VRAAG VAN DE MAAND UNIVERSITEITSBIBLIOTHEEK
Waarom mag je geen water drinken in de Universiteitsbibliotheek?
Wie een productieve studeersessie in de Artes Universiteitsbibliotheek beoogt, heeft beter niet te veel dorst. Water mee naar binnen nemen is er namelijk ten strengste verboden, maar waarom is dat zo?
Studenten die de Artes Universiteitsbibliotheek op het Ladeuzeplein binnenwandelen, worden vriendelijk verzocht hun spullen weg te steken in lockers. Naast je rugzak en je jas moet ook je water achter slot en grendel. Nochtans vloekt die maatregel met de broeierige warmte in de leeszaal. Dus vanwaar het waterverbod?
Het officiële antwoord is kort en luidt als volgt: omdat de bibliotheek erkend is als erfgoedbibliotheek. 'Die erkenning vloeit enerzijds voort uit de rijke boekencollectie en anderzijds uit de historische waarde van het gebouw zelf', klinkt het bij professor boek- en bibliotheekgeschiedenis Pierre Delsaerdt.
'Na de branden kwam de bibliotheek en de nieuw opgebouwde collectie symbool te staan voor de kwetsbaarheid van boeken en bibliotheken'
'In de eerste plaats huisvest de bibliotheek een kostbare collectie handschriften en boeken', vult erfgoedexpert Andreas Stynen aan. 'Die collecties zijn heel gevoelig voor waterschade, dus is het beter om vloeistoffen er zover mogelijk vandaan te houden', gaat hij verder.
Dubbele brand
Het gebouw zelf is ook erfgoed. 'Die erfgoedstatus dankt de bibliotheek aan de gebeurtenissen tijdens beide wereldoorlogen', verduidelijkt Delsaerdt. 'Tijdens de Eerste Wereldoorlog stak de Duitse bezetter een groot deel van historisch Leuven in brand als vergeldingsmaatregel voor geweerschoten die in de stad te horen waren', zegt hij.
'De bibliotheek, die zich toen nog in de universiteitshal aan de Naamsestraat bevond, brandde volledig uit, met als gevolg dat de eeuwenoude collectie verloren ging. Na de oorlog werd op de huidige plaats een nieuwe bibliotheek gebouwd', zegt Delsaerdt. 'Tijdens de Tweede Wereldoorlog staken de Duitsers die opnieuw in brand. De buitenmuren overleefden het grotendeels, maar de boeken die sinds 1918 waren bijeengebracht gingen ook nu verloren', vult hij aan.
'Het gevolg van beide branden is dat de bibliotheek en de nieuw opgebouwde collectie na de Tweede Wereldoorlog symbool kwamen te staan voor de kwetsbaarheid van boeken en bibliotheken', aldus Delsaerdt. 'Maar als ik de dorstige studenten een hart onder de riem mag steken: in andere bibliotheken zijn ze nog strenger en mag je bijvoorbeeld enkel een potlood meenemen', sluit Stynen af.
Heb je vragen of opmerkingen bij dit artikel? Stuur ze ons.
