Deze KU Leuven-studenten hielpen de Red Panthers mee aan brons op het WK vrouwenhockey: 'De opofferingen zijn het absoluut waard'

In de kleine finale op 29 augustus trokken de Belgische hockeyvrouwen aan het langste eind, na een spannende 1-0 overwinning tegen Australië. Hiermee pakten ze voor het eerst sinds 1978 nog eens een medaille op een WK.

Twee van hun speelsters volgen tegelijkertijd een opleiding aan de KU Leuven. Louise Dewaet volgt de opleiding Ingenieurswetenschappen. Lisa Moors studeert Geneeskunde.

Hun toekomstplannen na hun hockeycarrière staan op dit moment zeker nog niet vast, al hebben ze wel een bepaalde visie voor ogen. Moors zou graag nog een specialisatie volgen in de chirurgie. Dewaet ziet zichzelf nog wel een rol in de bouw aannemen: 'Werfleider of projectleider lijkt me nog wel interessant. Zolang het maar niets met informatica is.'

Wereldkampioenschap

Er waren op voorhand al voorzichtige medaille-ambities. De Red Panthers stonden namelijk nog voor aanvang van het toernooi wereldwijd op de derde plaats gerangschikt. 'Verwacht is een groot woord, maar het was zeker ons doel om hier voor de medailles te strijden met de kwaliteiten die ons team heeft', legt Dewaet uit.

Dat het WK deels in eigen land plaatsvond, speelde zeker mee als troef. 'Het was echt waanzinnig! Het was geweldig om zoveel familie en vrienden in de tribunes te hebben, inclusief de steun van het Belgische publiek', glundert de studente Ingenieurswetenschappen. 'Zelfs mensen die normaal geen hockeyfans zijn, pikten nu ook eens een match van ons mee', vult Moors aan. 'Ongelooflijk hoe het hier leefde.'

'Jammer genoeg zijn we in de halve finale tegen Nederland door een fout van de scheidsrechter de kans en het recht op de finale verloren', zegt Dewaet. Moors legt uit dat deze bedenkelijke afgekeurde goal voor een extra boost zorgde in de kleine finale: 'Na de halve finale was de moed ons even in de schoenen gezonken. We hebben toen als ploeg de knop omgedraaid en we wilden niet meer zonder medaille naar huis gaan.'

'Naast het overwinningsfeestje na de kleine finale, waren ook de overwinningen tegen Duitsland en Ierland mijn hoogtepunten op dit WK', vertelt Moors enthousiast. Voor Dewaet was – op de medailleceremonie na – de openingsshow van Average Rob het meest bij gebleven: 'Hij is ons persoonlijk succes komen wensen.'

Red Panthers

Beide speelsters debuteerden in 2024 bij het nationale elftal en groeiden sindsdien uit tot vaste waarden. 'De sfeer binnen de groep is uitstekend. Iedereen is er voor elkaar, ook in de moeilijke momenten. Dit maakt het verschil tussen een goede ploeg en een echte klasseploeg', meent Dewaet.

De twee talentvolle Panthers zien de omgang met de al meer ervaren speelsters als een optimale leerschool. 'In de verdediging rondom mij hebben we heel veel speelsters met maturiteit rondlopen. Zij helpen me allemaal super goed verder op hun eigen manier, waardoor ik veel bijleer', vertelt Moors.

'Mijn favoriete momenten bij de Panthers zijn vooral de momenten tussendoor wanneer we speels onnozel kunnen doen en het hockey even naar de achtergrond verdwijnt. Soms win je, soms verlies je: dat hoort er nu eenmaal bij', voegt Moors toe.

Combinatie met studies

Dewaet volgde oorspronkelijk de opleiding burgerlijk ingenieur-architectuur: 'Het onderdeel architectuur viel echter door de veelheid aan verplichte aanwezigheden niet te combineren. Daardoor liet ik deze toevoeging vallen. Ik doe ook alles via zelfstudie en zal er ook iets langer over doen, aangezien ik niet per jaar het volledige studiepuntenaantal opneem. Zo lukt het prima voor mij.'

'Ik probeer zoveel mogelijk lessen fysiek te volgen, maar als dit niet lukt zijn er gelukkig nog de lesopnames. De examenspreiding kan soms wel een struggle zijn om te regelen, maar uiteindelijk valt alles gelukkig wel op zijn plaats', legt Moors uit.

Op sociaal vlak vraagt deze combinatie wel enkele opofferingen. 'In mijn eerste jaar zat ik nog in Leuven op kot, en kon ik met vrienden nog wel eens genieten van het typische uitgaansleven. Vanaf dat ik bij de Panthers een vaste waarde werd, zat dit er niet meer in en om praktische redenen verhuisde ik naar een kot in Antwerpen. Maar deze opofferingen zijn het absoluut waard als je dan bijvoorbeeld zo’n WK kan spelen', vertelt Dewaet.

Toekomst

Moors blijft nog wel even in Leuven. 'Zowel mijn club als mijn studies zijn hier en anders zou de combinatie te lastig worden. Ook heb ik hier mijn vaste vriendenkring, waar ik echt wel veel steun uit haal. Dus voorlopig zit ik goed.'

Dewaet verruilt komend seizoen haar oude Belgische club Braxgata, voor een nieuw avontuur bij SCHC Bilthoven in Nederland. 'De Nederlandse clubcompetitie staat op dit moment al verder dan de Belgische, dus is het de volgende stap in mijn carrière. Het zal dus ongetwijfeld nog drukker worden, maar ik kijk er enorm naar uit.'

Richting de Spelen van Los Angeles 2028 zijn ze ook ambitieus. 'We moeten ons nog kwalificeren, wat dus onze volgende doelstelling is. Als we het ticket op zak hebben, gaan we ervoor om minstens ons huidig resultaat te evenaren. Het Belgische hockey is de afgelopen jaren ook enorm gegroeid. Het is mooi om te zien hoe we zoveel mensen kunnen inspireren. Daar doe je het uiteindelijk ook voor', aldus Dewaet.

Heb je vragen of opmerkingen bij dit artikel? Stuur ze ons.