LOKO's International Cantus geeft Bel­gische drank­cultuur mee: 'Bel­gen grijpen al vroeg naar het glas'

Voor vele internationale studenten was het donderdagavond hun eerste cantus. Dat was dan ook het doel van LOKO's International Cantus: internationals doen kennismaken met die typische cantuscultuur. 69 liter sangria en maar liefst 700 liter bier stonden 275 studenten op te wachten. De andere 50 dronken alleen water. Gelukkig was dat water onbeperkt, ook voor de andere studenten die het later zeker nodig zouden hebben.

Io Vivat!

De studenten hadden er duidelijk zin in. Hoewel de meesten niet wisten wat een cantus precies was, wisten ze wel hoe ze moesten drinken. Dat bleek uit de kannen die leeg van tafel verdwenen en telkens weer vol terugkeerden. 

'Een cantus is een traditie waar we allemaal samen komen om te zingen en te drinken', zei een van de cantoren door de micro. Dat kon elke student wel begrijpen, net zoals dat je moet knokkelen op tafel en niet klappen.

'Een cantus is geen democratie, maar een dictatuur', klonk het onder meer bij de cantoren. Toch waren veel studenten niet onder de indruk van hun dictators een paar trappen hoger in de Alma, en waren er heel wat verwarde gezichten te zien. Een volledig silencium bleek niet voor iedereen een even eenvoudig bevel om op te volgen.

Belgisch bier en internationale pop

Io Vivat klonk verbazingwekkend goed, alsof er alleen ervaren Leuvense studenten in de zaal zaten. Het volgende lied was een kennismaking: bij de vierde strofe stond wie al minstens drie Belgische bieren had gedronken recht – bijna de hele zaal dus. Van het goede weer hadden de studenten duidelijk genoten: een twintigtal bleef rechtstaan bij de vraag wie die week zijn lessen had geskipt. De kans dat zij zich vrijdag zouden herpakken leek klein.

De traditionele codexen waren maar heel beperkt te spotten. LOKO legde papieren bundeltjes klaar met veel popliedjes maar ook klassieke cantusliederen, naar het Engels vertaald. Toch werd de cantus niet volledig verengelst: enkele Nederlandstalige, Franse en Duitse liedjes bleven onaangepast. Later zou de meerderheid toch onverstaanbaar worden.

Engelstalige liedjes werden vooral in de tweede helft gezongen. 'Dan kunnen ze nog meezingen en weten ze nog wat er gebeurt, anders wordt het te chaotisch', legt Robin Martens van studentenkoepel LOKO uit. 

Hoge lat

Dat Belgen goed kunnen drinken is bekend, maar denken internationale studenten daar hetzelfde over? Voor een Italiaanse student viel het op hoe ingeburgerd het drinken onder studenten is. In Italië gaat het er wat rustiger aan toe, klonk het. Canadese en Amerikaanse studenten vonden het opvallend dat Belgen ook al vroeg op de dag naar een glas grijpen.

Een Indiase student had zelfs een eigen codex voor zich klaarliggen. Na zoveel cantussen kent hij de liederen ondertussen bijna vanbuiten. In zijn thuisland wordt er lang niet zoveel gedronken als in België. Naast hem zat een student die lachend vertelde dat hij gisteren óók al op cantus was geweest.

Maar er zaten ook patriotten aan tafel. Een Ier stoefte dat zijn landgenoten na een paar pinten alleen maar vriendelijker en luider worden, terwijl Belgen volgens hem net stiller en wat droeviger worden. Ook een groep dames uit Oost-Europa twijfelde geen moment aan de capaciteiten van hun medeburgers.

Ondanks deze rivaliteit hing er een uiterst plezierige sfeer in de zaal. Toen Waka Waka (This Time For Africa), het officiële lied van het WK voetbal 2010, werd gedraaid, zongen alle studenten luidkeels mee. Shakira zingt: 'We're getting closer' – en dat werd met elke pint voelbaarder die avond.

Heb je vragen of opmerkingen bij dit artikel? Stuur ze ons.