VERSLAG DEBAT
'Fils-à-papa' en 'opportunisten': Groot Openingsdebat LVSV hervalt in clichés
De dertigste editie van het LVSV-openingsdebat vond gisteren plaats in een afgeladen Pieter De Somer-aula. Helaas werd het debat er een waar politici met sensationele uitspraken hoopten een applaus van het publiek uit te lokken, en gezichtsuitdrukkingen interessanter waren dan inhoudelijke argumenten.
Een nieuw seizoen aan studentendebatten werd op gang getrapt door de dertigste editie van het Groot Openingsdebat van LVSV, de liberale studentenvereniging. De line-up was alvast veelbelovend: het is lang geleden dat zoveel partijvoorzitters elkaar in de ogen keken in een Leuvense aula. Van de vier aangekondigden kwamen er effectief drie opdagen: Aimen Horch werd vervangen door ex-voorzitter Nadia Naji (Groen).
Professor in het grondwettelijk recht Christian Behrendt leidde het debat in goede banen, al werd hij schijnbaar zenuwachtig wanneer de politici de tijdslimieten niet respecteerden. Zijn Franse accent werd gesmaakt door het publiek, inclusief de taalfouten waar hij zich achteraf voor excuseerde. 'Ik ben maar een simpele hoogleraar', verontschuldigde Behrendt zich à la Kulderzipken.
De opzet van het debat was van ideologische aard: aan de hand van slechts twee thema's wilde LVSV de grondstroom van de partijen blootleggen. Want discussiëren over cijfers en details is 'de taak van het Planbureau', aldus de moderator. Al werd dat principe door de panelleden niet gerespecteerd en herviel het debat onvermijdelijk in een dispuut over procenten en miljarden.
Tijdelijk, onvermijdelijk of herstelbaar?
Is België de slechtste leerling van Europa? En is een 'economische ondergang' tijdelijk, onvermijdelijk of herstelbaar? De antwoorden van de politici zijn weinig onvoorspelbaar: Sam Van Rooy (Vlaams Belang) voert een pleidooi voor de kerntaken van de overheid, Naji deelt 'zelden' de mening van Vlaams Belang en wil de 'breedste schouders' meer belasten.
Sammy Mahdi (cd&v) vindt het dan weer 'knet-ter-gek' om het probleem te wijten aan een tekort langs inkomstenzijde. Gilles Verstraeten (N-VA) doet er nog een schepje bovenop en noemt het idee van Naji 'krankjorum'. Voor hem is, naast Europa, de hoge rente op de staatsschuld het grote probleem: 'Rente is hetgeen wij elke dag aan de banken betalen om hun slaaf te zijn.'
El Yakhloufi ruilde een antwoord op de vraag in voor een korte rondvraag in de aula. Bij de vraag of de aanwezige studenten iemand kenden die profiteert van de sociale zekerheid, kreeg hij een zee aan opgestoken handen als weerwoord. Zelf krijgt hij een groot applaus als hij zegt dat hij als ondernemer zijn belastingen correct betaalt. Van the bare minimum gesproken.
Ondernemer no. 2, Frédéric De Gucht (Anders) betoogt dat er een 'inquisitie op de vennootschappen' plaatsvindt. Weinig verrassend voor een partijvoorzitter die blijkbaar zelf via een managementvennootschap betaald wordt. Van Rooy verwijt hem dan dat de liberalen zelf verantwoordelijk zijn voor het begrotingstekort, en daarbij doet Vlaams Belang een opvallende uitspraak: 'Partijen veranderen hun naam zodat men vergeet wat zij in het verleden hebben uitgespookt.' Dat zorgt voor grote ogen bij de andere politici én het publiek.
Boulevard of Broken Dreams
Tijdens een kort intermezzo kregen de politici één minuut de tijd om een cliché over hun partij te ontkrachten. N-VA bestaat uit opportunisten die hun partijfundament in de koelkast steken om te kunnen regeren, Vooruit is moreel naar rechts verschoven in Arizona, Vlaams Belang is een intolerante partij. Anders is dan weer de partij van een fils-à-papa, waarop De Gucht geen beter antwoord kan verzinnen dan zijn cv op te sommen.
Tijd voor het tweede onderwerp: moet België een verwelkomend land zijn ten opzichte van migranten? El Yakhloufi komt af met een anekdote die het publiek – en zijn tegenstanders – duidelijk verveelt, waardoor zijn argumenten ondergesneeuwd raken. Mahdi daarentegen noemt de vraag 'oerdom'.
Na een pleidooi over het feit dat het onmogelijk is om een eenduidig antwoord te geven, geeft hij uiteindelijk het langste van al: 'We moeten strenger worden, anders wordt migratie een Boulevard of Broken Dreams.' Wanneer Behrendt al lachend opmerkt dat de vraag niet zó slecht geweest kan zijn, maakt Mahdi met zijn handen een hartje naar de moderator.
Wanneer Van Rooy vertelt hoe we ons moeten aanpassen naar het Australisch model, wijst De Gucht even snel op het feit dat je met een roeibootje niet zomaar Australië binnengeraakt. Daarna wees Raoul Hedebouw (PVDA) met de vinger naar de Verenigde Staten over de chaos in het Midden-Oosten. Met een sneer naar Vlaams Belang over hun standpunten rond Israël, stond Van Rooy ineens recht om de gevallen drinkbus van een student terug te geven. Niettemin een manier om de zaal af te leiden van de rechtstreekse kritiek van Hedebouw.
Heb je vragen of opmerkingen bij dit artikel? Stuur ze ons.
