Angèles Instinct leidt haar naar onverwachtse oorden

Angèle Van Laeken, hét Belgische popfenomeen, brak in 2017 door met La loi de Murphy, waarna ze haar debuutalbum Brol uitbracht. Dat werd in 2021 opgevolgd door haar tweede album Nonante-cinq. De hit Fever die ze in 2020 samen met Dua Lipa uitbracht, zorgde voor de lancering van haar internationale carrière. 

Instinct is eigenwijs, gewaagd en tegendraads, maar vooral heel erg Angèle

Met Instinct had de 30-jarige Brusselaar de mogelijkheid om verder te bouwen aan dit internationale succes. Ze ging echter voor gewaagdheid, radicaliteit én vooral haar buikgevoel, en dat verdient applaus. De sound van het album is gebaseerd op de Franse electrobeats. De albumcover zou wel eens geïnspireerd kunnen zijn door het Atomium. 

Dat dit album anders is dan haar vorige producties, wordt meteen duidelijk. Eerder dit jaar verklaarde Charli xcx dat de dansvloer dood zou zijn, daar is Angèle het duidelijk niet mee eens. Haar nieuwe sound klinkt verfrissend en tegendraads, maar vooral ook heel eigen. 

Buikgevoel, emoties en liefde

Het album begint met een oproep om te luisteren naar ons instinct. Die oproep gaat vlotjes over in Dis-le, waarin ze ons aanspoort om over onze emoties te spreken. Ze vraagt ons om ons buikgevoel niet alleen te volgen, maar ook te delen en verbinding op te zoeken. 

Op Instinct zingt Angèle over een relatiebreuk, én over nieuwe liefde. Daarnaast horen we besluiteloosheid en onzekerheid. Vooral is er een persoonlijke zoektocht naar de 'juiste' invulling van het leven, wat die ook mag zijn. Ze twijfelt daarbij of er überhaupt een juiste keuze bestaat.

Taalspel

De liedjes hebben sobere titels, die bewonderenswaardig goed samenvatten wat ze ons voorschotelt. Angèle is ook niet huiverig voor herhaling: zo herhaalt ze in Dis-le de titel wel tientallen keren. Ook in Trop komt die repetitiviteit naar voren. Het lijkt alsof haar woorden de beats nabootsen om de boodschap extra te laten binnenkomen. 

Angèle is evenmin bang om met taal te spelen en kiest hier en daar voor franglais, een geslaagde mix van Frans en Engels. In Au revoir wordt dat bewust ingezet. De afwisseling tussen Frans en Engels lijkt een weerspiegeling van haar innerlijke verwarring: 'Excuse mon franglais, j'ai pas trouvé mieux pour symboliser'.

Intieme hoekjes van het album

Los van de elektronische liedjes is er op dit album ook ruimte voor Angèle met haar piano, waarmee ze momenten van stilte en rust creëert. Al gebeurt dat zeker ook op de meer dansbare nummers.

In On verra zingt ze over het einde van een relatie en de leegte waarmee je achterblijft: 'Encore hier, je voulais t'écrire et soudain j'ai vu un gars à côté de ton nom/Encore un à tuer'. Ook in Je sais vertraagt Angèle even. Ze zingt hierin over de band met haar vader en hoe moeilijk het is haar gevoelens binnen die relatie uit te spreken. 

Angèle ft. iconen

De hoogtepunten van het album zijn terug te vinden in de liedjes die ze samen deed met de Belgische electrohouse-broers Soulwax en de Amerikaanse art-popzangeres Caroline Polachek. 

In Trop, samen met Soulwax, heeft Angèle geen schroom om politieke thema’s aan te kaarten. Ze zingt 'Tout est trop fort', erg passend onder dreunende beats. Beats die bovendien een gejaagd gevoel opwekken, maar waar tegelijkertijd angst en verdriet doorheen sijpelen. 

Met Caroline Polachek gaat Angèle in Love Triangle de sexy toer op. Dit lied zit vol speelsheid. Op een zwoele toon zingen ze over een sensuele avond, met als gevolg: 'Somebody’s heart is gonna break/And, baby, that’s how it goes'.

Door het roer radicaal om te gooien én authentiek te blijven, bevestigt Angèle nogmaals dat ze een echte ster is

Angèle sluit het album af met NYC Blues, een lied dat klinkt als een – ietwat onafgewerkte – demo. Het lied gaat over de melancholie en de nostalgie die ze voor de stad voelt. Het is een keuze om af te sluiten met een lied dat wat onafgewerkt aanvoelt. Mogelijk is dat een knipoog naar de slaapkamermuziek die ze vroeger maakte.

Instinct is eigenwijs, gewaagd en tegendraads, maar vooral heel erg Angèle. En misschien is dat net wat dit album zo krachtig maakt. Door het roer radicaal om te gooien én authentiek te blijven, bevestigt Angèle voor de derde keer op rij dat ze een echte ster is.

Heb je vragen of opmerkingen bij dit artikel? Stuur ze ons.