Bourgeois Buiten

Editoriaal

02 mei 2018
Editoriaal
Auteur(s): Nora Sleiderink
Na bijna een jaar wachten, was het afgelopen week eindelijk zover: rector Luc Sels stelde op donderdag 26 april zijn geïntegreerd beleidsplan voor.

Het plan werd goedgekeurd door de Academische Raad en de Raad van Bestuur en komt daardoor nu in de volgende fase van operationalisering.

Opvallend is dat het geïntegreerd beleidsplan helemaal niet geïntegreerd is. Heel wat aspecten van het studentenbeleid en onderwijsbeleid ontbreken nog. Deze aspecten zullen in aparte beleidsplannen opgenomen worden. Dat geldt evengoed voor het diversiteitsbeleid. Het internationaliseringsbeleid werd wél al in geuren en kleuren toegelicht.

Maar vanuit het bestuur lijkt een rare link tussen het diversiteitsbeleid en de internationalisering van de universiteit te worden gelegd. Zo stelde Sels in een interview met Veto over het plan: ‘Voor mij zijn die twee aspecten gescheiden, maar tegelijkertijd ook niet.’

Ingewikkeld. Sels gaat verder door te stellen dat de twee niet los van elkaar staan, omdat ‘de drempel voor minderheden in België kleiner wordt als het ingebed is in een universiteit waar sowieso veel diversiteit aanwezig is.’ Dat is een vreemde uitspraak. Veto besprak eerder al de grote uitval van jongeren met een migratieachtergrond. Een falend inclusiebeleid en gebrek aan representatie liggen aan de grondslag.

Een gelijkstelling tussen internationals en Vlaamse studenten met een migratieachtergrond, is niet alleen fout, maar ook gevaarlijk. Het plan rond internationalisering maakt er geen geheim van de expats te willen verleiden voor de KU Leuven te kiezen. ‘Wat ik beperkend vind aan het Vlaamse model, is dat onze logica van democratisering altijd sterk gericht is op inclusie van wie een achterstand heeft.’

Sels mag dan wel benadrukken dat het een het ander niet uitsluit. Maar welk signaal geeft de universiteit, wanneer de enige manier om zichzelf te herkennen aan de universiteit, de zonen en dochters van rijke diplomaten zijn? Een fils-à-papa is geen rolmodel.

Nora Sleiderink is hoofdredacteur. Deze mening wordt gedragen door de voltallige redactie.

Gerelateerde Artikels

Waarom wij naïef moeten zijn

05 november 2018
Editoriaal

Studenten, procedeer!

08 oktober 2018
Editoriaal

Het Lipton Labyrint

21 maart 2018
Editoriaal

Omdat het 2018 is

20 februari 2018
Editoriaal

Ge moet wel zot zijn

12 december 2017
Editoriaal