de cd gaan halen in de Fnac (lacht). Echt thuis oefenen doe ik niet. Ik leer nummers door ernaar te luisteren en de structuur te noteren. Ik heb drie keer die plaat beluisterd, één repetitie gedaan en twee dagen erna opgetreden. Heel plezant om op korte termijn iets klaar te stomen. Die keer met die drie optredens na elkaar was eigenlijk puur toeval. Misschien zit daar wel iemand van de organisatie achter. Ik vraag me dan af: hoe komt dat nu toch? En dan nog in Genk! Da's kweetnie hoe ver rijden (lacht)!»

Veto: Bij Billie King zijn jullie met vijf vrouwen. Hoe verloopt die samenwerking?

Lasoen: «Die verloopt vrij vlot. De samenwerking is wel anders dan met mannen. Eigenlijk zijn mannen makkelijker. Bij geen enkele band waarin ik gespeeld heb, had ik last van ego's. Vrouwen nemen veel minder een blad voor de mond. Die zeggen sneller hun gedacht. Er is veel meer communicatie, maar misschien soms een beetje te veel. Al zijn er nooit catfights (lacht).»

Veto: Met welke muziek bent u opgegroeid?

Lasoen «Met fanfare, klassieke muziek en met rock-'n-roll van de fifties. Mijn ouders luisterden heel veel naar Elvis Presley. Onbewust heb ik daar veel van meegekregen. Ik ben hen daar heel dankbaar voor. Er was elke dag muziek bij ons thuis. Dat draagt enorm bij tot je muzikale vorming.»

Vaderfiguur

Veto: Daan was uw overstap naar popmuziek. Was dat een cultuurshock?

Lasoen: «Ik had al een overstap gemaakt van de fanfarewereld en klassieke muziek naar jazz. Toen ging er een wereld voor mij open. Binnen jazz leer je ook pop, funk en Latijns-Amerikaanse muziek kennen waardoor pop me niet vreemd was. Maar om echt in die sector te zitten, was nieuw voor mij. Daan was het eerste project waarmee ik op grote podia stond en waarvan de mensen de singles kenden. Een heel andere wereld dan die waarin ik in kleine jazzcafeetjes speelde.»

Veto: U hebt ooit gezegd dat Daan een soort van peetvader voor u is. Hij zou zelfs uw lief moeten goedkeuren.

Lasoen: «Ik heb inderdaad wel eens gezegd dat Daan een soort vaderfiguur voor me is. Hij is altijd wat sceptisch geweest ten aanzien van de mensen met wie ik omging. Maar dat is goed bedoeld. Hij waakt over mij. Ik heb dat gevoel met heel de groep. Als enige meisje in een band wordt er voor je gezorgd. Iedereen houdt ook wel zijn manieren (lacht). Het is niet zo rock-'n-roll als iedereen denkt. Ik ben nog in geen enkele band zwijnerij tegengekomen. Waarschijnlijk omdat het allemaal mensen zijn die beroepshalve muziek maken. We zijn geen groepje dat zaterdagavond voor de fun wat speelt.»

Veto: Mensen die hem niet van dichtbij kennen, kunnen moeilijk een beeld krijgen van wie Daan is.

Lasoen: «Dat vind ik jammer. Ik moet constant zeggen dat Daan echt een toffe mens is. Mensen vinden hem zenuwachtig en raar. Ik denk dat hij dat zelf ook wel weet. Hij kruipt natuurlijk ook in de rol van 'de artiest'. Een rol die men van hem verwacht. Er zijn heel veel artiesten die een dubbele persoonlijkheid hebben, op en naast het podium, in de media en erbuiten. Daan is zo iemand. Ik ken hem echter ook van bij hem thuis in de Ardennen als vader en echtgenoot. Hij is een superwarme en intelligente man. Daarnaast is hij op heel veel vlakken ultracreatief en ondoorgrondelijk. Bovenal is hij heel menselijk. Al is hij inderdaad ook een beetje een weirdo (lacht).»

Veto: Wat trekt u aan in het lesgeven?

Lasoen: «Ten eerste geeft het mij werkzekerheid. De muzieksector is zo onzeker. Ik wil niet riskeren om financieel in de problemen te komen. Ik geef ook gewoon graag les. Het is heel fijn om je leerlingen te zien evolueren en voor de eerste keer in een groepje te zien spelen. Dan ben ik trots. Ik geef les omdat ik het mijn leerlingen gun beter te worden, zelf als dat beter is dan ik. Helaas heb ik zelf een aantal leraren gehad die dat niet konden. Ikzelf kan mij niet voorstellen hoe je als leraar afgunstig kan zijn tegenover je leerlingen.»

Veto: Michiel Hendryckx zei vorige week in Veto dat de hedendaagse jongeren niet creatief zijn. Ervaart u dat zelf ook?

Lasoen: «Wat ik vooral jammer vind, is dat er heel veel jongeren zijn die niets meer weten over rock-'n-roll en de muziek van de jaren '60 en '70. Bij veel leerlingen gaat dat niet verder dan Green Day en Slipknot. Ze moeten weten waar de muziek die ze beluisteren vandaan komt. Ik denk dat er weinigen zijn die de link weten te leggen. Daar word ik echt een beetje nijdig van. Vaak heeft het ook te maken met een soort koppigheid. Veel jongeren zijn heel principieel in wat ze slecht en goed vinden. Ik heb zelf ook zo'n periode gekend. De jeugd zal misschien inderdaad een beetje een gebrek aan creativiteit in zich hebben. Anderzijds heb ik leerlingen die mij verbazen doordat ze bijvoorbeeld iets kennen wat mij redelijk obscuur lijkt.»

Namiddag

Veto: U werd op een bepaald moment heel erg gehypet. Deels als goede drumster maar ook omdat u een vrouw bent en er niet slecht uitziet. Charmant of ergerlijk?

Lasoen: «Dat is allemaal overroepen geweest. Ergens vond ik het inderdaad charmant en grappig, vooral naar mijn lief toe. Maar het is vooral zeer dubbel. Want ik wil geapprecieerd worden als drumster. Enerzijds val ik meer op, anderzijds moet ik mij extra hard bewijzen. Soms zou ik willen dat het publiek wordt geblinddoekt. Het is een zeer moedig idee geweest van Tine (Reymer, red.) om met Billie King als vrouwenband naar buiten te komen. Mensen geven sneller kritiek, gewoon omdat het een vrouw is. Er wordt wel eens smalend gedaan over het feit dat ik als vrouw achter de drum zit. Niet recht in mijn gezicht, maar ik voel en hoor het wel. Ik probeer me daar dan niet druk in te maken want ik weet wat mijn kwaliteiten zijn. In het begin trok ik me dat wel hard aan. Enerzijds motiveert me dat, anderzijds doe ik dit niet voor anderen, maar voor mezelf. Ik hecht waarde aan de mening van collega's, mensen naar wie ik opkijk en aan iedereen die een mailtje stuurt om te zeggen dat ze het goed vonden. Maar het ligt in mijn aard dat als ik honderd positieve mails krijg en één negatieve, de hele namiddag aan die ene zit te denken.»

Weggeven

Veto: Bent u tevreden met wat u bereikt?

Lasoen: «Ik ben heel tevreden met wat ik al gedaan heb omdat het zo uiteenlopend is. Ik treed overal op, zie mooie plaatsen en doe toffe festivals. Ook het lesgeven gaat beter en beter. Maar hier stopt het niet. Ik zou zelf willen schrijven en met een soloproject beginnen want ik zing met de dag liever. Vaak hoor ik iets op mijn iPod en denk ik: dat is toch fantastisch. Ik hoor graag melodieuze nummers met veel drama. Bombastische dingen (lacht). Mijn roots liggen nu eenmaal bij klassieke muziek. Ik zou er graag eindelijk aan beginnen. Mensen sporen me ook aan, maar ik verzin dan excuses, zoals dat ik geen muziekkamer heb. Die is ondertussen vier maanden af en ik heb er een amper bespeeld keyboard staan. Ik ben daar neurotisch in. De omstandigheden moeten ideaal zijn. Nu heb ik het druk en is er mijn zoontje. Mijn voornemen is om er tijdens de eerstvolgende kalme periode aan te beginnen. In afwachting kan ik mijn zoontje misschien opleiden tot jongste beste drummer (lacht).»

Veto: Welk nummer heeft u het voorbije jaar het meest bewogen?

Lasoen «Soms maak ik lijstjes. Die single die Eels onlangs had, The look you give that guy vind ik heel mooi en melodieus. (Ze begint het spontaan voor ons te zingen.) Maar ook de single Strange Overtones van Brian Eno en David Byrne vond ik fantastisch. Net zoals Dance me to the end of love gecovered door Madeleine Peyroux en Pluto van Claire and The Reasons. Allemaal dingen die ik toevallig op Radio 1 heb ontdekt.»

Veto: Op de MySpace van Briskey staat 'Le désir de l'autre' als free download en jullie optreden vanavond kadert in het Gratis Uur KULtUUR. Hoe denkt u over het weggeven van muziek?

Lasoen: «Het is een heel goede promotiestunt. De mensen leren je sneller kennen, want ze moeten er niet voor betalen. Op dat vlak is dat slim gezien. Maar het is ergens ook een beetje je ziel verkopen. Je hebt er tenslotte zoveel tijd ingestoken. Voor een nummer kan dat wel, maar een hele lp, dat vind ik gevaarlijk.»

Veto: Iets anders: de backstage vindt u belangrijk. Verklaar?

Lasoen: «Ik vind het belangrijk dat het eten lekker is. Daarmee valt of staat soms mijn avond. Als het slecht eten is, ben ik nijdig en slecht gezind om aan het optreden te beginnen. Ik moet zeggen dat het tegenwoordig beter is. Vroeger in Nederland was het een ramp. Ik weet niet wat ze er mee deden, maar alleszins niet veel culinairs. Maar zélfs daar gaat het de goede richting uit. Vanavond was het niet ultiem, maar wel lekker en mijn stemming is dus goed.»