Recensie: Voetbal op hoge hakken

Frisse cocktail van hotdogs en genderbewustzijn

03 december 2016
Recensie
Auteur(s): Ianthe Soille
Theatergezelschap KOPERGIETERY spreekt met Voetbal op hoge hakken tot de verbeelding. Geen match en goals maar mannen op hakken die de draak steken met vooroordelen. Ook daar zijn ballen voor nodig.

Het vuur in de barbecue staat rustig te knetteren en de geur van gebakken worstjes bedwelmt de zaal. Door twee mannen wordt gedanst, gebadmintond, gevochten en gezoend, of toch bijna. Ze trekken een nylonkous over hun hoofd en schminken elkaar tot matroesjkapop met vibrerende roze wangetjes en groene borstelige wenkbrauwen. Eén ding staat vast: acteurs en theatermakers Randi De Vlieghe en Jef Van gestel zullen ons in Voetbal op hoge hakken een pittige en veelkleurige cocktail van dans, mime, dialoog en muziek serveren.

Die cocktail smaakt naar seksuele zelfontdekking, de blootstelling van vooroordelen en de vraag naar acceptatie. Het intieme plezier om in de huid van een vrouw te kruipen, is voor de twee vrienden een aftastend manoeuvre naar de grens tussen een onschuldig spel en de realiteit van het genderbewustzijn.

Hakken over de sloot

Net op het moment dat de grens tussen komedie en uitlachtheater wel erg flou wordt, spelen de acteurs de reactie van het onwetende publiek goed uit. Op de muur verschijnt ‘It is easy to laugh or hate’ en in een fractie van een seconde is het publiek stil. De ontnuchtering die de personages lijken te ervaren geven het stuk een nieuwe dimensie.

‘Als mensen wat vaker durven verdwalen en leren zwemmen dan zouden ze zich misschien realiseren dat niet alle flamingo’s janetten zijn’

Jef Van gestel in zijn meest roze versie

Die diepgang wordt echter niet doorgetrokken naar de volgende scène en het stuk valt al snel terug in een luchtige sfeer. De omslag van twee vrienden die in hun glitterende hakken over het podium paraderen naar een dance-off van een huilende halfnaakte oma en een gabber die nog groen ziet achter de oren komt wel erg abrupt over. Een duidelijke opbouw is er niet en de overgang tussen de verschillende scenario’s bemoeilijkt de interpretatie.

Ook de vluchtige conclusie in de slotscène lijkt er eerder overhaast tussen gepropt om het publiek toch nog voor de zekerheid de essentie van dit stuk mee te geven. Het ontbreken van een concreet gevoel van tijd en ruimte doet de impact van die scène echter teniet. ‘Homo zijn’ wordt meerdere keren aangehaald en gerelativeerd, terwijl het impliciet hiervan net de kracht had kunnen uitmaken van deze voorstelling.

Spel van eerste klasse

Hoewel je als toeschouwer niet altijd door hebt wat er gaande is, valt het spektakel dat de heren opvoeren zeker te genieten. Beide acteurs schrikken er niet van terug om de vierde wand te doorbreken en te anticiperen op de reacties van het publiek. ‘Da’s leuk hé, zo’n achtergrondmuziekske daarbij.’ Met een flinke dosis inleving en veel show brengen ze een aantal heel uiteenlopende personages, waardoor de lachspieren aan een serieuze work-out onderworpen worden. En wil je die spieren eens iets anders laten doen, dan deelt het duo wel hotdogs uit.

Het is niet het doel van deze performance om medelijden op te wekken of om met de vinger te wijzen op moraliteit. Er wordt veel gelachen, maar dan om personages op het podium en niet met de doelgroep waar deze mee geassocieerd worden. Een heldere opbouw had de voorstelling minder fragmentarisch kunnen maken, maar als komedie over gevoelige thema’s als homoseksualiteit en genderbewustzijn blijft deze show erg verfrissend.

Voetbal op hoge hakken
zegt ‘durf te zijn wie je bent’ zonder daarbij een gevoelige snaar te moeten raken of een vermanend vingertje op te steken. Met hun luchtige conversaties en karikaturale dynamische danspasjes leggen De Vlieghe en Van gestel de bal in jouw kamp, en scoren vervolgens, en dat op hakken.

Voetbal op hoge hakken werd in samenwerking met het Holebihuis Vlaams-Brabant georganiseerd. De voorstelling vond op woensdag 30 november plaats in 30CC/Minnepoort.