"Een nachtje in de cel heeft ook zijn charme"

Bekende ex-presessen vertellen

15 november 2015
Artikel
Auteur(s): Simon Grymonprez
Presessen worden niet zelden politieke beestjes later. Bekende ex-presessen blikken terug op hun presesjaar. “Je wordt vicepremier als je als student beseft dat het niet allemaal om studeren gaat.

“Samen met mijn presidium “Res Publica” heb ik in mei 1986 met een duidelijk programma campagne gevoerd,” begint Steven Vanackere (CD&V), huidig academisch beheerder aan de KU Leuven en ex-minister van Buitenlandse Zaken en Financiën. Hij werd preses van het Vlaams Rechtengenootschap (VRG).

“We hebben toen een aantal uitgekiende, licht verstorende acties gedaan. Zo hebben we in een aula honderd knikkers naar beneden laten rollen, om daarna met een spandoek te komen met daarop “Met Res Publica gaan de zaken aan het rollen”. Dat is natuurlijk allemaal erg studentikoos. We wilden meer lef tonen.”

Vanackere nam het op tegen een ploeg die uit het uittredende presidium kwam, en won uiteindelijk na een spannende stemming. “Ik heb mij als preses dan wel nog moeten laten dopen, want men vond het idee van een ongedoopte preses ongehoord. Die doop verliep best nog hoffelijk.”

“Ik denk dat ik de naam LOKO heb uitgevonden”

Steven Vanackere, ex-preses VRG

Ook Saïd El Khadraoui (sp.a), gemeenteraadslid Leuven en ex-Europees parlementslid, moest het in 1994 opnemen tegen een andere kiesploeg om preses van Historia te worden. “Er was een ploeg die opkwam waar de meesten van het eerste jaar niet zo gelukkig mee waren. We hebben toen zelf een tegenploeg opgestart met de mensen van het eerste jaar, en gewonnen. Onze baseline “The Bright Saïd Of Life” zat daar misschien wel voor iets tussen,” lacht El Khadraoui.

“Bij het KVHV waren die verkiezingen heel inhoudelijk,” vertelt Steven Vandeput (N-VA), huidig minister van Defensie, die in 1988 tot preses werd verkozen van het KVHV Leuven. “Mensen overtuigen en ideeën verkondigen. Misschien een beetje idealistisch allemaal.”

POLITIE

Na de verkiezingen volgt natuurlijk het presesjaar zelf. En wat blijkt? De presessen van weleer zaten niet stil. Kris Merckx, mede-oprichter van Amada (voorloper van de PVDA) en oprichter van Geneeskunde voor het Volk, werd in 1967 verkozen tot preses van Medica en in 1968 tot preses van het Fakulteitenconvent, de voorloper van LOKO. Woelige jaren vol actie, ook voor Merckx.

“Als preses van Medica was ik natuurlijk betrokken bij de studentenprotesten van januari 1968. Het jaar daarop, toen ik preses was van het Fakulteitenconvent, eisten we meer inspraak in het bestuur en wilden we informatierecht over beslissingen die het rectoraat nam.”

“The Bright Saïd Of Life was onze baseline”

Saïd El Khadraoui, ex-preses Historia

“We hebben indertijd een gebouw dicht bij het rectoraat bezet. Toen heeft toenmalig rector De Somer een groep rijkswachters op ons afgestuurd om het gebouw te ontruimen. Samen met tientallen studenten hebben we een nacht in de cel doorgebracht. Die ervaring heeft mij serieus naar links doen opschuiven,” vertelt Merckx. Ook Vanackere kwam wel eens met de politie in aanraking. “We waren ‘s nachts bezig met affiches te plakken tot we achtervolgd werden door een politiecombi. Ik ben toen ternauwernood ontsnapt aan een arrestatie.”

“Vier uur later werd ik als preses ontboden op het commissariaat, want ik was verantwoordelijk uitgever voor die affiches. Ze zeiden dat ze diezelfde nacht mensen van VRG hadden achtervolgd, omdat ze affiches plakten op plaatsen waar dat niet mocht. Ze wisten natuurlijk niet dat ik nog plaksel aan mijn handen had kleven van enkele uren daarvoor. Voor minister Vandeput liep een nachtje affiches plakken minder goed af. “We werden opgepakt en mochten een nacht doorbrengen op het politiecommissariaat. Dat heeft ook zijn charmes natuurlijk.”

GLASNOST

Wat hun grootste verwezenlijkingen waren als preses? “Het herstellen van de eenheid (In 1983 scheurden enkele kringen zich af van de Algemene Studentenraad, red.) en de oprichting van LOKO. Ik denk dat ik zelf de naam LOKO heb uitgevonden,” aldus Vanackere.

Minister Vandeput heeft dan weer goede herinneringen aan Veto. “We hebben indertijd een grote campagne tegen Vetogeorganiseerd, dat toen heel erg links was. We hadden het gevoel dat Veto niet representatief was voor wat er leefde onder de studenten. We hebben toen een grote affichecampagne gedaan met daarop “Wanneer glasnost bij Veto?” Dat was een toffe campagne.”

En zouden ze het nog opnieuw doen? “Ja," zegt Vanackere resoluut, "bij je studententijd passen geen oogkleppen. Wie beseft dat het niet alleen om studeren draait, belandt niet noodzakelijk in de goot. Integendeel, je riskeert nog vicepremier te worden."