Vertegenwoordiging vormt je!

Op vrijdag 27 oktober 2023 woonde ik, na aanmoediging van Lotte Van Marcke (toen nog verantwoordelijk voor de eerstejaars­werking binnen Wina, en ondertussen voorzitter van de Studentenraad; het kan verkeren) mijn eerste onderwijsvergadering bij. Ik zat als nietsvermoedende eerstejaars­student tussen professoren die ik herkende uit de les, assistenten die me een paar uur daarvoor nog aan het helpen waren met lineaire algebra en medestudenten. Twee uur later, bij het afronden van de varia­puntjes, wist ik dat ik dit vaker wou doen.

Ik werd vakkundig bijgestaan door ervaren studentenvertegenwoordigers die me wegwijs maakten in het wereldje. Jargon dat me eerst compleet over het hoofd vloog, werd terminologie die ik zelf aan vrienden begon uit te leggen. Tweeëneenhalf jaar later ben ik met de kiesweken in het verschiet zelf eerstejaarsstudenten aan het aanmoedigen een positie in een onderwijsraad aan te nemen. Bij deze mijn pleidooi dat bij uitbreiding aan alle Leuvense studenten gericht is.

1. Je opleiding wordt er beter door

Even een open deur intrappen: door jouw ervaring te delen, weet de universiteit wat er beter kan. De mensen die instaan voor je opleiding, hoe welwillend ze ook mogen zijn, zijn vaak al decennia verwijderd van hun eigen tijd in de aula, met name programma­directeurs en departements­voorzitters. Of je nu in je eerste bachelorjaar zit of nog een semester te gaan hebt, jouw beleving is en blijft de waardevolste bron van feedback voor de universiteit.

Bovendien heb je een voelbare impact. Van de invulling van minors tot vakinhoudelijke kwesties, van de hoeveelheid deadlines tot de semesterindeling: in een permanente onderwijscommissie (POC voor de vrienden) merk je dat er weinig vastligt en dat – mits voorzien van valabele argumenten – frustrerende elementen van je opleiding écht te elimineren vallen. Zo kun je elke vergadering afsluiten in de wetenschap dat je het voor de toekomstige generatie weer een stukje beter gemaakt hebt.

2. Je krijgt een kijkje achter de schermen

In onderwijsvergaderingen blijkt keer op keer dat je professoren ook maar mensen zijn, en dat zij heel veel frustraties gemeen hebben met studenten. De interne werking van een departement of faculteit kan razend interessant zijn: infodagen onstaan niet uit het niets, vacatures voor docenten komen er niet zomaar. Helemaal leuk zijn de informele praatjes achteraf, waar het er al eens wat losbandig aan toe gaat.

Daarnaast is er meer dan directe vertegen­woordiging in onderwijsraden van de universiteit. Vaak kun je als student ook zetelen in facultaire werkgroepen omtrent internationalisering, diversiteit of duur­zaamheid. Ook is er de Studentenraad, die universiteitsbrede onderwijsthema's behandelt. Daar kun je helemaal in actuele dossiers duiken, om iets tot op de bodem uit te pluizen en er een mening over te vormen.

Als studentenvertegenwoordiger kun je je oor te luisteren leggen bij je vrienden en hun klachten meenemen naar vergaderingen waar je die integraal mag herhalen, met als doel de universitaire omgeving aangenamer en leefbaarder te maken. Je wordt er ook zelf beter van: het brengt je – excusez le mot – soft skills bij die geen hoorcollege of oefenzitting je bij kan brengen. En ten slotte: de mening van je medestudenten verkondigen is gewoon enorm leuk!

Simeon Duwel is student Wiskunde en verantwoordelijke Lay-Out en IT.

Heb je vragen of opmerkingen bij dit artikel? Stuur ze ons.