De premier heeft een droom

"Er is een industriële toekomst voor dit land"

Met de verkiezingen in aantocht gaan er al eens deuren open die anders gesloten blijven. Neem nu die van aula Max Weber. Zijn het daar de proffen Sociale Wetenschappen die de reguliere dienst uitmaken, dan verscheen vorige week maandag op vraag van de liberale studenten van het LVSV een wel heel wit konijn: Premier Guy Verhofstadt (VLD).

Joris Beckers & Kris Malefason
In het tweegesprek, dat de publieksvragen voorafging, mocht VRT-journalist Marc Vandelooverbosch advocaat van de duivel spelen. Verhofstadt bleek dan weer engel van dienst voor alles en iedereen. Werd hem in de liberale voorzitterswissel van vorige maand nog duidelijk gemaakt dat de premier een bemiddelaar is in het politieke gewriemel, dan nam hij die rol nu met graagte op zich. Kortweg kwam het erop neer dat ons land er in de laatste vijf jaar op vooruit gegaan is, dat de situatie echter nog verre van ideaal is, maar dat hij nog steeds brandt van de ambitie. Hoewel daarmee zowat alles gezegd is, ontlokte deze houding toch enkele interessante uitspraken aan het regeringshoofd.

Toeren

    Vandelooverbosch stak van wal met drie hypothesen, die het applaus van de talrijke toehoorders wegdroegen: "De VLD zit in een crisis, er is een regeringscrisis en crisis heerst in Europa." Verhofstadt gaf billijk toe dat de sfeer wel eens beter geweest was binnen zijn partij: "We zijn allemaal effectief wel wat in de fout gegaan, maar hoewel het een ijskast lijkt, is politiek soms niet vrij van emotie en passie." En daar had hij de discussie weer op het goede spoor gekregen: het voordeel van de VLD is dat je kunt zeggen wat je dwarszit. Dat had ook Annemie Neyts gedaan, toen ze naar de derde plaats op de Europese lijst verdrongen werd door het verzamelde VLD-voorzitterschap. Toch noemde de premier, die niet van plan is naar Straatsburg te pendelen, dit geen kiesbedrog: "Ik zeg eerlijk of ik kan gaan of niet."
    Ook zijn regering kwam er zonder blaam vanaf. "De realiteit is dat we iets gedaan hebben met de kleine marge die we hadden," zo stelde hij over de economische groei en de begroting in evenwicht. De 200.000 extra jobs die zijn meerderheid vooropstelt, kaderde Verhofstadt dan weer in zijn liberale discours: "Het belangrijkste is dat er ambitie is." Die ambitie wilde de premier niet beperken tot diensten en logistiek, waarin de Belg zich onderscheidt: "Er is een industriële toekomst voor dit land." Verhofstadt staafde zijn uitspraak met de fabrieken van Volvo en Opel, die op volle toeren draaien en het feit dat Ford Genk als een normale fabriek uit de Ford-groep kan blijven functioneren, zag hij als een voorbeeld van goed overleg met het bedrijf, waarbij hij de constructieve strategie van de vakbonden loofde. Nu de premier toch bezig was, kreeg ook de PS een aai over de bol. In de akkoorden over Kyoto, dienstencheques, gekapitaliseerde pensioenfondsen en de controle van werklozen, zag hij de goede wil van Di Rupo en Co. Een eigenschap die in liberale kringen wel eens in twijfel getrokken wordt.

Spreekuren

    Ook over de EU geen slecht woord: "Europa is een fantastisch mechanisme. Dictaturen werden gedemocratiseerd en door structurele en sociale fondsen wordt economische groei teweeggebracht, die ook bij ons voelbaar is. Net zoals Spanje een immigratieland geworden is, zal ook het niveau in Oost-Europa, waar ondertussen de leugen van de planeconomie blootgelegd werd, opgetild worden door de Unie." Dat de Europese grondwet er ondertussen maar niet doorgeraakt, is volgens Verhofstadt eigen aan het beestje dat hervorming heet. Om tot slot te eindigen met een ambitieuze noot: "Europa behoort tot onze invloedssfeer en we moeten daar grip op krijgen. Een nationaal leider die zich daar niet voor interesseert, is geen goed leider."
    In het afsluitende vragenhalfuurtje profileerde Verhofstadt zich als de volksvertegenwoordiger met spreekuren. Aan de opgekomen andersglobalisten toonde de premier dat hij zijn les grondig kent. Kritiek op de fiscale amnestie, de hoofddoekendiscussie en de nieuwe verkeerswetgeving werd teruggekaatst met een lijst van de huidige verwezenlijkingen, gevolgd door een mea culpa en de ambitie om het nog beter te doen. Of dat op Vlaams niveau nog met de VLD in de regering zal zijn, beantwoordde Verhofstadt in de stad van burgervader Tobback op gepaste wijze: "Er is maar één echte peiling en dat zijn de verkiezingen."


"Politiek is niet vrij van emotie en passie"



--- Sluit dit venster ---