Opinie: Respect koop je niet met een rode neus

Splinter

05 december 2016
Splinter
Auteur(s): Naomi Bonny
De neuzen zijn verkocht, het geld is ingezameld. Nu nog de perceptie veranderen.

'Je kan niet anders dan het achter je laten. Je bereikt niets met die mensen te laten luisteren naar je, als ze niet willen luisteren.' Voor mij zit mijn psycholoog die mij voor de zoveelste maal uitlegt dat sommige mensen nooit zullen open staan voor een gesprek. Laat me even de context schetsen: ik ben een gewone student aan de KU Leuven. Een gewone student met psychische problemen, die in juli op inleefreis naar Lima trok met de Universitaire Parochie.

Een inleefreis die niet volgens het boekje verliep. Tijdens de reis speelde mijn mentale gezondheid namelijk op, in die mate dat ik daar in een ziekenhuis belandde. Wat volgde, was een ware bureaucratische nachtmerrie voor begeleiding, mijn ouders, de UP en de verzekeringsmaatschappij. Ikzelf lag platgespoten in een Peruviaans ziekenhuis, waar ik niemand kende, laat staan iemand verstond.

De rest van de groep zette de reis natuurlijk voort. Ze maakten samen een meerdaagse uitstap, maar geen van de begeleiders bleef bij me. De dagen daarna kreeg ik slechts twee bezoekjes. De dag van het geplande vertrek stapten beide begeleiders het vliegtuig op samen met de groep. Ze lieten mij alleen in dat vreemde, verre ziekenhuis.

Niemand hier leeft in de droom dat onze opname geen enkele deur onverbiddelijk zal dichtslaan

Was het verantwoord om mij aan een dergelijk avontuur te wagen? Ja. Toch wanneer je, net zoals ik, van mening bent dat mensen met pakweg astma, epilepsie of suikerziekte ook recht hebben om die stap te zetten.

Rodeneuzendag is net achter de rug. De grote middelen zijn uitgehaald om bewustwording te creëren rond jongeren met mentale problemen. Centrale boodschap: mentale ziektes zijn ook maar ziektes, ziektes die kunnen en moeten behandeld worden. Ondanks het taboe dat er nog steeds op rust.

En ja, het was een succes! Duizenden acties zijn ondernomen, tienduizenden rode neuzen zijn verkocht, geld is ingezameld, alle neuzen in dezelfde richting! Hoera! Driewerf Hoera! En toch, bij mij blijft een bitter gevoel hangen.

Hoeveel van de mensen die meededen kennen van ver of dichtbij iemand die het moeilijk heeft? Hoeveel van die mensen hebben al eens achter de rug geoordeeld over het doen en laten van die persoon? Hoeveel van die mensen hebben bewust afstand genomen van die persoon? Wat maken al die euro’s uit, wanneer deze ingesteldheid niet verandert?

Op dit moment leef ik in een leefgroep, bestaande uit jongvolwassenen die elk worstelen met hun eigen probleem. Maar niet een van deze prachtige mensen kan zeggen dat ze niemand verloren hebben door hun situatie. Niemand hier leeft in de droom dat onze opname geen enkele deur onverbiddelijk zal dichtslaan. Mensen hier verliezen geliefden en mooie kansen door hun problemen, terwijl we ’s avonds op TV geslaagde acties van Rodeneuzendag zien voorbij komen.

Alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft, blijf die mooie acties doen! Blijf bewustwording creëren en het taboe doorbreken, maar geloof in wat je doet! Meer nog, leef naar wat je predikt! Besteed die vijf euro aan een goed gesprek in een gezellige koffiebar met iemand die het nodig heeft, in plaats van aan een rode neus.

Je toont respect door daden die je al dan niet stelt. Daden die de UP deze zomer niet heeft gesteld.

Dus heb ik nog een boodschap voor onze eigenste Universitaire Parochie. Een boodschap die ik niet kwijt kan bij jullie, omdat jullie alle communicatie met mij vermijden. Stop met die cuberdons te verkopen. Ze symboliseren een visie die jullie deze zomer op de ergste manier met de voeten hebben getreden. Behandel een psychisch probleem als enig ander lichamelijk probleem. Een belletje achteraf om te vragen hoe het ging? Niet gehad. Een uitnodiging om ook te komen naar het terugkomweekend? Niet gehad. Een teken, hoe klein ook, om te tonen dat ik meer ben dan mijn ziekte? Helaas.

Respect voor een ander kan je niet afkopen met een rode neus. Net als alle andere christelijke normen en waarden waar jullie voor staan, toon je dat respect door de daden die je al dan niet stelt. Daden die jullie deze zomer niet hebben gesteld.

De Splinter bevat een persoonlijke mening. Ze bevat niet de mening van de redactie of Veto