Striptentoonstelling in universiteitsbibliotheek

Strip in de bib

Dat Leuven over striptalent beschikt mocht reeds blijken aan de lezers van dit blad. De bezoekers van de tentoonstelling 'Leuven in strips. Strips in Leuven', die te bewonderen was in onze universiteitsbibliotheek, zullen het nu ook geweten hebben.

Ewout Duyck & Wannes Van Herck

foto: Andrew Snowball

De exhibitieruimte van de centrale bibliotheek lijkt een onopgemerkt bestaan te leiden: de vaak exotische tentoonstellingen worden meestal bezocht door een al even exotisch publiek. Toch ging de laatste tentoonstelling Strips in Leuven. Leuven in strips, die er kwam op vraag van de universiteit om de universiteitsgebouwen in de kijker te zetten, niet onopgemerkt voorbij. Ondanks de examenstress van de voorbije weken was de opkomst beter dan verwacht: het aantal bezoekers werd geschat rond de tweeduizend. De tentoonstelling kon rekenen op een gevariëerd publiek van stripliefhebbers en vanaf de tweede helft van de tentoonstellingsperiode kreeg ze ook de aandacht van middelbare scholen en andere groepen. "Soms had ik tot drie groepen per dag." Organisator en stripfanaat Jozef Peeters is zichtbaar een tevreden man.

Leuven speelde natuurlijk dé centrale rol in deze tentoonstelling. Bekende historische Leuvense sites zoals de Naamsepoort en de Abdij van Park sieren de achtergrond van Hec Leemans' Bakelandt en De Rode Ridder van Karel Biddeloo. Al nemen sommige tekenaars het niet te nauw met de topografie van de Dijlestad. In de politiethriller Hartendief neemt het hoofdpersonage een omweg van het station naar de centrale bibliotheek via het Groot Begijnhof. GPS moest hier blijkbaar plaats ruimen voor artistieke vrijheid. Ook dient de stad als decor voor een aantal hedendaagse stripverhalen waarin we vaak een zeer persoonlijke blik krijgen op de stad. We herkennen cafés Commerce en Erasmus, zaal Lido, het stadspark en Gasthuisberg in de strips van Conz en Kristof Spaey.

De expositie had ook de nodige aandacht voor het grafische werk van onder andere Ever Meulen. Eén van de absolute topstukken van de tentoonstelling was een exemplaar van l'Escholier uit 1952. Op de kaft pronkt een afbeelding van Kuifje met studentenpet, van de hand van stripcoryfee Hergé zelve. Een ander topstuk werd uit het bibliotheekarchief opgediept. Een studentikoze vandalenstreek, met als slachtoffer het beeld van Van de Weyer dat in 1879 nog op het Ladeuzeplein stond (tegenwoordig op de Kapucijnenvoer, red.), vormde de aanleiding voor een spotprent. Studentengrappen zijn blijkbaar van alle tijden.

Bijzondere aandacht werd ook besteed aan de verschillende strips en cartoons in studentenbladen. Veto neemt hier een belangrijke plaats in. Ons blad heeft verschillende generaties van beloftevolle tekenaars afgeleverd onder wie Nix, Bart Ramakers, Seb en Guido Devadder. Schetsen van Elias Gits en huidig tekenaar van Veto Pieter Fannes kregen een aparte plaats in de tentoonstelling, net als de cartoons van Shellac.

Wat begon als een bescheiden project maakte bij Peeters plaats voor trots: "Leuven is geen dood stadje. Stripwinkels (Het Besloten Land), uitgevers (Grint en Oogachtend) en striptentoonstellingen hebben heel wat te bieden aan de liefhebber en trekken zelfs een internationaal publiek aan." Diverse publicaties en colloquia getuigen van de ruime interesse die er bestaat voor het stripgenre. Veel van het talent dat een opleiding volgde aan de universiteit kwam later in het stripmilieu terecht. Conz, Zaza en Ilah zijn enkele alumni van de K.U.Leuven die tegenwoordig publiceren in diverse kranten en gespecialiseerde striptijdschriften.