De hachelijke positie van de clubcultuur

Essay

16 november 2020
Opinie
Auteur(s): Inias Laureys
De cultuursector incasseert nog maar eens zware klappen. Het nachtleven dreigt volledig over het hoofd te worden gezien, en dat terwijl de sluiting meer betekent dan het verlies van een uitlaatklep.

De coronacrisis hakt er alweer stevig in bij de cultuursector. Na de zonnige maar festivalloze zomerdagen van juli en augustus, zijn sinds 30 oktober alle cultuurhuizen verplicht om opnieuw al hun deuren te sluiten. Wat volgde was een karrevracht aan lege concert- en theaterzalen, bezoekersloze bioscopen, en musea waar geen kat te zien was. Inderdaad, het was een voorbode van de nieuwe lockdown die er al lang zat aan te komen.

Maar hoewel de sector het in het algemeen al lang erg moeilijk heeft, weegt bij een bepaalde cultuurniche COVID-19 nog zwaarder door. Wat opvalt is immers dat sinds maart zowat alle clubs en discotheken geheel en al in de vergeethoek zijn geraakt. Al sinds maart zijn vrijwel alle dansplaatsen gesloten, en hoewel er wel degelijk steunmaatregelen beschikbaar zijn gaat de sector gebukt onder enorme financiële problemen.

Gebrek aan aandacht

Antwerps ondernemer Wim Van der Borght hekelt het gebrek aan aandacht waarvan zijn sector al maandenlang slachtoffer is. Als eigenaar van onder andere Roxy en Club Lima, zijn het voor hem erg moeilijke tijden. Hoewel hij wel degelijk begrip heeft voor de maatregelen die de overheid genoodzaakt is te nemen, ziet hij erg af van de positie waar de clubcultuur zich momenteel in bevindt. 'Het is alsof er niets aan de hand is', stelt hij. 'Het nachtleven staat nergens op de agenda.'

De club is zo veel meer dan enkel een plaats om stoom af te laten

Vooral dat laatste lijkt op een eerste gezicht echter erg begrijpelijk: clubs en discotheken zijn bij uitstek plaatsen waar veel mensen samenkomen, waar (liefst) geen social distance heerst, en waar het virus dus alle kansen heeft om zich naar believen te verspreiden.

Alternatieve identiteitsontplooiing

Toch moeten we ons durven afvragen of we met het zodanig lang sluiten van club- en nachtleven, niet heel wat nefaste gevolgen over het hoofd dreigen te zien. Onderzoeker Jonas Rutgeerts stelt dat 'voor een substantiële groep clubgangers de club een plek is die essentieel is voor de ontwikkeling van hun identiteit'. 'Het is daarom geen toeval', zegt Rutgeerts, 'dat clubbing vaak wordt geassocieerd met mensen die het moeilijk hebben om hun identiteit te ontwikkelen in de dagelijkse wereld'

'Het nachtleven staat nergens op de agenda'

Wim Van der Borght , eigenaar Roxy en Club Lima

Inderdaad, voor velen is clubbing een soort 'alternatieve identiteitsontplooiing'. Het laat heel wat jongeren toe om te ontsnappen aan het juk van alledag en de overweldigende kracht van de mainstream. Vandaar dat voor velen de club zo veel meer is dan enkel maar wat 'vertier'. De club is zo veel meer dan enkel een plaats om stoom af te laten.

Het belang van diverse en goede nachtcultuur

Het lijkt er dan ook op dat we het belang van een diverse en goede nachtcultuur niet mogen onderschatten. Hoewel de huidige maatregelen zeker nodig zijn, moeten we nadenken over hoe in de toekomst het club- en nachtleven als vanouds kan floreren.

Wat dat laatste betreft geeft de stad Leuven alvast het goede voorbeeld. Samen met jongereninitiatief Nachtplan en vastgoedspecialist Miss Miyagi engageert Leuven zich namelijk in het bouwen van een nieuwe nachtclub. Daarbij was het erg belangrijk dat de 'invulling van onderuit kwam', zoals schepen van jeugd Dirk Vansina stelde: de stad moet 'vooral een nieuwe voedingsbodem faciliteren'. 

Zonder meer een erg mooi begin.