Opinie: Gaan we straks in de Alma eten?

Splinter

12 december 2016
Splinter
Auteur(s): Aline Van Driessche
'Gaan we straks in de Alma eten?'

Dat is de vraag die je zowat elke dag kan verwachten net na de pauze van het tweede blok les. Als honger de kop begint op te steken en knorrende magen vanuit alle hoeken van de aula de prof aanmanen zijn les vroegtijdig te beëindigen. Een normale vraag, maar niet voor iemand met een voedselallergie of -intolerantie. In mijn geval gaat het over een glutenintolerantie, waardoor ik een strikt glutenvrij dieet moet volgen, dus zonder (sporen van) tarwe, rogge, gerst en haver.

Terug naar de vraag. Als ‘normale’ student wil je graag meegaan en samen de minuten aftellen naar het moment dat je je cursus kan ruilen voor een lekker maal. De dieetvoorschriften vertellen je iets anders. Stap 1: menu checken in de hoop dat er iets bij is dat veilig genoeg is, zodat je relatief zeker kan zijn dat de kans op allergenen klein genoeg is. Vooral klein genóég … Ja, want ook al hoort het dieet strikt te zijn, noodgedwongen ga je dan snel over naar stap 2: hoe groot is de kans dat er gluten zitten in die saus of die schotel?

In het beste geval kom je via een zelf uitgevonden statistische inschatting tot de conclusie dat het wel te proberen valt. En zo sta je dan, tegen de strikte dieetregels in, aan te schuiven en blij te wezen dat je gewoon kan meedoen.

Dit is hoe het gaat, maar niet hoe het zou moeten gaan. Hoe het zou moeten? Heel simpel: sinds december 2014 moet elk restaurant een raadpleegbare lijst hebben waarop eenvoudig na te gaan is welk gerecht welke allergenen bevat en dus wat voor allergische of voedselintolerante mensen wel of niet eetbaar is.

Wat maakte mijn hart een sprongetje van geluk toen bleek dat de Alma effectief zo’n allergenenlijst had aangemaakt... en nog meer geluk toen bleek dat naast heel wat gerechten ook ‘frieten à volonté’ bij de voor mij toegestane producten stond.

De constatatie (of misschien eerder consternatie) dat pizza en spirelli – normaliter allebei voedingsmiddelen op basis van tarwe - als glutenvrij gemarkeerd waren, gaven me het voorgevoel dat die lijst niet klopte. Voor alle zekerheid toch maar een mailtje gestuurd naar de Alma om navraag te doen. Teleurstellend antwoord. De lijst zou nagekeken en geüpdatet worden, maar ‘spijtig genoeg kunnen wij op heden geen glutenvrije producten aanbieden en moeten wij u dus helaas een negatief advies geven aangaande het nuttigen van onze maaltijden.'

Mooie vorm van vooruitgang wel, die helemaal past in de hedendaagse voedselindustrie; zo is Alma de zoveelste die - gemakkelijkheidshalve - aansluit bij het rijtje van op-en-top zich indekkende bedrijven, samen met onder andere Delhaize (die bijvoorbeeld zelfs van pure diepvriesspinazie niet kan garanderen dat er per ongeluk geen granen, lactose of noten inzitten). Terwijl allergenenlijsten een hulpmiddel zouden moeten zijn voor mensen met specifieke diëten om te weten wat ze mogen eten, laten deze lijsten hen weten dat ze niets mogen eten.

Niet handig voor studenten met een voedselallergie of -intolerantie die ook nog wel eens graag iets anders eten dan zelf bereide maaltijden. Want geef toe, wat zou jij doen als je de keuze had? Iedere dag willens nillens zelf je eten meenemen? Van het kastje naar de muur gestuurd worden in de hoop te weten te komen wat je kan eten vóóraleer je tafelgenoten hun bord leeg hebben? Of dan toch maar het afgewogen risico nemen en meedoen met de anderen?

Wie karakter heeft, doet dat laatste niet, maar helaas laat honger de hersenen soms rare kronkels maken. En dan krijg je, met krampen in je bed liggend, alweer een volgend sms’je van een vriend die je een poos niet meer gezien hebt: 'Morgenavond Alma’tje doen?' Tsja ...

Noot: Bij het ter perse gaan verwijst Alma ons nog steeds naar de foutieve allergenenlijst van december 2015 onder de hoofding ‘Kwaliteit’. Flagrant!

De Splinter bevat een persoonlijke mening. Ze bevat niet de mening van de redactie of Veto.