REPORTAGE HUNTER GAMES
Verstoppertje spelen met de politie: 'Gelukkig moeten we in het echte leven niet van ze weglopen'
De politie was op jacht naar net geen tweehonderd studenten. Niet omdat ze iets mispeuterd hadden, maar om uit hun handen te blijven in een ouderwets spel verstoppertje.
LOKO organiseerde in de avond van 22 april de vierde editie van Hunter Games in het provinciaal domein van Kessel-Lo. De opdracht was simpel: probeer zo lang mogelijk onontdekt te blijven, terwijl een team van politieagenten met behulp van enkele provinciale domeinwachters de jacht op de studenten opende.
Nadat alle deelnemers zich hadden verzameld, riep studenteninspecteur Linde Bienstman alle studenten rond zich. Ze spoorde hen aan zich zo spoedig mogelijk te verstoppen in de bosrijke omgeving. De politie bleef achter en telde gezamenlijk tot honderd, waarna de jacht geopend was.
Politie als bondgenoot
'Dit is eigenlijk een van onze kleinere evenementen als je het vergelijkt tegenover de 24 urenloop en Survival of the Student', zegt Robin Martens, sportcoördinator bij studentenkoepel LOKO. Toch was het evenement een succes met 177 enthousiaste verstoppers.
Het gaat om een samenwerking tussen LOKO en Politie Leuven. 'De samenwerking met de politie verliep heel vlot. Je merkt ook dat ze er zelf zin in hebben om naar de studenten op zoek te gaan. Dat zorgt voor een heel aangename sfeer', zegt LOKO-mandataris Stad Sam Lacquaye.
'Een van de doelen van het evenement bestaat erin om de studenten en de politie dichter bij elkaar te brengen', zegt Lacquaye. 'Zo ziet de student dat de politie zich niet alleen met overlastbestrijding bezighoudt en een bondgenoot is van de student.'
Studentenflik Bienstman benadrukt dat het politieteam goed voorbereid aan hun taak begon. 'We werken met zes teams van twee personen en zijn uitgerust met voldoende zaklampen voor onze zoektocht. Onze strategie is om de studenten tactisch in het nauw te drijven en ze zo één voor één te vinden.'
Wanneer de studenten gevat waren – wat betekent: oogcontact maken of het borstnummer zien – konden ze een tweede kans krijgen indien het nog niet middernacht was. 'We vinden het sneu voor de deelnemers die snel gevonden worden. Aan de hand van een opdracht kunnen ze hun vrijheid verdienen en zich terug verstoppen', zegt Bienstman.
Gezonde competitiviteit
'Het strafste wat ik al over verschillende edities heb meegemaakt, is toen we met onze zaklampen over studenten schenen en hen door hun camouflage niet zagen. Alleen verraden de reflectoren van hun schoenen hun positie, hoewel ze dus goed verstopt waren.'
'Soms heb ik wel schrik dat ik per ongeluk op iemand trap, omdat ze zo goed verstopt kunnen zijn. En eerlijk gezegd ben ik blij dat ik aan de kant van de zoekers sta, sommige verstoppers zijn zo toegewijd dat ze muizen over zich laten lopen', zegt Bienstman nog.
'Het zou mooi zijn om tot middernacht onontdekt te blijven. Daarna zien we wel'
Onder de studenten leefde een gezonde vorm van competitiviteit. 'Ik ben hier vandaag enkel om te winnen. Vorig jaar was ik hier ook al. Ook toen was het tof, maar jammer genoeg werd ik toen gevonden. Dit jaar ga ik het anders aanpakken', zegt Harry, student Criminologie.
Studenten Geneeskunde Nynke en Anne deden voor de eerste keer mee: 'We willen vooral veel plezier maken: het is een leuk initiatief van de politie. Gelukkig moeten we niet in het echte leven van de politie weglopen', zegt Nynke. 'Al leren we nu wel hoe het moet in geval van', voegt Anne er al grappend aan toe.
Tactiek
De ene student had zich al wat beter voorbereid dan de andere. Sommigen hadden zich geschminkt, anderen hadden een bivakmuts op. Harry ging nog een stap verder door in een bosgroene camouflageoutfit gekleed te komen. 'Ik ga mijn geheimen niet verklappen, maar ik ga me het eerste deel van het spel goed verstoppen. Wanneer er voldoende studenten gevonden zijn ga ik een beetje rondlopen en dan zie ik wel.'
Mathijs, student Rechten, had een andere tactiek. 'Eerst gaan we in een struik liggen en zo weinig mogelijk geluid maken', vertelt hij. 'Het zou mooi zijn om tot middernacht onontdekt te blijven. Daarna zien we wel en hoop ik vooral dat mijn maat voor mij ontdekt wordt.'
De studenten hadden natuurlijk nog enkele 'handige' tips voor elkaar. 'De andere studenten moeten zoveel mogelijk lawaai maken en goed zichtbaar zijn', vindt Mathijs. Dat vindt Jules, student Verpleegkunde, een goed idee: 'Verliezen? Onze groep moet winnen! Ik ben vorig jaar al verloren. De les die ik hieruit heb geleerd is dat het leven bestaat uit tweede kansen.' (lacht)
Heb je vragen of opmerkingen bij dit artikel? Stuur ze ons.
