Meer dan enkel likes: Instagram als springplank voor jonge kunstenaars   

Instagram is al langer meer dan een plek om gewoon likes te vergaren voor jonge kunst- en architectuurstudenten. Zo maken studenten een tweede account aan om hun kunstzinnige expressie op de wereld los te laten. Ze gebruiken het als een digitaal visitekaartje dat losstaat van hun persoonlijke accounts.

'Ik was een tiener toen ik ermee begon. In het begin was het een artistieke uitlaatklep, het account was eerst enkel privé zichtbaar. Pas daarna maakte ik het openbaar, vooral om het meer tractie te doen krijgen', zegt Makar Kiriukhin, student Fotografie aan het Koninklijk Conservatorium in Antwerpen, wanneer we hem vragen over het ontstaan van zijn fotografie-account. Dat profiel telt ondertussen bijna zeshonderd volgers. Hij deelt er dikwijls zijn eigen foto's, met een duidelijk grunge karakter. 

Dat Instagram toekomst biedt, daar is Pieterjan Paesen, masterstudent Urban Cultures aan LUCA, van overtuigd. In kunstzinnige opleidingen heb je nu eenmaal een portfolio nodig. 'Ik denk dat zo'n account gewoon aantrekkelijk is: het is een toegankelijke en snelle manier om jezelf en je projecten te verspreiden', zegt hij. 'Wanneer ik mijn eigen bureau heb, wil ik daar meer op inzetten om een zo groot mogelijk publiek aan te spreken.'

Visie 

Net als Makar was ook Xander, die Digital Arts & Entertainment studeerde, jong toen hij begon met het posten van zijn hyperrealistische tekeningen op het platform. 'Ik ging naar school, ik kwam thuis, ik tekende en ik zorgde dat er die dag nog een post was om acht uur', zegt hij. Sindsdien ging het hard voor Xander: zijn kunstprofiel groeide daardoor met honderdduizenden volgers. 

'Op Instagram toon ik zeker niet alles', zegt Xander. 'Ik post mijn kunst enkel wanneer ik echt ben trots op het eindproduct.' Niet elke schoolopdracht haalt het dus, enkel de hoogtepunten verschijnen op zijn profiel. Ook Makar post met die visie in het achterhoofd.

In tegenstelling tot de rest, maakte Pieterjan pas recent zijn account aan. Door zijn studies gedreven was een portfolio aanmaken wel zijn hoofdmotivatie. Hij post er alles wat te maken heeft met het architecturale proces, van maquettes tot plattegronden. 'Wanneer ik zelfstandige zal zijn, dan wil ik daar zeker op inzetten om zoveel mogelijk publiek aan te spreken', zegt hij. 

Algoritmestress 

Natuurlijk is er ook een keerzijde aan de medaille. Xanders profiel was op een moment zodanig groot, dat het niet altijd even eenvoudig was voor hem op zo'n jonge leeftijd. Naast het feit dat het enorm veel tijd kostte, maakte hij zich soms ook druk over de prestaties van een post.

'Op een moment moest ik een keuze maken: of ik geef alles voor school of alles voor Instagram. Dat profiel was achteraf gezien wel een mentale last', zegt Xander. Uiteindelijk koos hij dus voor school waardoor hij nu het gevoel heeft dat hij weer een deel van zijn leven terug heeft gekregen. 

Doordat het account niet gekoppeld is aan hun privé-accounts zijn mensen soms geneigd om feedback en commentaar na te laten. Ook al is dat voor deze jonge kunstenaars niet altijd negatief.

'Het is zo'n een paradox: langs de ene kant ben je niet goed genoeg en slecht bezig volgens hen, en langs de andere kant laten mensen reacties na om te zeggen dat het fake zou zijn, of zelfs AI. Dat vind ik eigenlijk best denigrerend omdat je al je werk en tijd daarin steekt. Het is ook maar een deel van je zelf', nuanceert Xander.

Stage- en jobmogelijkheden 

Zulke accounts zijn natuurlijk meer dan enkel vrijetijdsbesteding of zelfexpressie. Ze zorgen ook voor de nodige exposure die nuttig kan zijn als je een stage of een baan zoekt. 'Om kunstenaar te worden, moet je goede connecties hebben of een goed sociale media-platform. Het zijn wel equivalenten van elkaar geworden', zegt Xander. Zelf hielp zijn Instagram-account hem aan een stage bij een stagementor die eigenlijk geen plek meer vrij had. Maar voor hem wou hij wel een uitzondering maken. 

'Het is altijd professioneler om voor je portfolio een aparte website te maken. Maar het is 2026 en veel mensen boeit het ondertussen niet meer. Daarnaast kunnen ze op Instagram je wereldje ontdekken dat je na een tijdje hebt ontwikkeld', voegt Makar toe. Zo vond Pieterjan zijn studentenjob bij een architectenbureau niet dankzij zijn profiel, maar was het wel een dankbaar gespreksonderwerp tijdens de middagpauzes met collega's.

'Als ze vragen welke projecten ik heb gedaan tijdens m'n studies, dan heb ik altijd wel een referentie en kan ik meteen mijn Instagram tonen. Dat doe ik ook en zo heb ik direct een houvast om uit te leggen waarmee ik dagdagelijks bezig ben', gaat de architectuurstudent verder. In de toekomst zal Pieterjan wel voorzichtiger moeten zijn met de dingen die hij post. Architectenbureaus werken soms rond gevoelige projecten, en daarbij gelden strikte regels over wat al dan niet online mag.

Toch zien zowel Makar als Pieterjan toekomst in hun Instagramprofiel, zowel als manier van zelfuitdrukking als om naamsbekendheid op te bouwen. Xander, die nu Communicatie­wetenschappen studeert omdat kunstenaar zijn niet altijd vanzelfsprekend is, zet zijn kunstprofiel nu op een lager pitje, maar ook hij sluit niets uit. 

Heb je vragen of opmerkingen bij dit artikel? Stuur ze ons.