Lezersbrieven
Alle lezersreakties kunnen bezorgd worden op het redaktiesekretariaat in de 's Meiersstraat 5, 3000 Leuven en moeten voor vrijdagnamiddag 16.00 u binnen zijn, liefst op diskette of via e-mail veto@veto.student.kuleuven .ac.be.
De brieven moeten betrekking hebben op in Veto behandelde onderwerpen of op Leuvense (studenten-)aktualiteit. Anonieme brieven komen nooit in aanmerking: de schrijver moet steeds naam, studiejaar en adres bekendmaken. Slechts uitzonderlijk en na uitdrukkelijk verzoek, kunnen ze weggelaten worden in Veto.
Brieven die langer zijn dan 2400 tekens (spaties inbegrepen, wat overeen komt met 1,5 getikte bladzijde met dubbele interlinie) worden in principe ingekort. De redaktie behoudt zich het recht voor brieven niet te plaatsen.

Playboy

"De gesponsorde Playboys mogen op de 24-urenloop niet worden uitgedeeld". Toen ik dat bericht voor het eerst hoorde, dacht ik dat het om een rektoraal verbod op distributie van 'vuile blaadjes' ging. Maar neen, het verbod bleek door de studenten zelf uitgevaardigd. Als grote voorstander van allerlei komplotteorieën leek het me niet onwaarschijnlijk dat een of andere ondergrondse, maar door de akademische overheid gehomologeerde studentenkommissie voor etisch réveil achter het snode plan zou zitten. Ik weet intussen wel beter. Het is niet uit preutsheid dat de playboys achter gehouden zijn, maar om feministische redenen: "De vrouw is geen lustobjekt."
Dat er een kern van waarheid en van nobele bedoelingen achter deze inmiddels versleten fraze schuilgaat, zal wellicht niemand ontkennen. Sekretaresses worden misschien niet altijd op basis van hun administratieve vaardigheden aangeworven, maar playboys verbannen omdat de vrouw er als een lustobjekt in voorgesteld wordt, gaat me toch iets te ver. Wat hadden de emansipatiemeiden dan gewenst? Een playboy met besnorde aan bierblikken lurkende vrouwen die hun echtgenoten naar de vaat sturen? Een playboy die je écht zou lezen voor de interviews? Een playboy waarin advertenties staan voor uitgezakte opblaaspoppen met hangtieten? Beste vriendinnen-worteltaarten, de vrouw als objekt van begeerte is funktioneel in de playboy en ook dat is een wezenlijk aspekt van de vrouw, naast talloze anderen. Maar ik kan me voorstellen dat vele alto-meiden, geborst en gebild als een Sint-Jorispaard in hun zweterige zwartwollen pullovers die ze geleend hebben van hun lesbische moeder, liever de aandacht op de essentie van de vrouw vestigen, in plaats van op de verpakking.
Ik stel het hier wat te ikonisch voor (Sociale Raad heeft wél mooie meisjes), maar u begrijpt wellicht wat ik bedoel. Ik ga met u mee op de barrikades staan voor een vrouwelijke rektor, ik kom mee eten als uw vriendje ook eens kookt op zijn kot voor u in plaats van omgekeerd, maar alstublieft, laat het gezond verstand spreken en laat de mensen die een playboy willen kopen met enkele schaarsgeklede tanga-teefjes dat doen. Gedenk dat de puriteinse maatregelen in de viktoriaanse periode van onze overzeese buren ook tot een des te bloeiender uitspattingsleven hebben geleid, gedenk dat er in de VS nooit méér is gedronken dan tijdens de drooglegging en gedenk dat de zinnelijke voorstelling van het vrouwenlichaam tot mooie poëzie heeft geleid.
Playboy zegt mij persoonlijk weinig, maar laat de mensen die er wel iets aan hebben er in alle rust van genieten. Durf ja zeggen tegen uw lichamelijkheid. En ik moet bekennen: als ik zelf een vrouw was, ik zou godganse dagen met mijn borsten spelen.
In de hoop tegen niet al te veel tere schenen geschopt te hebben, sluit ik deze eerder ludiek bedoelde lezersbrief af.
Freek Van de Velde, preses Germania


Inhoud