Elektronische beats en onbevangen performance, dit was de TakeOff UUR KULTUUR 2026 

Al vanaf de opening begon het volk toe te stromen. STUK werd volledig omgetoverd tot een klein maar erg levendig festivalterrein, waar men naar eigen smaak kon selecteren welke optredens te volgen. Het evenement is jaarlijkse dé plek voor ontdekking van een vleugje cultuur. De meeste bezoekers waren gratis aanwezig dankzij hun cultuurkaart.

Sommige voorstellingen waren doorlopend, zoals de twee animatiefilmprestaties van Anouk De Clercq, met open deuren waardoor je vrij in en uit de zalen kon lopen. Ook het STUKcafé draaide de hele avond door en bood de ideale plek om tussendoor een performance mee te pikken. 

Elektronische muziek en stomme film

Het optreden van Birame kwam door ziekte in gedrang. Gelukkig schoot artiest Alan Van Rompuy, beter bekend onder zijn artiestennaam Azertyklavierwerke, ter hulp en trad in zijn plaats op. Zijn optreden transformeerde het STUKcafé tot een ware concertzaal, gevuld met harde elektronische muziek. Met een overvol café leek de vervanging meer dan geslaagd te zijn.

In de Cinema ZED-filmzaal was er een constante loop te zien van een paar kortfilms onder begeleiding van muziek. Deze voorstelling werd geschapen door het duo Anouk De Clercq en de Britse producer Vessel. De aflevering werd gebracht als een stomme film met orkest. Op enkele sound effects na was er enkel muziek op de achtergrond te horen.

Eén van die kortfilms was een aflevering van de anime Moomin. De aflevering speelde af zonder enig begeleidend geluid. Ter ondersteuning van het verhaal was er ondertiteling voorzien, in de vorm van een constant doorlopende tekst. Die bevatte noch context over welk karakter er sprak, noch enige vorm van interpunctie.

In plaats van de reguliere gesproken audio en de integrale reeks sound effects, was er muziek aanwezig die gecoördineerd was specifiek voor deze kortfilm. Die speelde in op wat er gezegd werd en gaf de kijker een blik op de gevoelens van de personages.

In een donkere Soetezaal verscheen opeens het Tumbleweed-duo, bestaande uit Angela Rabaglio en Micaël Florentz, dat The Gyre opvoerde. Het stuk bestond uit een hypnotiserende sequentie waarbij de dansers eindeloos rond een onzichtbaar punt cirkelden.

Ze deden complexe bewegingen en bedekten elkaars mond om de beurt. De achtergrondmuziek klonk aanvankelijk eerder mechanisch, alsof het duo robots waren, en evolueerde richting onheilspellend met krakende geluiden. Het publiek kon in het constante draaien een mechanisch, robotachtig karakter herkennen. Het deed ook denken aan een draaitol of fidgetspinner.

Uit de kleren

Viva Los DJ's droegen hun steentje performancekunst bij. Met eerst een uiterst uitbundige performance op Last Friday Night met alles erop en eraan, waarbij kussens het nummer tot leven brachten. Die performance was verre van preuts, maar om dat label zeker niet te krijgen, gingen de kleren er in de komende liederen af. Hemd tot en met broek werden uitgedaan.

Dit vrijmoedige stuk trok een flinke menigte aan en zorgde voor een uiterst goede sfeer in het STUKcafé. Als afsluiter was er nog muziek, door het duo Lorro & Emma Caers. Die bezorgden een mooi slot met hun energieke, elektronische muziek. Die set was stil genoeg, zodat mensen de avond rustig konden nabespreken. 

Heb je vragen of opmerkingen bij dit artikel? Stuur ze ons.